Razem z dziewczynami wyszłyśmy z domu.Mama prowadziła wózek z Mandy.Poszłyśmy do parku,na ścieżkę która prowadziła nad małe jeziorko.Było już po 15-nastej.Gadałyśmy z dziewczynami kiedy mała zaczęła wydawać dziwne dźwięki.Podeszłam do niej i ukucnęłam przed wóźkiem.
-Co jest maleńka?-zapytałam się jej.
-Lilo....-jej pierwsze słowo,wszystkie patrzyłyśmy na nią zdziwione.Mama zachwycona podbiegła do nas z łzami w oczach,mnie samej łezka się zakręciła w oku.Pierwsze słowo mojej małej siostry było moje imię,no może nie dokładnie ale blisko.Mama wzięła ją na ręce i przytuliła,po chwili przytuliła również mnie.
-Mama...powiedziała mała.Mama usłyszawszy to zaczęła jeszcze bardziej płakać.Ja się zaśmiałam ciocia Perrs nagrywała wszystko swoim telefonem.
-Obac!!-powiedziała mała wskazując coś paluszkiem na naszymi plecami.Kiedy się odwróciłam zobaczyłam huśtawkę -Ujac,ujac- powiedziała Mandy wskazując na huśtawkę,uśmiechając się słodko.Nie mogłam się oprzeć małej więc wzięłam ją od mamy i pobiegłam do huśtawki z małą.Za nami mogłam usłyszeć śmiechy reszty,ale co poradzę na to że Mandy jest moją małą księżniczką?Zrobiłabym wszystko dla niej.Posadziłam małą na huśtawce i zaczęłam bujać.
-Ciociu podaj mi aparat!-krzyknęłam do cioici Dan bo to ona trzymała moją torbę na ramieniu.Mandy była szczęśliwa,to było najlepsze kiedy patrzyłam na nią.Po huśtaniu mała chciała zjeść lody więc poszłyśmy do budki.Mała wzięła sobie loda czekoladowego,Ci.Perrs-waniliowego,Ci.Dan-truskawkowego,Jade-jagodowego,mama-kawowego,ja za to wzięłam sobie shake'a czegoladowego.Było już po 18-nastej więc wróciłyśmy do jeziorka i podziwiałyśmy jak słońce powoli schodzi ku dołowi.Kiedy nam się już znudziło ruszyłyśmy w stronę domu.Kiedy byłyśmy już blisko domu,usłyszałam krzyk za nami więc szybko się odwróciłam i zobaczyłam jak mała dziewczynka około 6 letnia stoi na jezdni a na a w jej stronę pędzi rozpędzony samochód.Nie myśląc zbyt wiele pobiegłam w jej stronę,ile sił w nogach biegłam żeby ją tylko uratować.Dzięki ci za to że jestem jeszcze jako tako szybka,zdążyłam odepchnąć dziewczynkę z drogi,ale nie zdążyłam uratować siebie więc hamujący samochód uderzył w moje biodro.Siła odrzutu była tak silna że poleciałam do przodu i uderzyłam w drzewo.Nic wielkiego mi się nie stało,ale myślę że szybko się nie pozbieram.Ten tydzień był strasznie nie fortunny dla mnie.Powoli zaczęłam się podnosić z ziemi gdy poczułam jak coś ciepłego płynie mi po twarzy więc odruchowo podniosłam dłoń do twarzy.Kiedy na nią spojrzałam była cała czerwona.Krew.Cudownie nie ma nic lepszego niż to.Nagle usłyszałam jak ktoś woła moje imię więc spojrzałam w tą stronę i zobaczyłam ciocie,Jade i mamę z Mandy biegnące w moją stronę.
-Boże!Lily nic ci nie jest?-Ciocia Perrs jak zwykle panikowała.
-Nie.Nic mi nie jest.Wszystko gra.I'm Still Alive!-powiedziałam żeby ją trochę po wkurzać.
-Nie żartuj sobie!Dzwonie po pogotowie-powiedziała mama.Nie tylko nie szpital!Lekarze i pielęgniarki.
-Mamo naprawdę nic mi nie jest!
-Nie kłam!Przecież przeleciałaś dobre 6 metrów i uderzyłaś w drzewo!-krzyknęła przerażona.
-To jeśli musisz to zadzwoń po Dr.Lubelskiego i niech przyjdzie do domu ok?Przecież wiesz że nie lubię szpitali.-powiedziałam z błagającą minom.
-ok.To chodźmy do domu.
-Poczekajcie chwilę.....Gdzie jest ta dziewczynka?-zapytałam się
-Jej mama zabrała ją do lekarza bo chyba złamała rękę-poinformowała mnie Ci.Dan.
-Ok możemy iść do domu-powiedziałam i spróbowałam wstać ale moja noga była pod dziwnym kątem,znaczy nie noga ale biodro było jakby wypchnięte.Ałłł.....nie mogę stać na tej nodze.Ci.Dan i Perrs chyba to zauważyły bo podeszły do mnie i pozwoliły mi się o nie oprzeć.
-Auć....-syknęłam sama do siebie-Dlaczego ja zawszę muszę mieć do szczęście?-powiedziałam już głośniej.Kiedy przechodziłyśmy obok ludzi,oni patrzeli się na mnie przerażeni.Nie dziwię im się nie codziennie widzi się 12-nasto letnią dziewczynę z zakrwawioną twarzą i wybitym biodrem.Mandy patrzyła się na mnie przestraszona.Uśmiechnęłam się do niej,przynajmniej próbowałam ponieważ ból mi to uniemożliwiał.W końcu doszłyśmy do domu.Kiedy weszłyśmy do salonu,wszyscy spojrzeli na nas przerażeni.
-Na co się patrzycie?Zróbcie jej miejsce!-warknęła Jade.Wu.Liam,Niall,Harry i Ed przerażeni zeszli z kanapy a dziadek podbiegł do mnie i pomógł położyć mnie na kanapie.Trochę bolało więc syknęłam.
-Co się stało?-zapytał się przerażony tata.
-Jakby cię to w ogóle interesowało-warknęłam w jego stronę.Mama posłała mi karcące spojrzenie na które odpowiedziałam wywróceniem oczy.
-A więc.....-zaczęła mama ale przerwał jej dzwonek do drzwi więc pobiegła otworzyć.Ja w tym czasie wpatrywałam się w sufit i myślałam czy tej dziewczynce nic się nie stało.Ignorowałam moich bliskich którzy zadawali pytania jak"Jak się czujesz?"albo"Co się stało?".Po chwili do salonu wszedł Dr.Lubelski z moją mamą.Dr.Lubelski był jedynym doktorem którego lubiłam.Odbierał oby dwa porody moje mamy i on był lekarzem naszej całej rodzinny.Mandy siedziała na fotelu na kolanach babci.Kiedy doktorek mnie zobaczył to aż się cofnął,musiałam naprawdę źle wyglądać.
-Boże dziewczyno!Co ci się stało?-krzyknął po angielsku chociaż był Polakiem.
-Mały wypadek przy pracy-powiedziałam z krzywym uśmiechem.
-Dziewczyno!Jesteś cała zakrwawiona i okaleczona a jeszcze sobie z tego żartujesz?
-Bo nie bez powodu mam na nazwisko Tomlinson muszę mieć coś w genach-powiedziałam do doktora.
