Wszyscy patrzeli na mnie zaskoczeni i nie mogli uwierzyć że żyje.Posłałam im słaby uśmiech.Byłam zmęczona ale nadal się trzymałam.Ta energia którą przed chwilą miałam wyparowała.Podniosłam głowę,ale po chwili opadłam powrotem na poduszki.Rozejrzałam się po sali,pełno kabli,różnych maszyn i w ogóle.
-Przepraszam ale nie możecie tu wszyscy naraz przebywać...-powiedział Dr.Lubelski-Możecie być w grupach po 6..ewentualnie 7-dodał jeszcze i wyszedł z sali.Na początku zostali:Mama,Babcia,Mandy,Perrie,Jade,Danielle i Ian.Podeszli do łóżka i usiedli na krzesłach wokół.Mandy siedziała mamie na kolanach i patrzyła na mnie wielkimi oczami.Nikt się nie odzywał.W końcu zdecydowałam się przerwać tą ciszę.
-A więc...Co się dokładnie stało?-zapytałam się.
-Kiedy skończyłaś "rozmawiać"ze swoim tatą.Zaczęłaś biec,jednak nie zauważyłaś że biegniesz w stronę jezdni.Wszyscy zaraz za tobą się rzuciliśmy.Kiedy byłaś już na jezdni zobaczyliśmy auto pędzące prosto na ciebie.Kierowca próbował zahamować ale jechał za szybko a ty byłaś już za blisko żeby cokolwiek zrobić.Samochód uderzył w ciebie z taką siłą że odleciałaś dobre 10 metrów i uderzyłaś w mur jednego ze sklepów.Lekarze mówią że to cud że nie masz złamanego kręgosłupa ani nie skręciłaś karku.Błagam cię nie rób mi czegoś takiego nigdy więcej...-pod koniec Ian'owi załamał się głos a łzy zaczęły mu płynąc po policzkach.Wow!Trochę tego było.Spojrzałam Ian'owi w oczy.
-Obiecuje że nigdy cię nie zostawię i też cię kocham...-powiedziałam,przypominając sobie moją chwilową nie obecność duchem.Był lekko zdziwiony.Pochylił się w moją stronę i oparł się czołem o moje.Patrzyliśmy sobie w oczy przez dłuższą chwilę.
-Nie patrz tak na mnie.Muszę wyglądać okropnie...-powiedziałam i chciałam się odsunąć ale mi na to nie pozwolił.
-Głuptasku dla mnie zawsze wyglądasz pięknie...-powiedział i pocałował mnie.Trwaliśmy tak chyba z 5 minut.Oderwaliśmy się od siebie dopiero kiedy usłyszeliśmy jedno zgodne"Awww..."zaśmialiśmy się.Zrobiłam mu trochę miejsca na łóżku a on usiadł i mnie przytulił.Bawiłam się trochę z Mandy.Rozmawiałam z dziewczynami i Ian'em przez dobre 20 minut.Musiałyśmy zakończyć bo do Perrie zadzwonił Zayn że też chcą ze mną spędzić trochę czasu.Zaśmiałam się,wszysczy zaczęłi wychodzić kiedy przytrzymałam Ian'a.
-Zostań ze mną...Proszę...-powiedziałam patrząc mu w oczy.
-Jak sobie życzysz Liluś...-powiedział i usiadł obok mnie na łóżku.Zanim chłopacy weszli do sali.przyszedł Dr.Lubelski i pokazał nam coś.
-Chcesz żeby dziewczyny też cię widziały?-zapytał się mnie.Na co przytaknęłam głową.On uśmiechnął się i podszedł do ściany naprzeciwko łóżka.Na początku myślałam że to ściana,ale on podszedł nacisnął jakiś guzik i coś takiego jak roleta zaczęła się podnosić ukazując okno z widokiem na korytarz.Akurat mogłam zobaczyć jak zdziwione dziewczyny patrzą przed siebie czyli na okno.Uśmiechnęłam się do nich i pomachałam ręką.Odwzajemniły gest.Doktor wszedł z sali,lecz po chwili wpadli chłopacy razem z dziadkiem.Dziadek jako pierwszy był przy mnie i mocno przytulił.
-Wiedziałem że się nie poddasz!!!-krzyczał po polsku.
-Dzia...dku...Nie...mogę...oddy...chać...-wysapałam w tym samym języku.Zaśmiał się i mnie puścił.Po chwili wszyscy usiedli na krzesełkach i jednocześnie zaczęli mówić o różnych rzeczach.Tylko dziadek i Liam siedzieli cicho.Chyba rozumieli że nie mam dużo siły.Przytuliłam się do klatki piersiowej Ian'a i uśmiechnęłam się widząc jak bardzo są szczęśliwi.Po jakiś 15 minutach oni zaczęli się o coś kłócić a Liam próbował ich uspokoić.Dziadek chyba zauważył że mam już dosyć tego jazgotu.
-Cisza!!!-krzyknął.Wszyscy ucichli,było jak makiem zasiał.
-Dziękuje dziadku...-powiedziałam wdzięcznym głosem.
-Nie ma sprawy do usług!-powiedział i puścił mi oczko.Do sali wszedł doktor i zaczął sprawdzać coś na tych głupich maszynach.
-Noo Lily...Wiem że nie lubisz być w szpitalach,dlatego jeszcze dzisiaj pozwolę ci iść do do domu chociaż nie powinienem.Ale wiem że w domu masz świetną opiekę.Jeszcze muszę ci tylko pobrać krew i jesteś wolna.Musisz uważać jak chodzisz,musisz dużo jeść i pić,chodzić na spacery...-powiedział.Super!!!Idę do domu.Doktor poszedł po potrzebne rzeczy do pobrania krwi.Wrócił po niecałych trzech minutach.Nałożył mi staze i wbił igłę.
-Blee...-powiedziałam kiedy spojrzałam jak zapełnia fiolki krwią.Doktor i chłopaki się tylko zaśmiali.Wszystko było gotowe.Chłopacy wyszli a przyszła mama i babci pomóc mi się ubrać.Zasłoniły okno.Kiedy byłam gotowa wyszłam z sali.Mogłam iść o własnych siłach ale mama uparła się że mnie podeprze.Więc takim oto sposobem ona i babcia mnie podpierały.Podeszłyśmy do rejestracji gdzie czekała już na nas Anastazja z Zuzią.Kiedy mnie zobaczyły podbiegły do mnie i przytuliły.Zaczęły pytać jak się czujesz.
-Dziękuje bardzo dobrze-odpowiedziałam.
-Idziemy się wypisać i lecimy do domu-powiedziała Anastazja.Przytaknęłam głowa.Za nami szła reszta.Dziadek trzymał Mandy na rękach.Dostałam wypis i wyszliśmy na parking.Tym razem podtrzymywał mnie Ian.Doszliśmy do samochodu Anastazji.Mama zapięła Mandy w foteliku.Zuzia usiadła na środku.Już miałam wsiadać kiedy ktoś złapał mnie za ramię.Odwróciłam się i zobaczyłam ciocie Danielle.Wzniosłam oczy ku niebu i przytuliłam ją na pożegnanie,potem postąpiłam tak z resztą.Przy tacie podałam mu tylko rękę.Spojrzał na mnie smutno.
-Mam nadzieje że jeszcze się spotkamy na jakiejś kawie albo coś...-powiedziała Jade.Tylko wzruszyłam ramionami.Wsiadłam do samochodu,a zaraz po mnie mama.Jeszcze przed odjazdem mama uchyliła okno i powiedziała w stronę ekipy.Babcia i Dziadek już byli w swoim aucie.