-Dobra.Nie było tematu.Najpierw przeczyszczę ci twarz,potem opatrzę rany i zobaczymy czy nie będziesz potrzebowała jechać do szpitala-powiedział doktor.
-I pan na serio myśli że ja tam pojadę?Hahahhahahah....Dobry żart!
-Dobra nie marudź-powiedział i podszedł do mnie-Dasz radę usiąść?
-Myślę że tak...-usiadłam ale biodro strasznie bolało.Syknęłam z nadzieją że nikt nie usłyszy ale jednak usłyszał to doktorek i kazał mi się z powrotem położyć.Kiedy przemywał moją twarz,zobaczyłam że zużył prawię 20 gazików.OMG!!!Każdy w salonie patrzył na mnie ze strachem.
-Dobra mała.Powiedz jak to się stało-rozkazał mi doktorek.Zszył już łuk brwiowy i zabrał się za ranę na ręce i brzuchu.Spojrzałam błagająco na mamę bo nie miała siły tego tłumaczyć,mama kiwnęła głową na tak.Ja robiłam wszystko byleby nie patrzeć na szyjącego moją skórę doktora.
-A więc tak.........
poniedziałek, 11 marca 2013
niedziela, 10 marca 2013
Rozdział 3
Kiedy się odwróciłam w stronę wejścia do salonu zobaczyłam w nich Robb'iego z moją babcią.
-Robby!Co cię tutaj sprowadza?-zapytałam zaskoczona
-Przyszedłem pogadać....
-Co się dzieje?-zaniepokojona wstałam s fotela na którym siedziałam
-Chodzi o "The Lightning"a dokładnie o ich Vice Kapitana Conor'a McAdam'a-powiedział Robby.Wszyscy patrzyli na naszą dwójkę zaciekawieni.Pokazałam Robb'iemu że ma usiąść.
-O co dokładnie chodzi?-zapytałam się
-O ciebie.Powinnaś uważać na niego.On jest taki że nie odpuści dopóki nie dostanie tego co chce....
-A co to ma wspólnego ze mną?-zapytałam się
-Dobrze wiesz co...
-No chyba nie za bardzo.....
-Czego chce Conor?-zapytał się mnie
-Właśnie się ciebie o to pytam-powiedziałam powoli i wyraźnie
-Myśl Lily!Myśl!!!-rozkazał mi.Zaczęłam myśleć.Przez głowę szło mi tysiące myśli.Zatrzymałam się na wydarzeniu z wczoraj"Jeśli nie będziesz ze mną to nie będziesz z nikim.Rozumiesz?"słowa Conor'a odbijały się w mojej głowie.Z wrażenia aż musiałam usiąść.On.Chciał.Mnie.Schowałam głowę w rękach.
-Myślę że już wiesz....-powiedział Robby
-On....chce....-celowo nie dokończyłam.Wszyscy w domu nie wiedzieli o co chodzi.No oprócz osób które przy tym były.
-Tak Lily-powiedział Rob.Podszedł do nie i położył dłoń na ramieniu-Myślę że uporasz się z nim.Pogadaj z drużyną i lepiej żebyś sama nigdzie nie wychodziła,on jest do wszystkiego zdolny kiedy czegoś na prawdę chce
-Dziękuje Robby że nas o tym poinformowałeś-podziękowała mama.
-Nie ma sprawy.Dzieciaki z drużyny są jak moje własne dzieci-uśmiechnął się.W sumie Robby był całkiem młody miał tylko 33 lata.Tak jak tata.I nawet był przystojny-Ok.Będę się zbierał.A ty mała się trzymaj.Nie daj się-powiedział i poczochrał mi włosy.Uśmiechnęłam się do niego i odprowadziłam go do drzwi.
-A tak na marginesie....Ian nie jest taki zły-powiedział i puścił mi oczko.Zaśmiałam się na ten widok.
-Dzięki Tatuśku.Może kiedyś skorzystam z twojej rady-powiedziałam dalej się śmiejąc.
-Do zobaczenia na treningu!
-Pa!Take Care!!!!-krzyknęłam w odpowiedzi i zamknęłam za nim drzwi.Poszłam do salonu gdzie wszyscy czekali na moje wyjaśnienia.
-Co się dzieje?-zapytał się mój tata.Zignorowałam go i przeszłam do kuchni.Nie zamierzałam się do niego odzywać.Niech idzie pogadać z tym plastikiem.Po chwili do kuchni przyszła mama i babcia.Usiadły obok mnie przy stole.
-Wiemy że jest ci przykro,ale wybacz mu-powiedziała mama po polsku.
-Jak on nawet mnie nie przeprosił!-krzyknęłam w tym samym języku-Jeśli nawet mnie przeprosi to mu tego tak szybko nie wybaczę!-wstałam od stołu i patrzyłam na nie.Kątem oka zauważyłam że wszyscy w salonie patrzą na nas z niezrozumiałymi minami.Tylko dziadek rozumiał o co chodzi,podszedł do mnie i przytulił.Nie płakałam.Nie miałam już łez i sił na to.Po chwili już się uspokoiłam,usiadłam znowu na krześle i wzięłam głęboki oddech.
-Przepraszam że krzyczałam-powiedziałam w stronę mamy i babci.One uśmiechnęły się do mnie przyjaźnie.
-Masz rację.Nie przeprosił cię.Ale żałuję.Wczoraj trochę wypił i nie panował nad sobą.Dzisiaj jak się obudził nie wiedział dokładnie co się stało,wytłumaczyłam mu to i jest mu strasznie głupio i jest zły na siebie za to co zrobił.-powiedziała mama,spojrzałam na osoby w salonie.Tata patrzył się na mnie smutnym wzrokiem a reszta czekała na rozwój sytuacji.
-Nie muszę mu na razie wybaczać?
-Nie.Niech zrozumie że z rodziną Mazur się nie zadziera-powiedziała babcia bojowym tonem.Nasza czwórka wybuchła na to śmiechem.
-Ok.Chodźmy coś obejrzeć-powiedziałam już po angielsku i ruszyliśmy do salonu.Włączyliśmy"
-Robby!Co cię tutaj sprowadza?-zapytałam zaskoczona
-Przyszedłem pogadać....
-Co się dzieje?-zaniepokojona wstałam s fotela na którym siedziałam
-Chodzi o "The Lightning"a dokładnie o ich Vice Kapitana Conor'a McAdam'a-powiedział Robby.Wszyscy patrzyli na naszą dwójkę zaciekawieni.Pokazałam Robb'iemu że ma usiąść.
-O co dokładnie chodzi?-zapytałam się
-O ciebie.Powinnaś uważać na niego.On jest taki że nie odpuści dopóki nie dostanie tego co chce....
-A co to ma wspólnego ze mną?-zapytałam się
-Dobrze wiesz co...
-No chyba nie za bardzo.....
-Czego chce Conor?-zapytał się mnie
-Właśnie się ciebie o to pytam-powiedziałam powoli i wyraźnie
-Myśl Lily!Myśl!!!-rozkazał mi.Zaczęłam myśleć.Przez głowę szło mi tysiące myśli.Zatrzymałam się na wydarzeniu z wczoraj"Jeśli nie będziesz ze mną to nie będziesz z nikim.Rozumiesz?"słowa Conor'a odbijały się w mojej głowie.Z wrażenia aż musiałam usiąść.On.Chciał.Mnie.Schowałam głowę w rękach.
-Myślę że już wiesz....-powiedział Robby
-On....chce....-celowo nie dokończyłam.Wszyscy w domu nie wiedzieli o co chodzi.No oprócz osób które przy tym były.
-Tak Lily-powiedział Rob.Podszedł do nie i położył dłoń na ramieniu-Myślę że uporasz się z nim.Pogadaj z drużyną i lepiej żebyś sama nigdzie nie wychodziła,on jest do wszystkiego zdolny kiedy czegoś na prawdę chce
-Dziękuje Robby że nas o tym poinformowałeś-podziękowała mama.
-Nie ma sprawy.Dzieciaki z drużyny są jak moje własne dzieci-uśmiechnął się.W sumie Robby był całkiem młody miał tylko 33 lata.Tak jak tata.I nawet był przystojny-Ok.Będę się zbierał.A ty mała się trzymaj.Nie daj się-powiedział i poczochrał mi włosy.Uśmiechnęłam się do niego i odprowadziłam go do drzwi.
-A tak na marginesie....Ian nie jest taki zły-powiedział i puścił mi oczko.Zaśmiałam się na ten widok.
-Dzięki Tatuśku.Może kiedyś skorzystam z twojej rady-powiedziałam dalej się śmiejąc.
-Do zobaczenia na treningu!
-Pa!Take Care!!!!-krzyknęłam w odpowiedzi i zamknęłam za nim drzwi.Poszłam do salonu gdzie wszyscy czekali na moje wyjaśnienia.
-Co się dzieje?-zapytał się mój tata.Zignorowałam go i przeszłam do kuchni.Nie zamierzałam się do niego odzywać.Niech idzie pogadać z tym plastikiem.Po chwili do kuchni przyszła mama i babcia.Usiadły obok mnie przy stole.
-Wiemy że jest ci przykro,ale wybacz mu-powiedziała mama po polsku.
-Jak on nawet mnie nie przeprosił!-krzyknęłam w tym samym języku-Jeśli nawet mnie przeprosi to mu tego tak szybko nie wybaczę!-wstałam od stołu i patrzyłam na nie.Kątem oka zauważyłam że wszyscy w salonie patrzą na nas z niezrozumiałymi minami.Tylko dziadek rozumiał o co chodzi,podszedł do mnie i przytulił.Nie płakałam.Nie miałam już łez i sił na to.Po chwili już się uspokoiłam,usiadłam znowu na krześle i wzięłam głęboki oddech.
-Przepraszam że krzyczałam-powiedziałam w stronę mamy i babci.One uśmiechnęły się do mnie przyjaźnie.
-Masz rację.Nie przeprosił cię.Ale żałuję.Wczoraj trochę wypił i nie panował nad sobą.Dzisiaj jak się obudził nie wiedział dokładnie co się stało,wytłumaczyłam mu to i jest mu strasznie głupio i jest zły na siebie za to co zrobił.-powiedziała mama,spojrzałam na osoby w salonie.Tata patrzył się na mnie smutnym wzrokiem a reszta czekała na rozwój sytuacji.
-Nie muszę mu na razie wybaczać?
-Nie.Niech zrozumie że z rodziną Mazur się nie zadziera-powiedziała babcia bojowym tonem.Nasza czwórka wybuchła na to śmiechem.
-Ok.Chodźmy coś obejrzeć-powiedziałam już po angielsku i ruszyliśmy do salonu.Włączyliśmy"
Kabhi Khushi Kabhie Gham"Chłopaki nie chcieli tego oglądać ale z dziewczynami zrobiłyśmy tak że nie mieli wyboru.Przy scenie kiedy syn spotyka matkę,wujek Zayn,Niall,Harry i Ed zaczęli płakać.Ha!A ja się trzymałam,ale kiedy ojciec i syn się spotkali,i ojciec tłumaczy że nigdy nie przestał go kochać to płakałam.Odwróciłam się w stronę okna.Patrzyłam chwilę.Poczułam wzrok taty na sobie odwróciłam się w jego stronę,zauważyłam że w jego oczach są łzy.Nie chciałam na to patrzeć,dzięki Mandy mogłam z tam tond wyjść.Pobiegłam do małej,gdy weszłam do małej ona stała w łóżeczku i czekała aż ktoś ją wyjmie.Kiedy zobaczyłam jej zapłakaną twarz,serce mi się krajało.Wzięłam ją na ręce i przytuliłam.Kiedy już się uspokoiła,zniosłam ją do kuchni.Kiedy przechodziliśmy przez salon wszyscy uśmiechali się do nas,już nie oglądali filmu,prawdopodobnie już się skończył.W kuchni w krzesełku posadziłam małą i zaczęłam robić jej jedzonko.Nagle wpadła mama
-Daj ja to zrobię-powiedziała
-Nie.Spoko.Mogę się tym zająć nie mam nic ciekawszego do roboty-posłałam jej uśmiech.
-Dobra pójdziemy na ugodę.Ja zrobię jej jedzenie i nakarmię a ty pójdziesz ze mną i Mandy na spacer ok?
-Stoi-uśmiechnęłam się jeszcze szerzej i pobiegłam na górę się przebrać.Ubrałam się trochę cieplej bo było zimniej niż rano,spojrzałam na zegarek 14:35.Szybko ten czas minął.Wzięłam moją torbę i zapakowałam wszystkie potrzebne rzeczy jak:telefon,aparat,butelkę małej,żelki,gumę do żucia,okulary przeciwsłoneczne i pełno różnych rzeczy.Mając Wszystko zbiegłam na dół i zostawiłam moją torbę pod ścianą,zobaczyłam jak wujek Harry i Ed wychodzą.
-Już idziecie?Myślałam że zostaniecie na dłużej.-powiedziałam smutno
-Nie bój się mała.Idziemy do sklepu po parę piw-uśmiechnął się Ed odwzajemniłam ten gest z przyjemnością.Ed był spoko,chciałam go wołać wujek ale on woli jak się go woła po prostu Ed.
-Cool!Tylko nie szaleć z tymi procentami!-zaśmiałam się a oni razem ze mną.
-Nie martw się!Wszystko będzie pod kontrolą.Ja zostaje w domu-powiedziała babcia wychodząc z salonu.
-Jak to?To gdzie ciocia Perrs,Dan i Jade?
-Aaa....One są na tarasie i o czymś gadają.Pewnie plotkują-zachichotała babcia.
-Ok.Idę do nich może pójdą z nami na spacer?-i pobiegłam w stronę tarasu.Kiedy przechodziłam przez salon wujek Liam spojrzał się na mnie i uśmiechnął jakoś tak dziwacznie.Kiedy dostałam się na taras zobaczyłam jak leża na leżakach i się z czegoś śmieją.
-Cześć!Idziecie ze mną,mamą i Mandy na spacer?-zapytałam się ich z uśmiechem
-Nie wiem jak wy dziewczęta ale ja idę.Nie chcę patrzeć jak chłopaki piją piwo i oglądają mecz-powiedziała ciocia Dan.
-Masz rację-zgodziła się Jade
-No to ruszamy-Ciocia Perrie.