-Jak chcecie to możemy jakoś kiedyś wyskoczyć na kawę albo coś a na teraz Pa!-powiedziała i już jechaliśmy w stronę domu Anastazji.Ian'a podwieźli dziadkowie.Ojcu jakoś na razie nie mam zamiaru wybaczyć.Nie jestem na to jeszcze gotowa.Za bardzo mnie skrzywdził...
środa, 3 kwietnia 2013
wtorek, 2 kwietnia 2013
Sorry Guys!!!
Mam małe problemy z blogerem :( Muszę schodzić z mojego laptopa na kompa stacjonarnego żeby dodać notkę :.( nie mogę pisać notek w szkole!!!!THAT'S SO UNFAIR!!!!
w razie co wybaczcie mi jak notki nie będą się pojawiać...
w razie co wybaczcie mi jak notki nie będą się pojawiać...
poniedziałek, 1 kwietnia 2013
Rozdział 17
(Włączcie "Lily's Lullaby"przy.aut)
Ból.To wszystko co czułam.Najbardziej bolała mnie głowa,klatka piersiowa,i sama mogłam wywnioskować że płytko oddycham.Ciemność.Nie wiem ile to trwało,ale po jakimś czasie słyszę szmery które stają się coraz głośniejsze.Po pewnym czasie mogę już zrozumieć niektóre słowa.
-Lily....Nie...Jak to...Nie!!!-ktoś mówił.Po kolejnym upływie czasu mogę zrozumieć pełne zdania.
-Lily...Córeczko...Nie poddawaj się...nie zostawiaj nas...-mówiła chyba mama?tak to była mama i jeżeli się nie mylę to płakała.
-Amy...Ona się obudzi zobaczysz...-to chyba był Harry.Nagle poczułam jak ktoś siada obok mnie na łóżku.
-Liluś...Plosie obudz sie(Proszę obudź się)-powiedziała Mandy.Złapała mnie za rękę i ścisnęła-Ni ma ktu sie ze mna bawic(Nie ma kto się ze mną bawić)-dalej mówiła-Kiocham cie ali jusz sie obudz(Kocham się ale już się obudź)Plooosie...-i chyba zaczęła płakać po jak się nie mylę położyła się na mojej klatce piersiowej.W tle słyszałam inne szlochy.Zebrałam w sobie wszystkie siły i otworzyłam oczy.Najpierw zobaczyłam jasność.Przymknęłam oczy i potem znowu je otworzyłam.Rozejrzałam się po pokoju.Byli tam:Niall i Jade,Zayn i Perrie,Liam i Danielle,Harry,Ian,Tata,Mama,Mandy oraz babcia z dziadkiem.Wszyscy płakali i mieli spuszczone głowy.Mama zanosiła się straszliwym płaczem.Mandy dalej leżała na mnie i płakała.Poraz kolejny dzisiaj zebrałam w sobie wszystkie siły i podniosłam wolną rękę.Położyłam ja na głowie Mandy i ją pogłaskałam.Mała nie wiedząc co się dzieje,podniosła głowę i spojrzała w moje oczy.
-LILY!!!-krzyknęła i rzuciła mi się na szyje.Wszyscy jak na rozkaz podnieśli głowy.Nikt nie mógł uwierzyć.
-Ma...nd...y...Nie mog...e oddy...chać-wysapałam.
-Plasiam(Przepraszam)-powiedziała-W konciu sie obudzilaś(W końcu się obudziłaś)Ciongle spiłaś i spiłaś(Ciągle spałaś i spałaś)-wszyscy zaczęli się cieszyć śmiać,płakać ze szczęścia,śpiewać i tańczyć.
-Ale...Już...Się obudziłam...-powiedziałam słabym głosem.Mama wstała z krzesła i podeszła do łóżka,kątem oka zauważyłam jak Liam wychodzi z sali.
-Nie...poddałam się-wychrypiałam do niej.Ona tylko się do mnie uśmiechnęła przez łzy.Przytuliła mnie delikatnie.Po niej podszedł do mnie Ian.
-Boże!Nawet nie wiesz jak się cieszę że się obudziłaś!-powiedział i mnie pocałował.Kiedy się od siebie oderwaliśmy,wszyscy uśmiechali się do nas.Odwzajemniłam uśmiechy,lekkim i zmęczonym uśmiechem.Już reszta miała się ze mną witać kiedy do sali wszedł Liam a za nim Dr.Lubelski.Nie widziałam go trzy lata!!!
-Dzień Dobry Lily!Widzę że się obudziłaś!Jak się czujesz?-zapytał się,podchodząc do monitora i coś tam grzebiąc.
-Fan...tast...cznie-powiedziałam sarkastycznie.
-Nawet po takim wypadku nadal się ciebie żarty trzymają?-zapytał się niedowierzając.
-A...Nie...Powinny?-zapytałam się.
-Dobra cicho siedź bo tracisz dużo energii kiedy mówisz-powiedział i zaczął grzebać przy kablach które były podłączone do...MNIE???Posłałam mamie takie spojrzenie,na co ona się zaśmiała.
-Musisz mieć podłączoną kroplówkę-poinformowała mnie.Fu!
-Musimy ci pobrać krew.Jak dobrze pójdzie to jeszcze dzisiaj dostaniemy wyniki-powiedział.Uśmiechnął się i wyszedł.Wszyscy mnie przytulili a mi się oczy same zamykały.Nie wiedziałam co kto do mnie mówi.Słabo mi się robiło,zaczęłam kaszleć.Kaszel razem z krwią.Ból w klatce piersiowej był straszny.Słyszałam tylko pikanie maszyn.Nagle usłyszałam zamiast pikania tylko jedno długie Piiiiiiiiiiiiii....i zasnęłam.Obudziłam się w jakimś jasnym miejscu.Miałam na sobie białą sukienkę do kostek.Rozejrzałam się.Tylko jakieś białe pomieszczenie w którym byłam.
(Włącz piosenkę ===> <3
-Witaj Lily!-powiedział jakiś męski głęboki głos.
-Kim jesteś?-zapytałam się.
-To teraz nie istotne.Wiesz gdzie teraz jesteś?
-Nie.
-Jesteś na granicy życia i śmierci-powiedział głos.
-Ale jak to?Czemu?-zapytałam się.
-To wiesz tylko ty sama.Musisz sobie to tylko uświadomić...-powiedział głos.
-To chociaż powiedz kim jesteś!-powiedziałam.
-Jestem twoim aniołem stróżem.Nazywam się Olivier-powiedział głos.
-Okay...-powiedziałam zaskoczona.Nie codziennie można poznać swojego anioła stróża.
-Chcesz zobaczyć co się dzieje teraz na dole?-zapytał się Olivier.
-Tak-powiedziałam pewna siebie.Nagle znalazłam się na szpitalnym korytarzu.Usłyszałam jakieś krzyki.Pobiegłam w tamtą stronę.Zobaczyłam jak mama wyrywa się tacie i Harr'emu.Była cała zapłakana,tak jak wszyscy.
-LILY!!!NIE!!!LILY!!!-krzyczała wyrywając się.Lekarze wbiegali do sali i wybiegali.W pewnym momencie Jade złapała jakąś pielęgniarkę.
-Co się dzieje?-zapytała się roztrzęsionym głosem.
-Zatrzymanie akcji serca...-powiedziała pielęgniarka.
-NIE!!!-krzyczała mama.Tata ją przytulił i obydwoje zjechali na kolana płacząc.Dziadek siedział i patrzył w ścianę,jego twarz nie wyrażała żadnych uczuć.Babcia tuliła do siebie płaczącą Mandy i próbowała ją uspokoić pomimo to że sama płakała.Zayn tulił do siebie Perrie.Po jego policzku spływały łzy.Perrie szlochała w jego klatkę piersiową.Liam i Danielle siedzieli trzymając się za ręce i chyba się modlili a po ich policzkach płynęły łzy.Harry siedział skulony przy ścianie i miał schowaną głowę i dłoniach.Niall podszedł do Jade i ją przytulił.Ian siedział na krześle i trzymał coś w ręce.Podeszłam do niego i spojrzałam na to co trzyma.Było to nasze zdjęcie kiedy byliśmy nad morzem.
-Lily...Błagam cię nie zostawiaj mnie...Nie wiem co zrobię bez ciebie...-szeptał patrząc na zdjęcie-Liluś...Kocham cię...-pierwszy raz słyszałam jak to mówi.Nigdy mi tego nie powiedział.No tak nawiasem mówiąc teraz też mi tego nie powiedział.Podeszłam i położyłam mu moją dłoń na jego.Wzdrygnął się i podniósł głowę.Ukucnęłam i spojrzałam w jego niebieskie oczy.On jakby wyczuł moją obecność bo powiedział
-Kocham cię Liluś-mówił patrząc w moje oczy.Nagle tę chwilę przerwał lekarz który wybiegł z sali.
-ALBERT!!!SZYBKO!!!SALA 253!!!TRACIMY JĄ!!!-krzyczał lekarz.Po chwili przybiegł wołany lekarz.Razem weszli do sali.Kiedy obecni na korytarzu to usłyszeli zaczęli jeszcze bardziej płakać.A Ian nadal siedział i patrzył w moje oczy.
-Nie zostawiaj mnie...Błagam...-wyszeptał.
-Nie zostawię!-powiedziałam hardo.Pobiegłam do rodziców.Spróbowałam tego samego.Zadziałało.Kiedy położyłam rękę na ramieniu mamy ta się wzdrygnęła i podniosła głowę.Patrzała prosto na mnie.
-Lily?-zapytała się
-Tak!!!To JA!!!-krzyczałam/
-Daj spokój Lily oni i tak cię nie słyszą-powiedział Oliver.
-Ale czują moją obecność!To wystarczy!-powiedziałam mu.
-Amy(ang.skrót od imienia Amelia)co ty mówisz Lily tu nie ma.Jest w sali-powiedział tata.Podeszłam i go dotknęłam w plecy.Jak oparzony odwrócił się.Zrobiłam tak samo z innymi.
-Wy też poczuliście coś takiego...jakby was dotykało?-zapytał się Harry.
-Tak!-powiedzieli zgodnie-Dziwne-dokończył Liam.
-Lily!Pora wracać na górę!-powiedział Olivier i nawet nie zdążyłam mrugnąć i już byłam w białym pokoju.
-Teraz musisz zdecydować co chcesz zrobić!Czy wróci na ziemię co nie będzie łatwe,czy zostać tutaj i żyć wiecznie w takim ciele jakim teraz jesteś.Wybór należy do ciebie-powiedział Olivier.Myślałam przez chwilę.Przed oczami miałam te wszystkie sceny z dołu,moich przyjaciół,mój pierwszy mecz,moja i taty pierwsza piosenka,mój pierwszy pocałunek z Ian'em.I resztę tych dobrych chwil.Ale także miałam te przykre chwile.Na przykład kiedy tata mówił że nic się nie stało że nie przyszedł na mecz,kłótnie z mamą,zdradę ojca,wypadek kiedy z nim rozmawiałam.Zdecydowałam.
-Olivier!-krzyknęłam
-Tak?
-Podjęłam już decyzję!
-A więc jaką?
-Wracam na ziemie!
-To twój wybór.Ale pamiętaj!Na ziemi będzie cię czekać wiele przeszkód!Będziesz nie raz musiała unikać śmierci!Musisz walczyć!Pamiętaj!Nigdy się nie poddawaj!-powiedział Oliver-Teraz ześlę cię na ziemię.Trzymaj się Lily!Do zobaczenia kiedyś!-i już wirowałam w dół.Obudziłam się w szpitalu.Wokoło mnie było pełno lekarzy.Wszyscy mieli zaskoczone miny.
-Co się tak gapicie?Nigdy dziewczyny nie widzieliście?-zapytałam się.
-Boże!To jakiś cud!!!Ona żyję!-lekarz wybiegł na korytarz.Większość lekarzy z niedowierzaniem opuszczali sale.A ja pełna energii siedziałam sobie na łóżku.Dr.Lubelski stał i patrzał na mnie.
-Taak?-zapytałam się
-Nic.Muszę ci pobrać krew-powiedział i zaczął robić wszystko co potrzebne.Kiedy już pobrał krew do pokoju wpadła cała moja rodzina.
-No Cześć!-powiedziałam wesoło.Wszyscy patrzeli się na mnie jak na ducha.
-Co jest?Wszystko w porządku?
-Ty...Żyjesz..-powiedział roztrzęsiony Harry.
-No...Przecież obiecałam że się nie poddam!-powiedziałam jakby to było oczywiste...
Ból.To wszystko co czułam.Najbardziej bolała mnie głowa,klatka piersiowa,i sama mogłam wywnioskować że płytko oddycham.Ciemność.Nie wiem ile to trwało,ale po jakimś czasie słyszę szmery które stają się coraz głośniejsze.Po pewnym czasie mogę już zrozumieć niektóre słowa.
-Lily....Nie...Jak to...Nie!!!-ktoś mówił.Po kolejnym upływie czasu mogę zrozumieć pełne zdania.
-Lily...Córeczko...Nie poddawaj się...nie zostawiaj nas...-mówiła chyba mama?tak to była mama i jeżeli się nie mylę to płakała.
-Amy...Ona się obudzi zobaczysz...-to chyba był Harry.Nagle poczułam jak ktoś siada obok mnie na łóżku.
-Liluś...Plosie obudz sie(Proszę obudź się)-powiedziała Mandy.Złapała mnie za rękę i ścisnęła-Ni ma ktu sie ze mna bawic(Nie ma kto się ze mną bawić)-dalej mówiła-Kiocham cie ali jusz sie obudz(Kocham się ale już się obudź)Plooosie...-i chyba zaczęła płakać po jak się nie mylę położyła się na mojej klatce piersiowej.W tle słyszałam inne szlochy.Zebrałam w sobie wszystkie siły i otworzyłam oczy.Najpierw zobaczyłam jasność.Przymknęłam oczy i potem znowu je otworzyłam.Rozejrzałam się po pokoju.Byli tam:Niall i Jade,Zayn i Perrie,Liam i Danielle,Harry,Ian,Tata,Mama,Mandy oraz babcia z dziadkiem.Wszyscy płakali i mieli spuszczone głowy.Mama zanosiła się straszliwym płaczem.Mandy dalej leżała na mnie i płakała.Poraz kolejny dzisiaj zebrałam w sobie wszystkie siły i podniosłam wolną rękę.Położyłam ja na głowie Mandy i ją pogłaskałam.Mała nie wiedząc co się dzieje,podniosła głowę i spojrzała w moje oczy.
-LILY!!!-krzyknęła i rzuciła mi się na szyje.Wszyscy jak na rozkaz podnieśli głowy.Nikt nie mógł uwierzyć.