Kiedy przechodziłyśmy przez salon wuj.Zayn i Niall patrzyli się na mnie ze zdziwieniem,wuj Li za to miał ten swój uśmieszek na ustach.Musiałam się dowiedzieć o co chodzi.
-O co wam wszystkim chodzi?-zapytałam się ich stając na środku salonu.Tata i dziadek spojrzeli się na mnie zaciekawieni.
-O to że ubrałaś prezent urodzinowy od wujka Liam'a-powiedział wuj.Zayn
-No i co z tego?
-To że nigdy nie przypuszczaliśmy że kiedykolwiek go ubierzesz-powiedział wuj.Niall-Myśleliśmy że jest za chłopięcy na ciebie.
-Ja tam lubię takie ciuchy.Są bardzo wygodne.-powiedziałam z uśmiechem i wyszłam z salonu.Za sobą usłyszałam śmiech wuj.Liam'a,taty i dziadka.Czyli mieli zakład.Wuj.Zayn i Niall najwidoczniej przegrali.Ojjj....Tak mi przykro.........
sobota, 9 marca 2013
Rozdział 2
Obudziłam się o 8:30.Nie czułam się na siłach by wstać więc poleżałam jeszcze pół-godzinki.o 9:00 wstałam i poszłam do mojej łazienki.Wróciłam do pokoju i poszłam wybrać ubranie(bez okularów).Kiedy byłam już gotowa była 9:30 zeszłam więc na dół na śniadanie.W kuchni zastałam babcie karmiącą Mandy i dziadka czytającego polską gazetę.
-Dzień Dobry-powiedziałam po polsku przeciągając się.Mówiłam po polsku bo dziadkom było po prostu łatwiej zrozumieć.Oczywiście mówili po angielsku ale z nich to prawdziwi Polacy więc czemu nie?Z resztą bardzo lubię mówić po polsku bo w tedy możesz w spokoju porozmawiać o jakimś twoim problemie i tylko 3 osoby w domu to rozumieją!HA!
-Dzień dobry!-odpowiedziała babcia z ciepłym uśmiechem na ustach.
-Dzień Dobry Wnusiu!-uśmiechnął się dziadek-zrobić ci śniadanie?
-Nie.Dziękuje sama sobie zrobię-uśmiechnęłam się i wzięłam się za robotę-Gdzie reszta?
-Jeszcze Śpią-powiedziała babcia i dalej próbowała nakarmić Mandy musem z jabłek.
-Daj babciu.Ja spróbuje-powiedziałam i podeszłam do Mandy-Dzień Dobry słoneczko!Jak się spało?-zapytałam się małej.W odpowiedzi tylko słodko się uśmiechnęła-Zjesz Musek z Jacusek?-specjalnie zaczęłam seplenić by ją rozśmieszyć.Udało się już po chwili śmiała się tak słodko.Mandy zaczęła jeść mus z pomocą babci,a ja dokończyłam moje śniadanie.Po zjedzeniu płatków z mlekiem umyłam miskę i zabrałam Mandy do salonu gdzie siedział dziadek i oglądał polskie wiadomości.Babci została w kuchni i robiła śniadanie dla reszty.Ja z Mandy wyszłyśmy na taras bo było chyba z 27*C więc rozłożyłam koc w cieniu drzewa i posadziłam tam małą,po chwili dziadek przyniósł nam zabawki małej.Po 15 minutach zabawy małej się znudziło więc pomyślałam że wezmę ją na hamak po mała strasznie lubi się huśtać.Po huśtaniu,babcia nas zawołała na małego snack'a.Więc poszłyśmy i usiadłyśmy przy stoliku.
-Lily.Może popływamy razem w basenie?-zapytała się babcia.
-No pewnie.Mandy uwielbia pływać,tylko jest jedno ale.....zmieni mi babcia później bandaże?-zapytałam się babci
-Jasne słońce-odpowiedziała i poszła po dziadka.A ja poszłam z Mandy do jej pokoju.Następnie przebrałam ją w strój kąpielowy.Potem poszłyśmy do mnie i ja się przebrałam.Zeszłyśmy na dół i ruszyłyśmy do ogrodu.W wodzie była już babcia i dziadek.Robili sobie wyścig kto szybciej pływa.Babcia kiedy mnie zobaczyła podpłynęła do brzegu i wzięła ode mnie małą.Babci poszła w stronę brodzika gdzie woda sięgała jej do bioder.
-To co mały wyścig czy się boisz?-zapytał się dziadek.
-Dajesz Dziadziu-powiedziała i ustawiłam się na lini startu.
-Na trzy.Raz.....Dwa...TRZY!-krzyknął dziadek i ruszył byłam tuż zanim ale w połowie go prześcignęłam i wygrałam
-JUPIII!!!!Wygrałam!!!-machałam rękami uradowana.Dziadek korzystając z mojej nie uwagi zaczął mnie podtapiać.Ja mu nie zostałam dłużna i tak minęła nam godzina.Po tym czasie wyszliśmy z wody.Babci poszła przebrać Mandy,dziadek poszedł się przebrać więc poszłam w jego ślady.Ubrałam się i zeszłam na dół do salonu gdzie byli już dziadkowie i Mandy.
-Babciu....-spojrzała na mnie i posłała mi lekki uśmiech
-Tak?
-Zrobisz mi opatrunki?
-Janę choć do łazienki-powiedziała babcia.Babcia wyjęła apteczkę i zaczęła mi opatrywać rany z wczorajszego meczu.Kiedy doszła do żeber to się przeraziła,Moje żebra były dosłownie sine.Wielkie siniaki miałam na całej tali i brzuchu.
-Boli cię coś oprócz tego?-spytała się babcia
-Trochę kolana ale chyba jest stłuczone przez tego dupka-powiedziałam jej.Kiedy wyszłyśmy z łazienki na parterze,usłyszałyśmy głosy dochodzące z kuchni i salonu co znaczy że ktoś wstał.Najpierw poszłyśmy do salonu i tam zobaczyłyśmy tylko Mandy z dziadkiem oglądających Królewnę Śnieżkę,Zauważyłam że Mandy już przysypia i spojrzałam na zegarek no tak 12:15 dziecko zmęczyło się tą zabawą.Usiadłam na kanapie obok dziadka a małą wzięłam na kolana.Zasnęła wtulona we mnie,ja też dałam oczom odpocząć ale nie spałam,słyszałam wszystko.
-Chyba śpią-wyszeptał wuj.Niall przynajmniej tak myślałam.
-Nie śpię tylko podziwiam moje powieki od wewnątrz,ale Mandy chyba śpi-powiedziałam ściszonym głosem i otworzyłam oczy przed sobą zobaczyłam wszystkich włącznie z tatą i Ed'em.
-Idę ją położyć do łóżeczka-powiedziałam i wstałam.Poszłam położyłam małą w łóżeczku i ucałowałam w czółko.Kiedy zeszłam do salonu,usłyszałam jak ktoś dzwoni do drzwi.Babcia pobiegła otworzyć drzwi.
-Lily!Ktoś do ciebie..........
-Dzień Dobry-powiedziałam po polsku przeciągając się.Mówiłam po polsku bo dziadkom było po prostu łatwiej zrozumieć.Oczywiście mówili po angielsku ale z nich to prawdziwi Polacy więc czemu nie?Z resztą bardzo lubię mówić po polsku bo w tedy możesz w spokoju porozmawiać o jakimś twoim problemie i tylko 3 osoby w domu to rozumieją!HA!
-Dzień dobry!-odpowiedziała babcia z ciepłym uśmiechem na ustach.
-Dzień Dobry Wnusiu!-uśmiechnął się dziadek-zrobić ci śniadanie?
-Nie.Dziękuje sama sobie zrobię-uśmiechnęłam się i wzięłam się za robotę-Gdzie reszta?
-Jeszcze Śpią-powiedziała babcia i dalej próbowała nakarmić Mandy musem z jabłek.
-Daj babciu.Ja spróbuje-powiedziałam i podeszłam do Mandy-Dzień Dobry słoneczko!Jak się spało?-zapytałam się małej.W odpowiedzi tylko słodko się uśmiechnęła-Zjesz Musek z Jacusek?-specjalnie zaczęłam seplenić by ją rozśmieszyć.Udało się już po chwili śmiała się tak słodko.Mandy zaczęła jeść mus z pomocą babci,a ja dokończyłam moje śniadanie.Po zjedzeniu płatków z mlekiem umyłam miskę i zabrałam Mandy do salonu gdzie siedział dziadek i oglądał polskie wiadomości.Babci została w kuchni i robiła śniadanie dla reszty.Ja z Mandy wyszłyśmy na taras bo było chyba z 27*C więc rozłożyłam koc w cieniu drzewa i posadziłam tam małą,po chwili dziadek przyniósł nam zabawki małej.Po 15 minutach zabawy małej się znudziło więc pomyślałam że wezmę ją na hamak po mała strasznie lubi się huśtać.Po huśtaniu,babcia nas zawołała na małego snack'a.Więc poszłyśmy i usiadłyśmy przy stoliku.
-Lily.Może popływamy razem w basenie?-zapytała się babcia.
-No pewnie.Mandy uwielbia pływać,tylko jest jedno ale.....zmieni mi babcia później bandaże?-zapytałam się babci
-Jasne słońce-odpowiedziała i poszła po dziadka.A ja poszłam z Mandy do jej pokoju.Następnie przebrałam ją w strój kąpielowy.Potem poszłyśmy do mnie i ja się przebrałam.Zeszłyśmy na dół i ruszyłyśmy do ogrodu.W wodzie była już babcia i dziadek.Robili sobie wyścig kto szybciej pływa.Babcia kiedy mnie zobaczyła podpłynęła do brzegu i wzięła ode mnie małą.Babci poszła w stronę brodzika gdzie woda sięgała jej do bioder.
-To co mały wyścig czy się boisz?-zapytał się dziadek.
-Dajesz Dziadziu-powiedziała i ustawiłam się na lini startu.
-Na trzy.Raz.....Dwa...TRZY!-krzyknął dziadek i ruszył byłam tuż zanim ale w połowie go prześcignęłam i wygrałam
-JUPIII!!!!Wygrałam!!!-machałam rękami uradowana.Dziadek korzystając z mojej nie uwagi zaczął mnie podtapiać.Ja mu nie zostałam dłużna i tak minęła nam godzina.Po tym czasie wyszliśmy z wody.Babci poszła przebrać Mandy,dziadek poszedł się przebrać więc poszłam w jego ślady.Ubrałam się i zeszłam na dół do salonu gdzie byli już dziadkowie i Mandy.
-Babciu....-spojrzała na mnie i posłała mi lekki uśmiech
-Tak?
-Zrobisz mi opatrunki?
-Janę choć do łazienki-powiedziała babcia.Babcia wyjęła apteczkę i zaczęła mi opatrywać rany z wczorajszego meczu.Kiedy doszła do żeber to się przeraziła,Moje żebra były dosłownie sine.Wielkie siniaki miałam na całej tali i brzuchu.
-Boli cię coś oprócz tego?-spytała się babcia
-Trochę kolana ale chyba jest stłuczone przez tego dupka-powiedziałam jej.Kiedy wyszłyśmy z łazienki na parterze,usłyszałyśmy głosy dochodzące z kuchni i salonu co znaczy że ktoś wstał.Najpierw poszłyśmy do salonu i tam zobaczyłyśmy tylko Mandy z dziadkiem oglądających Królewnę Śnieżkę,Zauważyłam że Mandy już przysypia i spojrzałam na zegarek no tak 12:15 dziecko zmęczyło się tą zabawą.Usiadłam na kanapie obok dziadka a małą wzięłam na kolana.Zasnęła wtulona we mnie,ja też dałam oczom odpocząć ale nie spałam,słyszałam wszystko.
-Chyba śpią-wyszeptał wuj.Niall przynajmniej tak myślałam.
-Nie śpię tylko podziwiam moje powieki od wewnątrz,ale Mandy chyba śpi-powiedziałam ściszonym głosem i otworzyłam oczy przed sobą zobaczyłam wszystkich włącznie z tatą i Ed'em.
-Idę ją położyć do łóżeczka-powiedziałam i wstałam.Poszłam położyłam małą w łóżeczku i ucałowałam w czółko.Kiedy zeszłam do salonu,usłyszałam jak ktoś dzwoni do drzwi.Babcia pobiegła otworzyć drzwi.
-Lily!Ktoś do ciebie..........
Rozdział 1
Oczami Lily
Dzisiaj miał się odbyć bardzo ważny dla mnie mecz,który zaczyna się już za 2 godziny.Mój tata Louis ,obiecał że na nim będzie, jak na razie na trybunach widzę mamę,moja malutką siostrzyczkę Mandy,wujków,ciocie Perrie i Daniell,Ed'a Sheeran'a,babcie i dziadka którzy przylecieli specjalnie z Polski żeby zobaczyć mój mecz.45 minut do meczu coraz więcej ludzi schodzi się na trybuny a mojego taty nadal nie ma.Siedziałam właśnie w szatni z moją drużyną i przygotowywaliśmy się na mecz.W mojej drużynie tylko ja,Alice i Aurora byłyśmy dziewczynami,nie powiem czasami drużyna przeciwna nabijała się z nas bo byłyśmy dziewczynami a jesteśmy w drużynie,ale po chwili kiedy zobaczyli jak gramy to od razu żałowali swoich słów.Nadal zastanawiając się gdzie podział się mój tata,razem z drużyną wyszliśmy z szatni i podążaliśmy na boisko.Szłam zaraz za naszym kapitanem Ian'em,w końcu jestem vice kapitanem(nie wiem czy dobrze napisałam przy.aut.)obok Ian'a szedł nasz trener Robby.-Witam wszystkich na co rocznych zawodach piłkarskich w Londynie!!!!-wykrzyczał komentujący-W dzisiejszych zawodach zmierzą się dwie najlepsze drużyny piłkarskie w wieku od 11 do 14 lat!!!A nagrodą jest dostanie się na zawody MiędzyNarodowe!!!!!Więc jest o co walczyć!!!!-w tej chwili doszliśmy do naszego wejścia na boisko-Proszę powitajmy gorąco naszą drużynę z Bristol "The Lightning"-nasi przeciwnicy wybiegli na boisko z przeciwnej strony boiska,kiedy komentator zaczął ich przedstawiać zaczęły się brawa i oklaski-A teraz wszyscy gorąco powitajmy naszą miejscową drużynę gdzie uwaga....Są aż trzy dziewczyny!Tak proszę państwa!-każdy komentator musiał zawszę ale to ZAWSZĘ!zaznaczyć ze w męskiej drużynie piłkarskiej są AŻ TRZY DZIEWCZYNY!Boże,czy oni nigdy nie widzieli trzech dziewczyn które lubią grać w nogę?!-Proszę gromkie brawa dla drużyny "The Thunder"!!!!!!!!!!!-i wybiegliśmy na boisko.Widzieliśmy pełno kibiców z naszymi flagami,Logo i pomalowanymi twarzami.To właśnie uwielbiam patrzeć na ludzi którzy uśmiechają się bez powodu na mój widok.I w tym momencie zatrzymaliśmy się przed naszymi przeciwnikami.Ja trafiłam na jakiegoś chłopaka.Kiedy mnie zobaczył zmierzył mnie wzrokiem od dołu do góry i uśmiechnął się jak przypuszczam uwodzicielsko.