-Ma...nd...y...Nie mog...e oddy...chać-wysapałam.
-Plasiam(Przepraszam)-powiedziała-W konciu sie obudzilaś(W końcu się obudziłaś)Ciongle spiłaś i spiłaś(Ciągle spałaś i spałaś)-wszyscy zaczęli się cieszyć śmiać,płakać ze szczęścia,śpiewać i tańczyć.
-Ale...Już...Się obudziłam...-powiedziałam słabym głosem.Mama wstała z krzesła i podeszła do łóżka,kątem oka zauważyłam jak Liam wychodzi z sali.
-Nie...poddałam się-wychrypiałam do niej.Ona tylko się do mnie uśmiechnęła przez łzy.Przytuliła mnie delikatnie.Po niej podszedł do mnie Ian.
-Boże!Nawet nie wiesz jak się cieszę że się obudziłaś!-powiedział i mnie pocałował.Kiedy się od siebie oderwaliśmy,wszyscy uśmiechali się do nas.Odwzajemniłam uśmiechy,lekkim i zmęczonym uśmiechem.Już reszta miała się ze mną witać kiedy do sali wszedł Liam a za nim Dr.Lubelski.Nie widziałam go trzy lata!!!
-Dzień Dobry Lily!Widzę że się obudziłaś!Jak się czujesz?-zapytał się,podchodząc do monitora i coś tam grzebiąc.
-Fan...tast...cznie-powiedziałam sarkastycznie.
-Nawet po takim wypadku nadal się ciebie żarty trzymają?-zapytał się niedowierzając.
-A...Nie...Powinny?-zapytałam się.
-Dobra cicho siedź bo tracisz dużo energii kiedy mówisz-powiedział i zaczął grzebać przy kablach które były podłączone do...MNIE???Posłałam mamie takie spojrzenie,na co ona się zaśmiała.
-Musisz mieć podłączoną kroplówkę-poinformowała mnie.Fu!
-Musimy ci pobrać krew.Jak dobrze pójdzie to jeszcze dzisiaj dostaniemy wyniki-powiedział.Uśmiechnął się i wyszedł.Wszyscy mnie przytulili a mi się oczy same zamykały.Nie wiedziałam co kto do mnie mówi.Słabo mi się robiło,zaczęłam kaszleć.Kaszel razem z krwią.Ból w klatce piersiowej był straszny.Słyszałam tylko pikanie maszyn.Nagle usłyszałam zamiast pikania tylko jedno długie Piiiiiiiiiiiiii....i zasnęłam.Obudziłam się w jakimś jasnym miejscu.Miałam na sobie białą sukienkę do kostek.Rozejrzałam się.Tylko jakieś białe pomieszczenie w którym byłam.
(Włącz piosenkę ===> <3
-Witaj Lily!-powiedział jakiś męski głęboki głos.
-Kim jesteś?-zapytałam się.
-To teraz nie istotne.Wiesz gdzie teraz jesteś?
-Nie.
-Jesteś na granicy życia i śmierci-powiedział głos.
-Ale jak to?Czemu?-zapytałam się.
-To wiesz tylko ty sama.Musisz sobie to tylko uświadomić...-powiedział głos.
-To chociaż powiedz kim jesteś!-powiedziałam.
-Jestem twoim aniołem stróżem.Nazywam się Olivier-powiedział głos.
-Okay...-powiedziałam zaskoczona.Nie codziennie można poznać swojego anioła stróża.
-Chcesz zobaczyć co się dzieje teraz na dole?-zapytał się Olivier.
-Tak-powiedziałam pewna siebie.Nagle znalazłam się na szpitalnym korytarzu.Usłyszałam jakieś krzyki.Pobiegłam w tamtą stronę.Zobaczyłam jak mama wyrywa się tacie i Harr'emu.Była cała zapłakana,tak jak wszyscy.
-LILY!!!NIE!!!LILY!!!-krzyczała wyrywając się.Lekarze wbiegali do sali i wybiegali.W pewnym momencie Jade złapała jakąś pielęgniarkę.
-Co się dzieje?-zapytała się roztrzęsionym głosem.
-Zatrzymanie akcji serca...-powiedziała pielęgniarka.
-NIE!!!-krzyczała mama.Tata ją przytulił i obydwoje zjechali na kolana płacząc.Dziadek siedział i patrzył w ścianę,jego twarz nie wyrażała żadnych uczuć.Babcia tuliła do siebie płaczącą Mandy i próbowała ją uspokoić pomimo to że sama płakała.Zayn tulił do siebie Perrie.Po jego policzku spływały łzy.Perrie szlochała w jego klatkę piersiową.Liam i Danielle siedzieli trzymając się za ręce i chyba się modlili a po ich policzkach płynęły łzy.Harry siedział skulony przy ścianie i miał schowaną głowę i dłoniach.Niall podszedł do Jade i ją przytulił.Ian siedział na krześle i trzymał coś w ręce.Podeszłam do niego i spojrzałam na to co trzyma.Było to nasze zdjęcie kiedy byliśmy nad morzem.
-Lily...Błagam cię nie zostawiaj mnie...Nie wiem co zrobię bez ciebie...-szeptał patrząc na zdjęcie-Liluś...Kocham cię...-pierwszy raz słyszałam jak to mówi.Nigdy mi tego nie powiedział.No tak nawiasem mówiąc teraz też mi tego nie powiedział.Podeszłam i położyłam mu moją dłoń na jego.Wzdrygnął się i podniósł głowę.Ukucnęłam i spojrzałam w jego niebieskie oczy.On jakby wyczuł moją obecność bo powiedział
-Kocham cię Liluś-mówił patrząc w moje oczy.Nagle tę chwilę przerwał lekarz który wybiegł z sali.
-ALBERT!!!SZYBKO!!!SALA 253!!!TRACIMY JĄ!!!-krzyczał lekarz.Po chwili przybiegł wołany lekarz.Razem weszli do sali.Kiedy obecni na korytarzu to usłyszeli zaczęli jeszcze bardziej płakać.A Ian nadal siedział i patrzył w moje oczy.
-Nie zostawiaj mnie...Błagam...-wyszeptał.
-Nie zostawię!-powiedziałam hardo.Pobiegłam do rodziców.Spróbowałam tego samego.Zadziałało.Kiedy położyłam rękę na ramieniu mamy ta się wzdrygnęła i podniosła głowę.Patrzała prosto na mnie.
-Lily?-zapytała się
-Tak!!!To JA!!!-krzyczałam/
-Daj spokój Lily oni i tak cię nie słyszą-powiedział Oliver.
-Ale czują moją obecność!To wystarczy!-powiedziałam mu.
-Amy(ang.skrót od imienia Amelia)co ty mówisz Lily tu nie ma.Jest w sali-powiedział tata.Podeszłam i go dotknęłam w plecy.Jak oparzony odwrócił się.Zrobiłam tak samo z innymi.
-Wy też poczuliście coś takiego...jakby was dotykało?-zapytał się Harry.
-Tak!-powiedzieli zgodnie-Dziwne-dokończył Liam.
-Lily!Pora wracać na górę!-powiedział Olivier i nawet nie zdążyłam mrugnąć i już byłam w białym pokoju.
-Teraz musisz zdecydować co chcesz zrobić!Czy wróci na ziemię co nie będzie łatwe,czy zostać tutaj i żyć wiecznie w takim ciele jakim teraz jesteś.Wybór należy do ciebie-powiedział Olivier.Myślałam przez chwilę.Przed oczami miałam te wszystkie sceny z dołu,moich przyjaciół,mój pierwszy mecz,moja i taty pierwsza piosenka,mój pierwszy pocałunek z Ian'em.I resztę tych dobrych chwil.Ale także miałam te przykre chwile.Na przykład kiedy tata mówił że nic się nie stało że nie przyszedł na mecz,kłótnie z mamą,zdradę ojca,wypadek kiedy z nim rozmawiałam.Zdecydowałam.
-Olivier!-krzyknęłam
-Tak?
-Podjęłam już decyzję!
-A więc jaką?
-Wracam na ziemie!
-To twój wybór.Ale pamiętaj!Na ziemi będzie cię czekać wiele przeszkód!Będziesz nie raz musiała unikać śmierci!Musisz walczyć!Pamiętaj!Nigdy się nie poddawaj!-powiedział Oliver-Teraz ześlę cię na ziemię.Trzymaj się Lily!Do zobaczenia kiedyś!-i już wirowałam w dół.Obudziłam się w szpitalu.Wokoło mnie było pełno lekarzy.Wszyscy mieli zaskoczone miny.
-Co się tak gapicie?Nigdy dziewczyny nie widzieliście?-zapytałam się.
-Boże!To jakiś cud!!!Ona żyję!-lekarz wybiegł na korytarz.Większość lekarzy z niedowierzaniem opuszczali sale.A ja pełna energii siedziałam sobie na łóżku.Dr.Lubelski stał i patrzał na mnie.
-Taak?-zapytałam się
-Nic.Muszę ci pobrać krew-powiedział i zaczął robić wszystko co potrzebne.Kiedy już pobrał krew do pokoju wpadła cała moja rodzina.
-No Cześć!-powiedziałam wesoło.Wszyscy patrzeli się na mnie jak na ducha.
-Co jest?Wszystko w porządku?
-Ty...Żyjesz..-powiedział roztrzęsiony Harry.
-No...Przecież obiecałam że się nie poddam!-powiedziałam jakby to było oczywiste...
Rozdział 16
Następnego dnia obudziłam się o 9:10.Spojrzałam na okno.SŁOŃCE!!!Jupi!Szybko pobiegłam do okna i otworzyłam je na oścież.Było bardzo ciepło.W podskokach ruszyłam do łazienki.Wzięłam krótki prysznic i przebrałam się.Do torby spakowałam:telefon,aparat,słuchawki do telefonu,chusteczki i portfel.Założyłam naszyjnik który dostałam od Ian'a na zeszłoroczne urodziny,dodałam jeszcze bransoletkę którą dostałam od taty na 10-te urodziny.Złapałam jeszcze kurtkę i zbiegłam na dół gdzie czekało na mnie śniadanie zrobione przez mamę i Anastazję.10:00 o 10:45 spotykam się z dziewczynami i Ian'em w MSC.Kawałek z tond.Około 30 minut drogi spacerkiem.Szybko zjadłam śniadanie i wybiegłam na spotkanie ze znajomymi.Ostatni raz widziałam się z nimi na żywo jakieś....6-7 miesięcy temu?Jakoś tak.Po 30 minutach tak jak przewidywałam byłam w MSC.Mimo to że byłam wcześniej już mogłam zobaczyć moich przyjaciół przez okno.Nie widzieli mnie.Ha!Weszłam do lokalu i podeszłam do ich stolika.Byli tak zajęci gadaniem że nawet nie zauważyli kiedy podeszłam.Cichutko usiadłam na krzesełku pomiędzy Aurorą i Ian'em a Ally siedziała obok Pigi więc nie miała szans mnie zobaczyć.
-No i gdzie jest ta Lily?-zapytał się Ian spoglądając przez okno.Na ten widok uśmiechnęłam się.
-Nie wiem jak wy ale ja idę zamówić shake'a.Pigi chcesz jakiegoś?-zapytała się Ally.
-Tak poproszę jagodowego!
-Ian?
-Może być Waniliowy!
-Lily?
-Czekoladowy!
-Ok.Czekaj...LILY!!!???-zapytała się nie dowierzając.Zaśmiałam się.
-Lily,Lily tak to moje imię!-powiedziałam ze śmiechem.Wszyscy troje się na mnie rzucili i przytulali.Ian pocałował mnie i przytulił.
-Nawet nie wiesz jak bardzo za tobą tęskniłem...-wyszeptał mi do ucha.
-Ja też tęskniłam...-odpowiedziałam i dałam mu szybkiego całusa.Kiedy wszyscy mieliśmy już shake'a wyszliśmy na spacer.Doszliśmy do London Bridge.Patrzeliśmy na przepływające statki.Potem poszliśmy pod Big Ben'a.Później wyruszyliśmy na London Eye.Kiedy już zeszliśmy z London Eye szliśmy sobie gadając.Ian trzymał mnie za rękę.Nagle dziewczyny zostały z tyłu.Kiedy się odwróciliśmy zobaczyłam jak bawią się moim aparatem.Zrobiły mi i Ian'owi zdjęcie.Słodkieee.(Włączcie na playlist'cie "Right Here Waiting For You"przy.aut)Spacerowaliśmy tak sobie kiedy nagle zobaczyłam 9 osób zbliżających się w naszą stronę.Kiedy byli już bliżej zauważyłam że to One Direction z Jade,Dan,Perrie i tą całą Eleanor.Boże!Ona szła za rękę z moim ojcem.Minęło 3 lata a oni nic się nie zmienili.Byli coraz bliżej spanikowana popatrzyłam na dziewczyny i Ian'a.Wiedzieli o co chodzi,dziewczyny wyrównały krok z nami.Byli coraz bliżej,już z daleka mogłam poczuć na sobie wzrok Perrs,Dan,Jade,Harre'go,Niall'a,Liam'a i Zayn'a.Mam nadzieje że mnie nie rozpoznali.Myliłam się.Już po chwili,kiedy znaleźliśmy się bliżej siebie,Perrie wyrwała rękę z uścisku Zayn'a i biegła w moją stronę.Nie wiedząc co robić stanęłam jak wryta.Już po chwili ona mnie przytulała,czułam jej łzy na ramieniu.Trochę podrosłam więc...
-Lily?!Tak za tobą tęskniłam...-wyszeptała mi do ucha.Odsunęłam ją od siebie.
-Cześć ciociu-powiedziałam smutnawo.Ona spojrzała na mnie od góry do dołu,reszta dopiero do nas dochodziła.Dan i Jade już były przy mnie i przytulały.
-Ale wyrosłaś!-powiedziała Jade.Wszystkie trzy płakały a ja nie mam pojęcia o co.Reszta podeszła do nas.Chłopcy chyba mnie nie rozpoznali.To chyba nawet dobrze.Eleanor dosłownie wisiała na moi ojcu!!!Boże!Za co?Chłopcy patrzeli na mnie skupieni.
-Co tam u mamy i siostry?-zapytała się Jade.
-Dobrze.Dziękuje za pamięć!Przyjechałyśmy do Londynu na trochę bo mama ma coś do załatwienia-powiedziałam.Ojciec patrzył się na mnie,śledził mój każdy ruch.Ian złapał mnie za rękę i ścisnął.Chciał mi tym pokazać że jest ze mną.
-To my będziemy już lecieć-powiedziała Ally.
-To do widzenia-powiedziałam i ruszyłam z przyjaciółmi.Byliśmy już jakieś 4 metry od nich kiedy usłyszałam krzyk Jade.