-A teraz obydwie drużyny mają sobie podać ręce-usłyszałam głos komentatora,chłopak na przeciwko podał mi dłoń z chytrym uśmiechem,odwzajemniłam gest ręki i z wyższością spojrzałam mu w oczy nie ważne że był ode mnie chyba 10 cm wyższy.Wokół nas narastało napięcie ponieważ ten dupek nie chciał puścić mojej dłoni,kiedy próbowałam ją wyrwać on tylko pociągnął mnie mocniej do siebie taż że stałam przed nim jakieś 15 cm od siebie.Kiedy spojrzałam w górę on tylko mrugnął do mnie i puścił buziaka na co ja się zdenerwowałam i z całej siły pociągnęłam rękę i uwolniłam się od tego pacana.Zaraz koło mnie pojawił się Ian,dziewczyny i reszta chłopaków.
-Wszystko w porządku?-zapytał się Ian.
-Tak.Tylko denerwuje mnie takie zachowanie w chłopakach.Co on sobie myśli że polecę na jego szczeniackie zagrywki?To się papa smerf zdziwi!Bo ja nie zamierzam!Chodzie skopać tyłki tym lalusią!-powiedziałam do nich i uśmiechnęłam się do Ian'a.Ucieszony odwzajemnił gest.
-Ojjj...Małe napięcie pomiędzy vice kapitanami oby dwóch drużyn.Teraz czas przedstawić naszych Kapitanów:Kapitan "The Thunder":Ian Brown!Kapitan "The Lightning":Mark Simpson! oraz Vice Kapitanów:Vice Kapitan "The Thunder"Lily Tomlinson!-przy tym usłyszałam strasznie głośne krzyki z widowni więc spojrzałam w tamtą stronę i zobaczyłam transparent"Never Say Never"który trzymali moi wujkowie z Ed'em i dziadkiem,za to dziewczyny siedziały i mi machały i pokazywały kciuki w górę,uśmiechnęłam się na ten widok ale później mój uśmiech zgasł bo nie zobaczyłam tam taty.Rodzina widocznie zrozumiała i uśmiechnęła się do mnie smutno.-Vice Kapitan "The Lightning"Conor McAdam!-i w taki sposób dowiedziałam się jak nazywa się ten dupek który do mnie zarywa.-Trenerzy podają sobie dłonie.....-usłyszałam komentatora.-obydwie drużyny ustawiają się na swoje pozycję i........GRA SIĘ ROZPOCZĘŁA!!!!!-wszystko przebiegało z planem.Właśnie przejęłam piłkę od Ian'a i podaję ją do Alice,Alice podaje do Aurory,Aurora podaje do mnie i....Gol!!!!!
-Proszę państwa co to było za rozpoczęcie gry!1:0 dla "The Thunder"!!!-wykrzyczał komentator,a ja spojrzałam na Conor'a który kipiał ze złości.Nie mogłam się nie uśmiechnąć na ten widok.Kiedy śmiałam się z Conor'a poczułam jak ktoś obejmuję mnie w pasie i podnosi do góry.Kiedy już stałam na ziemi i się odwróciłam zobaczyłam że to był Ian.Uśmiechnął się do mnie,odwzajemniłam to malutkim uśmieszkiem.Rozpoczęliśmy drugą rundę.Ian podaje do Max'a,Max do Aurory,Aurora do Alice,Alice do Josh'a,Josh do Ian'a,Ian podaje do mnie,omijam zręcznie Conor'a i jakiegoś tam kolesia i......DRUGI GOL!!!!!!!!!!!!
-NASTĘPNY GOL DLA "THE THUNDER"!!!-krzyczał komentujący-Teraz robimy małą przerwę a potem zaczniemy drugą połowę meczu!-już nawet nie zauważyłam kiedy minęła pierwsza.Dziewczyny do mnie podbiegły i razem poszłyśmy na ławkę żeby odpocząć i się napić.Wyszło tak że ławka moje drużyny była zaraz przed miejscami mojej rodziny.Wzięłam wodę i podeszłam do barierki gdzie w pierwszych miejscach siedziała moja rodzinka.Weszłam na murek ponieważ trybuny były trochę wyżej,złapałam się poręczy i już widziałam moich bliskich.
-Hejo!-krzyknęłam w ich stronę i każda dziewczyna przerażona podskoczyła w miejscu a mała Mandy zaczęła się słodko chichrać,po chwili dołączyłam do niej.Kiedy już się uspokoiłam przeskoczyłam barierkę.Kiedy znalazłam się już na trybunach,mama wstała i się do mnie mocno przytuliła.
-Świetnie ci idzie słoneczko-powiedziała i się do mnie uśmiechnęła.Zaraz po niej podeszły do mnie babcia i ciocie.-A gdzie dziadek,Ed i wujkowie?-zapytałam się biorąc jednocześnie małą Mandy na ręce.
-Poszli po jakieś jedzenie.Wiesz jaki jest wujek Niall-zaśmiała się mama i my wszystkie z nią.
-Lily!Wiesz że przyszła Jade?-zapytała się ciocia Perrie.Jade to narzeczona wujka Niall'a.
-Tak?To super!-powiedziałam niby szczęśliwa ale jednak wolała bym żeby przyszedł ktoś inny.Mama chyba zauważyła co się dzieje,bo podeszła do mnie i pocałowała mnie w czoło tak samo zrobiła reszta.Pogadałyśmy jeszcze chwile,kiedy nagle usłyszałam..
-LILY!!!!!-Robby zaczął się drzeć jakby go ze skóry obdzierali.Wyjżałam za barierkę i zobaczyłam go stojącego.
-CO JEST???!!!-krzyknęłam w jego stronę
-CHOĆ!!!DRUGA POŁOWA MECZU SIĘ ZACZYNA!!!!
-OKEJ JUŻ IDĘ!!!!!-odkrzyknęłam.Kiedy mama,ciocie i babcia się śmiały ja podeszłam do mamy oddałam jej Mandy.Dostałam po uścisku i buziaku na szczęście i przeskoczyłam barierkę.Wylądowałam lekko.W końcu trenuje się parkour!!!Kiedy przeskakiwałam barierkę zobaczyłam jak wujkowie,Jade,Ed i dziadek biegną żeby zdążyć się ze mną przywitać ale niestety musiałam już lecieć.Dotarłam do drużyny zrobiliśmy nasz rytuał czyli kładziemy ręce na środek i na trzy wykrzykujemy " "The Thunder".Druga połowa meczu się rozpoczęła.Ian podał do Max'a,Max'owi zabrał piłkę Conor który uśmiechał się z wyższością.O Nie!!!Podbiegła do niego i odebrałam piłkę.Podałam do Aurory,Jakiś koleś odebrał jej piłkę i znowu podał ją Conor'owi ale ja,z tego że jestem szybka szybko ją mu odebrałam i już pędziłam w stronę ich bramki.Już miała strzelać kiedy poczułam straszny ból i już leżałam na ziemi,plując krwią i zwijając się z bólu.Podbiegł do mnie sędzia razem z moją drużyna i sanitariuszem medycznym.Mimo bólu w żebrach i kolanie podniosłam się i stanęłam na nogi.
-Który to?-zapytałam się przez zaciśnięte zęby.
-Spokojnie-powiedział Robby-Conor.
-Okej.Gramy dalej-powiedziałam i wyplułam krew z ust.
-Jesteś pewna że dasz radę grac?Możemy zamienić cię na rezerwowego-powiedział Ian zamrtwiony.
-Nie.Jest Dobrze.Gramy dalej.-powiedziałam i podeszłam na moje miejsce.Gra na nowo się rozpoczęła.Ian podaje do Josh'a,Josh podaje do Alice,Alice do Max'a,Max do Daniel'a,Daniel do mnie.Biegnę w stronę ich bramki,obok mnie widzę Ian'a więc do niego podaje,on podaję do mnie ja do niego i.....GOL!!!!!!
-GOL!!!!"The Thunder" zdobywają kolejnego gola!!!3:0 dla "The Thunder"!!!
Gra na nowo się rozpoczęła.Zostało 5 min do końca meczu.Gra zaczęła się robić nudna bo raz oni mieli piłkę,potem my,potem znowu oni i tak w kółko.Zostało ostatnia minuta meczu wzięłam się w garśc i odebrałam piłkę Conor'owi i już pędziłam w stronę ich bramki,jednak kiedy zobaczyłam ze mnie ten dupek dogania to przyśpieszyłam i podałam piłkę do Aurory,ona znowu do mnie a ja podałam do Ian'a,Ian podał do mnie i......JEST GOL!!!!!!!UDAŁO SIĘ JESTEŚMY W MIĘDZYNARODOWYCH!!!!!JEST!!!!Zobaczyłam jak cała moja drużyna biegnie do mnie.Pierwsi dobiegli do mnie Ian,Alice,Aurora,Max,Josh i Daniel,Potem Robby i reszta.Udało się podeszliśmy na podium i został nam wręczony puchar.Ian jako kapitan miał iść go odebrać.
-Dziękuje wszystkim naszym kibica i fanom którzy wspierali nas nie ważne kiedy i gdzie.Zawszę byli i wspierali.Ale muszę przede wszystkim podziękować Lily.Gdyby nie ty,to byś my przegrali.Dziękuje ci.-powiedział Ian patrząc w moje oczy przez co się zarumieniłam a Alice i Aurora posłały sobie wymowne spojrzenia za co dostały ode mnie po głowach.Później Ian podziękował naszemu trenerowi i reszcie zespołu.Kiedy skończył zostaliśmy zaproszeni do zrobienia kilku zdjęć razem potem krótki wywiad i poszliśmy się przebrać.W szatni dopadł mnie sanitariusz i mnie opatrzył.Kiedy wyszłam ze stadionu i poszłam do samochodu zobaczyłam tam tylko mamę,Jade i moje ciocie.
-GRATULACJĘ!!!!-krzyknęły jednocześnie kiedy mnie zobaczyły i zrobiłyśmy grupowy uścisk.
-Ała-powiedziałam bo ścisnęły moje żebra za mocno co spowodowało ból.
-Przepraszamy-powiedziały
-Nic nie szkodzi-uśmiechnęłam się lekko-A gdzie resz....-nie dane mi było dokończyć bo usłyszałam za sobą wołanie kiedy się odwróciłam zobaczyłam że Conor już stoi przede mną.
-Czego chcesz?-syknęłam na niego.On jedynie się uśmiechnął z kpiną.
-Może wyjdziemy gdzieś razem?-zapytał się mnie.Prychnęłam.
-Sorry ale nie mam już inne plany-powiedziałam i chciałam wejść do auta za mamą,ciociami.Jade trzymała dla mnie drzwi już miałam wejść kiedy poczułam jak Conor szarpie mnie do tyłu.Przyciągnął mnie do siebie i pocałował.Złapał mnie za pośladki i przycisnął do siebie.Kiedy się już ode mnie oderwał,dałam mu z liścia w twarz.On czerwony ze złości podszedł do mnie i wyszeptał do ucha:
-Jeśli nie będziesz ze mną to nie będziesz z nikim.Rozumiesz?
-Wal się!-powiedziałam i uderzyłam go z kolanka w kroczę-Nikt mną nie rządzi.Rozumiesz?-i wsiadałam do auta.Kidy Jade wsiadła mama ruszyła.
-Brawo mała-powiedziała ciocia Perrie.
-Jestem pod wrażeniem-powiedziała Jade.
-Ja też i to pod nie małym-przyznała mama
-Oj malutka już wiesz jak sobie radzić z takimi burakami jak ten dupek-powiedziała ciocia Dan.
-Się wie-powiedziałam i wszystkie przybiłyśmy żółwika.Po 45 minutach byłyśmy już w domu.Przez ten czas zdrzemnęłam się na ramieniu cioci Perrs.Kiedy weszłam do domu,poszłam do salonu i w tedy zobaczyłam że stali tam wszyscy i krzyknęli "GRATULACJĘ LILY"Zaraz zaczęłam rozglądać się za tata ale go tam nie było.Łzy zakręciły mi się w oczach.Nie było go kiedy go tam potrzebowałam.
-Dziękuje wam-powiedziałam i przytuliłam każdego z nich.Oglądaliśmy horrory.Mandy już sobie słodko spała na piętrze.Dzisiaj wszyscy będziemy spali u nas w domu więc mama pozwoliła mi dłużej posiedzieć.Horror był do bani że ja,mama,babcia i dziadek w ogóle się go nie baliśmy tak samo jak wujek Liam.Babcia i Dziadek poszli na górę spać.Gdy horror się skończył oglądaliśmy"Króla Lwa" w tulona w mamę oglądałam. Koło 12 ktoś wszedł do domu.Kiedy podnieśliśmy wzrok z nad telewizora zobaczyliśmy mojego tatę z jakąś kobietą.Mama kiedy ją zobaczyła całe się spięła,zobaczyłam że wujkowie,ciocie i Ed tez się spięli.Tata zdziwił się kiedy nas zobaczył.
-Ooo....Co wy tu wszyscy tak późno robicie?-zapytał zaskoczony a ta kobieta stała z tyłu i uśmiechała się złowieszczo.Coś mi się widzi że jej nie polubię.
-A może powiesz gdzie byłeś cały dzień?-zapytała się lekko poddenerwowana mama.Żeby ją trochę uspokoić mocniej się w nią wtuliłam.
-Aaa...Spotkałem Melody i zagadaliśmy się.Potem Melody zaproponowała kino i poszliśmy na film potem coś zjeść i tak minął nam cały dzień-powiedział spokojnie tata.