-Lily!-automatycznie się odwróciłam.Wszyscy mieli przerażone miny.Odkryli że to ja!
-Tak?-zapytałam się trzęsącym głosem.
-Pozdrów Amelię i Mandy-powiedziała Jade lekko zmieszana.
-Dobrze pozdrowię..-powiedziałam.Spojrzałam na chłopaków mieli miny zaskoczone.Tata miał minę...przerażoną,patrzył się na mnie nie dowierzając.Ruszyliśmy,kiedy ktoś złapał mnie za ramię.Odwróciłam się i zobaczyłam Tatę.Miał zaszklone oczy.
-Tak?-zapytałam się oschle.
-Lily...-głos się mu załamał.
-Tak to moje imię-mówiłam dalej takim samym tonem.
-Nie rozmawiaj ze mną w ten sposób...-powiedział błagalnie.
-Słucham?!Ty jeszcze coś ode mnie wymagasz?Wracaj do tej swojej laleczki!No już!-krzyknęłam i strzepnęłam jego dłoń z ramienia.Widziałam jak łza spłynęła po jego policzku,potem następna i kolejna.Moje własne się zeszkliły.
-Ty nic nie rozumiesz...-powiedział
(Tu włączcie "Lily's Lullaby"przy.aut.)
-Ja nic nie rozumiem?Ja?!Rozumiem i to dużo!Zdradziłeś mamę z tą lalą!Wiesz jak to bolało?Wiesz?Wiesz jak się czułam kiedy zerwałeś kontakt na 3 lata?!Wiesz???!!!Nie!!!Więc nie mów mi że nic nie rozumiem!!!-wykrzyczałam prosto w jego twarz.Nie panowałam nad sobą-Rozwaliłeś naszą rodzinę!!! Mandy chyba nawet nie wiedziałaby kim jesteś!!!Nie zdziwię się jeżeli ty zapomniałeś jak wygląda ona i mama!!!
-Ja nie chciałem was zostawić...-powiedział a łzy dale kapały po jego twarzy.
-Nie chciałeś????!!!!Ale To Zrobiłeś!!!!Pomyślałeś kiedyś jak mama się czuła?Jak ja się czułam?Pomyśl jaki to ból widzieć własnego tylko w TV,internecie i gazetach!Zapomniałeś o nas!Zapomniałeś o mnie!!!-krzyczałam czułam jak Ian mnie przytula,nic sobie z tego nie zrobiła dalej patrzałam na tatę.Reszta stała osłupiała z tyłu i nam się przyglądała.Eleanor podeszła do taty i go pocałowała.W tedy coś we mnie pękło wyrwałam się z ramion Ian'a,rzuciłam torbę na ziemię,odwróciłam się i zaczęłam biec przed siebie.Czułam łzy spływające po mojej twarzy,ale nic sobie z tego nie robiłam.Słyszałam krzyki innych za mną.Odwróciłam się i zobaczyłam że Ian,Tata,Aurora,Ally i reszta biegła za mną.
-LILYYY!!!-przerażone krzyki rodzinny.Spojrzałam w bok i zobaczyłam auto pędzące prosto na mnie.Usłyszałam pisk hamowania,huk i potem była już tylko ciemność...
-No i gdzie jest ta Lily?-zapytał się Ian spoglądając przez okno.Na ten widok uśmiechnęłam się.
-Nie wiem jak wy ale ja idę zamówić shake'a.Pigi chcesz jakiegoś?-zapytała się Ally.
-Tak poproszę jagodowego!
-Ian?
-Może być Waniliowy!
-Lily?
-Czekoladowy!
-Ok.Czekaj...LILY!!!???-zapytała się nie dowierzając.Zaśmiałam się.
-Lily,Lily tak to moje imię!-powiedziałam ze śmiechem.Wszyscy troje się na mnie rzucili i przytulali.Ian pocałował mnie i przytulił.
-Nawet nie wiesz jak bardzo za tobą tęskniłem...-wyszeptał mi do ucha.
-Ja też tęskniłam...-odpowiedziałam i dałam mu szybkiego całusa.Kiedy wszyscy mieliśmy już shake'a wyszliśmy na spacer.Doszliśmy do London Bridge.Patrzeliśmy na przepływające statki.Potem poszliśmy pod Big Ben'a.Później wyruszyliśmy na London Eye.Kiedy już zeszliśmy z London Eye szliśmy sobie gadając.Ian trzymał mnie za rękę.Nagle dziewczyny zostały z tyłu.Kiedy się odwróciliśmy zobaczyłam jak bawią się moim aparatem.Zrobiły mi i Ian'owi zdjęcie.Słodkieee.(Włączcie na playlist'cie "Right Here Waiting For You"przy.aut)Spacerowaliśmy tak sobie kiedy nagle zobaczyłam 9 osób zbliżających się w naszą stronę.Kiedy byli już bliżej zauważyłam że to One Direction z Jade,Dan,Perrie i tą całą Eleanor.Boże!Ona szła za rękę z moim ojcem.Minęło 3 lata a oni nic się nie zmienili.Byli coraz bliżej spanikowana popatrzyłam na dziewczyny i Ian'a.Wiedzieli o co chodzi,dziewczyny wyrównały krok z nami.Byli coraz bliżej,już z daleka mogłam poczuć na sobie wzrok Perrs,Dan,Jade,Harre'go,Niall'a,Liam'a i Zayn'a.Mam nadzieje że mnie nie rozpoznali.Myliłam się.Już po chwili,kiedy znaleźliśmy się bliżej siebie,Perrie wyrwała rękę z uścisku Zayn'a i biegła w moją stronę.Nie wiedząc co robić stanęłam jak wryta.Już po chwili ona mnie przytulała,czułam jej łzy na ramieniu.Trochę podrosłam więc...
-Lily?!Tak za tobą tęskniłam...-wyszeptała mi do ucha.Odsunęłam ją od siebie.
-Cześć ciociu-powiedziałam smutnawo.Ona spojrzała na mnie od góry do dołu,reszta dopiero do nas dochodziła.Dan i Jade już były przy mnie i przytulały.
-Ale wyrosłaś!-powiedziała Jade.Wszystkie trzy płakały a ja nie mam pojęcia o co.Reszta podeszła do nas.Chłopcy chyba mnie nie rozpoznali.To chyba nawet dobrze.Eleanor dosłownie wisiała na moi ojcu!!!Boże!Za co?Chłopcy patrzeli na mnie skupieni.
-Co tam u mamy i siostry?-zapytała się Jade.
-Dobrze.Dziękuje za pamięć!Przyjechałyśmy do Londynu na trochę bo mama ma coś do załatwienia-powiedziałam.Ojciec patrzył się na mnie,śledził mój każdy ruch.Ian złapał mnie za rękę i ścisnął.Chciał mi tym pokazać że jest ze mną.
-To my będziemy już lecieć-powiedziała Ally.
-To do widzenia-powiedziałam i ruszyłam z przyjaciółmi.Byliśmy już jakieś 4 metry od nich kiedy usłyszałam krzyk Jade.
-Lily!-automatycznie się odwróciłam.Wszyscy mieli przerażone miny.Odkryli że to ja!
-Tak?-zapytałam się trzęsącym głosem.
-Pozdrów Amelię i Mandy-powiedziała Jade lekko zmieszana.
-Dobrze pozdrowię..-powiedziałam.Spojrzałam na chłopaków mieli miny zaskoczone.Tata miał minę...przerażoną,patrzył się na mnie nie dowierzając.Ruszyliśmy,kiedy ktoś złapał mnie za ramię.Odwróciłam się i zobaczyłam Tatę.Miał zaszklone oczy.