-Mogłeś chociaż odebrać nasze telefony-powiedział wujek Harry.
-Sorry.Rozładowała mi się komórka-odpowiedział tata.
Czułam jak mama się trzęsie.Ja w tulona w nią płakałam.Tata wolał spędzić czas z jakimś pustakiem niż przyjść na mój mecz,bardzo mnie to zabolało.Poczułam jak ktoś dotyka mojego ramienia.Kiedy się odwróciłam zobaczyłam wujka Zayn'a.Tym gestem chciał mi pokazać że jest ze mną.Wujek Zayn był super,z resztą jak wszyscy.Mama nie wytrzymała.
-Więc wolałeś iść z nią na film i coś zjeść,niż przyjść i wesprzeć córkę w tym ważnym dniu?1-powiedziała mama wstając.Więc ją puściłam.Na miejscu mamy usiadła ciocia Perrs.Ja za to wpatrywałam się w drzwi tarasowe.
-Jakim ważnym dniu?-zapytał się tata co było dla mnie jak nóż w serce.Zapomniał.Zapomniał o mnie.Nie wytrzymałam i łzy zaczęły mi spływać po twarzy.Wujek Zayn objął mnie ramieniem a ja się wtuliłam w jego klatkę piersiową i moczyłam mu koszulkę moimi łzami.On delikatnie mnie kołysał,ciocia Pers się przysunęła i też mnie przytuliła.Wujek Liam ukucnął przy mnie i pogłaskał mnie po głowie.Ciocia Dan podeszła do mamy i złapała ja za ramię.Mama,tata,Melody i ciocia Dan stali na środku salonu.
-Jakim ważnym dniu?!-wykrzyczała mama z niedowierzaniem-Twoja córka miała dzisiaj mecz,Bardzo ważny mecz na który obiecałeś przyjść i co?Zapomniałeś!-mama już nad sobą nie panowała.Tata spojrzał w moją stronę.Nie spojrzałam na niego tylko patrzyłam na wujka Liam'a który przyglądał mi się z zmartwieniem.
-Oj....Nic się nie stało przecież będzie następny to na niego pójdę i koniec sprawy-powiedział tata.Wszyscy spojrzeli się na niego z niedowierzaniem.Wujek Zayn i Liam wstali i stanęli obok mamy tak samo jak wujek Harry i Niall.Za to ciocia Dan podeszła do mnie i przytuliła z drugiej strony niż ciocia Perrs.Jade usiadła naprzeciwko mnie na ziemi i złapała mnie za dłonie.Nie wierzę że to powiedział."Nic się nie stało przecież będzie następny to na niego pójdę i koniec sprawy"zabolało.I to mocno,Melody stała za tatą i patrzyła raz na mnie,raz na mamę a na twarzy nadal miała swój diabelski uśmiech.
-Czy siebie słyszysz?-zapytał się wuj.Zayn
-O co wam chodzi?-zapytał się poddenerwowany tata.
-Chodzi nam oto że Lily czekała na ciebie cały ten czas.Miała nadzieje że przyjdziesz i ją wesprzesz w tym dniu,ale ty wolałeś się zabawiać z plastikiem-powiedział wuj.Niall.
-Nie mów tak o niej!-krzyknął tata.Boże....on jeszcze jej bronił.
-A jak ma mówić?Na prawdę Louis....nie wierzę że to zrobiłeś.Jakiś plastik ważniejszy od twojej córki.-powiedział wuj.Harry.Byłam im wdzięczna że mnie tak bronią.Miłe to było.
-Mam ważniejsze sprawy, niż patrzenie na mecz-powiedział tata-Z Melody nie widziałem się już prawię 8 lat.Opuściłem jeden nic nie znaczący mecz i zaraz robicie mi awanturę.-kiedy to usłyszałam podniosłam głowę i spojrzałam na niego z oczami pełnymi łez.Wstałam i wybiegłam na taras,noc była chłodna ale mi to nie przeszkadzało.Usiadałam na ławko-huśtawce która znajdowała się za basenem i za krzewami pachnących,wielkich i kolorowych róż.Zawszę tam siadałam kiedy miałam problem albo kiedy było mi smutno.Mogłam widzieć wszystkich w salonie ale oni nie widzieli mnie.Płakałam.Powiedział że opuścił nic nie znaczący mecz,bo jego koleżanka była ważniejsza.Nie wiem ile tak tam siedziałam,kiedy zobaczyłam że słońce wschodzi nic sobie z tego nie zrobiłam dalej tak siedziałam.Kiedy naglę poczułam jak ktoś mnie przytula z oby dwóch stron z jednej ciocia Perrie a z drugiej mama.Cioci się nie dziwię że przyszła,w końcu jest moją matką chrzestną.Nic nie mówiły tylko mnie przytulały.
-Chodźmy do domu-powiedziała mama.Więc wstałam ale nie miałam siły iść ponieważ płacz osłabił mnie.
-Poczekajcie pójdę po kogoś kto cię zaniesie-powiedziała ciocia i już jej niebyło.
-Usiądź sobie jeszcze-powiedziała mama.Usiadłyśmy.Ona przytuliła mnie a mi łzy samotnie skapywały po twarzy.Już nie miałam siły na płacz.Nie miałam siły na nic.Po chwili przyszli do na wuj.Zayn i Liam z cio.Perrs.Wujek Zayn wziął mnie na ręce i poszedł w stronę domu wszyscy patrzyli się na mnie zmartwieni i zatroskani.Kiedy przechodziliśmy przez salon widziałam jak tata smutno się na mnie patrzy.Wujek Zayn zaniósł mnie do mojego pokoju.Mama pomogła mi się przebrać w piżamę.Położyłam się do łóżka.Mama ucałowała mnie w czoło i wyszła.Po chwili usłyszałam jak ktoś wchodzi do mojego pokoju byli to,cio Dan i Perrie,wuj.Zayn,Harry,Liam,Niall oraz Jade.Wszyscy podeszli do mnie i ucałowali w czoło.Po czym wyszli.Spojrzałam na zegarek 4:30.Już o niczym nie myśląc zasnęłam......
***********************************************************************************
Mój najdłuższy rozdział.:) Sorry za jakieś błędy itd.:D
Tak Wygląda Conor--------->
Tak wygląda Ian:
Tak wygląda Josh:
Tak Wygląda Max:
Tak Wygląda Daniel:
Tak Wygląda Alice:
Tak Wygląda Aurora:
Tak wygląda Melody:
Prolog
Cześć!Nazywam się Lily Tomlinson i mam 12 lat.Gram na różnych instrumentach,śpiewam i uprawiam sporty jak piłka nożna,koszykówka,siatkówka itd.Moimi rodzicami są Amelia i Louis Tomlinson w przypadku mamy również Mazur.Mam małą siostrzyczkę o imieniu Mandy.Mój tata gra w znanym BoyBand'zie "One Direction".Mama jest Polką i właśnie dlatego znam dwa języki Polski i Angielski.Mam 4 najlepszych wujków na świecie:wujek Niall,Wujek Zayn,wujek Liam i Wujek Harry.Zarówno mam też ciocię Perrie i Danielle.Wszystko układało się bardzo dobrze aż do pewnego dnia......
Subskrybuj:
Posty (Atom)