-Tak?-zapytałam się oschle.
-Lily...-głos się mu załamał.
-Tak to moje imię-mówiłam dalej takim samym tonem.
-Nie rozmawiaj ze mną w ten sposób...-powiedział błagalnie.
-Słucham?!Ty jeszcze coś ode mnie wymagasz?Wracaj do tej swojej laleczki!No już!-krzyknęłam i strzepnęłam jego dłoń z ramienia.Widziałam jak łza spłynęła po jego policzku,potem następna i kolejna.Moje własne się zeszkliły.
-Ty nic nie rozumiesz...-powiedział
(Tu włączcie "Lily's Lullaby"przy.aut.)
-Ja nic nie rozumiem?Ja?!Rozumiem i to dużo!Zdradziłeś mamę z tą lalą!Wiesz jak to bolało?Wiesz?Wiesz jak się czułam kiedy zerwałeś kontakt na 3 lata?!Wiesz???!!!Nie!!!Więc nie mów mi że nic nie rozumiem!!!-wykrzyczałam prosto w jego twarz.Nie panowałam nad sobą-Rozwaliłeś naszą rodzinę!!! Mandy chyba nawet nie wiedziałaby kim jesteś!!!Nie zdziwię się jeżeli ty zapomniałeś jak wygląda ona i mama!!!
-Ja nie chciałem was zostawić...-powiedział a łzy dale kapały po jego twarzy.
-Nie chciałeś????!!!!Ale To Zrobiłeś!!!!Pomyślałeś kiedyś jak mama się czuła?Jak ja się czułam?Pomyśl jaki to ból widzieć własnego tylko w TV,internecie i gazetach!Zapomniałeś o nas!Zapomniałeś o mnie!!!-krzyczałam czułam jak Ian mnie przytula,nic sobie z tego nie zrobiła dalej patrzałam na tatę.Reszta stała osłupiała z tyłu i nam się przyglądała.Eleanor podeszła do taty i go pocałowała.W tedy coś we mnie pękło wyrwałam się z ramion Ian'a,rzuciłam torbę na ziemię,odwróciłam się i zaczęłam biec przed siebie.Czułam łzy spływające po mojej twarzy,ale nic sobie z tego nie robiłam.Słyszałam krzyki innych za mną.Odwróciłam się i zobaczyłam że Ian,Tata,Aurora,Ally i reszta biegła za mną.
-LILYYY!!!-przerażone krzyki rodzinny.Spojrzałam w bok i zobaczyłam auto pędzące prosto na mnie.Usłyszałam pisk hamowania,huk i potem była już tylko ciemność...
Rozdział 15
3 Lata Później...
To już dtrzy lata odkąd nie widziałam mojego taty.Nie licząc TV,zdjęć i stron internetowych.Mam już 15 Lat nie długo 16.Nadal utrzymuje kontakt z przyjaciółkami i drużyną.Gram dalej w piłkę,gram,śpiewam i tańczę.Ian jest moim chłopakiem.Bardzo pomagał mi kiedy wyprowadziłyśmy się od taty.Teraz mamy dwupiętrowy domek w lesie nie daleko na obrzeżach Londynu.Właśnie siedziałam w moim pokoju na poddaszu.Oglądam zdjęcia kiedy byłam mała.(Małą Lily będzie grać Lux przy.aut.)Z ciociami spotkałam się tylko dwa razy w ciągu tych dwóch lat.Wujków widziałam może raz.
Właśnie miałam w ręku zdjęcie z Harry'm kiedy prowadził mnie za rękę.Przyczepiłam je na ścianę.Potem zostało tam przyczepione zdjęcie z Zayn'em i potem znowu z Harry'm.Były tam nawet zdjęcie z Josh'em.Było też parę z Liam'em i Niall'em.Zdjęcia które zobaczyłam na końcu wywołały u mnie łzy.Byłam na nich z tatą.Przez te dwa lata nie dzwonił,nie pisał nic kompletne zero.Mandy ma już trzy lata.Wyrosła i trochę grandzi.Nadal trochę sepleni ale co można chcieć od trzy letniego dziecka?
-Lily!!!Chodź jeść!-krzyczała mama z dołu.Zbiegłam po schodach i już byłam w naszej salono-kuchni.Mama właśnie kładła obiad na stół.
-Dzisiaj przyjdzie Anastazja z Zuzią.-powiedziała mama.Anastazja była fajna,miła i pomocna.Nie dziwie się że jest przyjaciółką mamy.Mama po zdradzie ojca,załamała się.Musiałam jej pomóc z tym wszystkim.Po roku czasu mama się ogarnęła i było wszystko świetnie.Mandy ucieszyła się że przyjdzie Zuzia,bardzo się lubiły pomimo wieku.Kiedy zjadłam wyszłam przed dom.Ruszyłam w stronę lasku.Lubiłam chodzić po lesie,to mnie odprężało.Po Godzinie zaczęłam powoli wracać do domu.Usłyszałam jak jakiś samochód podjeżdża.Pewnie Anastazja i Zuzia pomyślałam.I nie myliłam się.Weszłam do domu gdzie kobiety witały się ze sobą.
-Cześć Anastazja!Cześć Zuzia!-krzyknęłam po polsku.
-Cześć Lily!Spakowana?-zapytała się mnie.Zrobiłam pytającą minę,mama uderzyła się z otwartej dłoni w czoło.
-Zapomniałam ci powiedzieć!Jedziemy na tydzień do Londynu i będziemy nocować u Anastazji-powiedziała a mi oczy się zaświeciły.Będę mogła spotkać się z Aurorą,Ally,Ian'em i chłopakami z drużyny.Nadal w niej gram tylko trenuje z moim osobistym trenerem tutaj a do Londynu jeżdżę na mecze.
-Dziękuje!-krzyknęłam i przytuliłam obydwie.
-Nie
ma za co a teraz.Leć się pakować!Za Godzinę wyjeżdżamy!-krzyknęła mama a
ja popędziłam na górę.Zadzwoniłam do dziewczyn i Ian'a że będę w
Londynie.Ale Fajnie!!!Będę miała urodziny w Londynie!Bo wypadają we
wtorek!Sooo Cool!!!Spakowałam wszystko co potrzebne i zeszłam na
dół.Akurat w porę bo już się zbierałyśmy.
Wsiadłam do samochodu.Włożyłam słuchawki do uszu i isłyszałam pierwsze nuty "Apologize"(włączcie sobie :D)Przy nich zasnęłam.Obudziła mnie mama mówiąc że już jesteśmy na miejscu.Spojrzałam na zegarek 23:48.Hmmm...Trochę nam to zeszło ale trudno.Kiedy weszłyśmy do domu Anastazji,ona pokazała mi mój tymczasowy pokój i łazienkę.Wzięłam szybki prysznic i przebrałam się w piżamę i wskoczyłam do ciepłego łóżka.Po chwili odpłynęłam do krainy Morfeusza...



To już dtrzy lata odkąd nie widziałam mojego taty.Nie licząc TV,zdjęć i stron internetowych.Mam już 15 Lat nie długo 16.Nadal utrzymuje kontakt z przyjaciółkami i drużyną.Gram dalej w piłkę,gram,śpiewam i tańczę.Ian jest moim chłopakiem.Bardzo pomagał mi kiedy wyprowadziłyśmy się od taty.Teraz mamy dwupiętrowy domek w lesie nie daleko na obrzeżach Londynu.Właśnie siedziałam w moim pokoju na poddaszu.Oglądam zdjęcia kiedy byłam mała.(Małą Lily będzie grać Lux przy.aut.)Z ciociami spotkałam się tylko dwa razy w ciągu tych dwóch lat.Wujków widziałam może raz.
Właśnie miałam w ręku zdjęcie z Harry'm kiedy prowadził mnie za rękę.Przyczepiłam je na ścianę.Potem zostało tam przyczepione zdjęcie z Zayn'em i potem znowu z Harry'm.Były tam nawet zdjęcie z Josh'em.Było też parę z Liam'em i Niall'em.Zdjęcia które zobaczyłam na końcu wywołały u mnie łzy.Byłam na nich z tatą.Przez te dwa lata nie dzwonił,nie pisał nic kompletne zero.Mandy ma już trzy lata.Wyrosła i trochę grandzi.Nadal trochę sepleni ale co można chcieć od trzy letniego dziecka?
-Lily!!!Chodź jeść!-krzyczała mama z dołu.Zbiegłam po schodach i już byłam w naszej salono-kuchni.Mama właśnie kładła obiad na stół.
-Dzisiaj przyjdzie Anastazja z Zuzią.-powiedziała mama.Anastazja była fajna,miła i pomocna.Nie dziwie się że jest przyjaciółką mamy.Mama po zdradzie ojca,załamała się.Musiałam jej pomóc z tym wszystkim.Po roku czasu mama się ogarnęła i było wszystko świetnie.Mandy ucieszyła się że przyjdzie Zuzia,bardzo się lubiły pomimo wieku.Kiedy zjadłam wyszłam przed dom.Ruszyłam w stronę lasku.Lubiłam chodzić po lesie,to mnie odprężało.Po Godzinie zaczęłam powoli wracać do domu.Usłyszałam jak jakiś samochód podjeżdża.Pewnie Anastazja i Zuzia pomyślałam.I nie myliłam się.Weszłam do domu gdzie kobiety witały się ze sobą.
-Cześć Anastazja!Cześć Zuzia!-krzyknęłam po polsku.-Cześć Lily!Spakowana?-zapytała się mnie.Zrobiłam pytającą minę,mama uderzyła się z otwartej dłoni w czoło.
-Zapomniałam ci powiedzieć!Jedziemy na tydzień do Londynu i będziemy nocować u Anastazji-powiedziała a mi oczy się zaświeciły.Będę mogła spotkać się z Aurorą,Ally,Ian'em i chłopakami z drużyny.Nadal w niej gram tylko trenuje z moim osobistym trenerem tutaj a do Londynu jeżdżę na mecze.
-Dziękuje!-krzyknęłam i przytuliłam obydwie.
-Nie
ma za co a teraz.Leć się pakować!Za Godzinę wyjeżdżamy!-krzyknęła mama a
ja popędziłam na górę.Zadzwoniłam do dziewczyn i Ian'a że będę w
Londynie.Ale Fajnie!!!Będę miała urodziny w Londynie!Bo wypadają we
wtorek!Sooo Cool!!!Spakowałam wszystko co potrzebne i zeszłam na
dół.Akurat w porę bo już się zbierałyśmy.Wsiadłam do samochodu.Włożyłam słuchawki do uszu i isłyszałam pierwsze nuty "Apologize"(włączcie sobie :D)Przy nich zasnęłam.Obudziła mnie mama mówiąc że już jesteśmy na miejscu.Spojrzałam na zegarek 23:48.Hmmm...Trochę nam to zeszło ale trudno.Kiedy weszłyśmy do domu Anastazji,ona pokazała mi mój tymczasowy pokój i łazienkę.Wzięłam szybki prysznic i przebrałam się w piżamę i wskoczyłam do ciepłego łóżka.Po chwili odpłynęłam do krainy Morfeusza...



![]() |
| Nowy Dom Ameli,Lily i Mandy |
![]() |
| Sypialnia Ameli |
![]() |
| Pokój Mandy |
![]() |
| Łazienka Lily |
![]() |
| Taras |
![]() |
| Łazienka Ameli i Mandy |
![]() |
| Kuchnia i Salon |
![]() |
| Hol |
Rozdział 14
Doszłam do domu Alice.Było cicho więc jeszcze impreza się nie zaczęła.Zapukałam do drzwi które po chwili otworzyła mi mama Ally.
-Dzień Dobry Lily!
-Dzień Dobry Pani Jennifer!-powiedziałam uprzejmie.Weszłam do domu,pani Jennifer zaprowadziła mnie do salonu gdzie było już trochę ludzi.Salon wyglądał niesamowicie.Wszędzie były jakieś światełka,serpentyny,balony,stół z przekąskami i wieża do muzyki.
-Za chwile będzie tu Aurora z Alice i Ashley.Pamiętajcie żeby się schować-oznajmiła nam pani Jennifer.Z kuchni zobaczyłam jak machają mi pan Mark i pani Caroline.Odmachałam im i podeszłam przywitać się z kumplami z drużyny.Rozejrzałam się i zobaczyłam Ian'a który szedł w moją stronę z pięknym uśmiechem.Ahhh...Tylko spokojnie Lily to tylko przyjaciel.Ale jaki przystojny...Zamknij się.Brawo Lily!Gadasz sama ze sobą.Tylko pogratulować.
-Woow!Lily!Wyglądasz pięknie-powiedział i mnie przytulił.
-Dziękuje-odpowiedziałam oddając uścisk.Zaczęliśmy gadać z chłopakami.Śmialiśmy się właśnie z kawału Daniel kiedy ktoś krzyknął że idą dziewczyny.Tata Alice wyłączył światła a my wszyscy schowaliśmy się w różnych miejscach.Ian schował się ze mną za zasłoną.Stał za mną.Było trochę nie wygodnie więc objął mnie w pasie.Czułam jego ciepły oddech na szyi.Przeszedł mnie dreszcz.Zobaczyliśmy jak dziewczyny wchodzą do salonu.Alice zapaliła światło a my wszyscy wyskoczyliśmy z ukrycia.
-NIESPODZIANKA!WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!!!-krzyknęliśmy wszyscy razem,wyraz twarzy Ally był EPIC!!!
-Czekajcie!Jak ja wyglądam?-krzyknęła i pobiegła na górę przebrać się.Wróciła po 10 minutach.Impreza rozkręciła się.Ally bardzo ucieszyła się z mojego i Pigi prezentu.Robiliśmy zdjęcia i wygłupialiśmy się.W pewnym momencie razem z Aurorą i Ally wyszłyśmy na dwór.Z domu Ally było tylko 3-5 minut drogi do jeziora.Poszłyśmy tam i trzymałyśmy się za ręce.Wszystkie wiedziałyśmy że naszej przyjaźni nie da się zniszczyć.Tyle razem przeszłyśmy...
-Dziękuje...-wyszeptałyśmy razem patrząc na zachodzące słońce. Zaśmiałyśmy się krótko.Wiedziałyśmy za co dziękujemy.Za naszą przyjaźń.
-Dziewczyny!Hop!-krzyknął Ian za nami.Tak też zrobiłyśmy.Po chwili wróciłyśmy do domu.Bawiliśmy się świetnie,tańczyłam chyba z wszystkimi chłopakami a najwięcej z Ian'em.Po jakiś dwóch godzinach spojrzałam na zegarek.22:15.Trzeba się już zbierać.Pożegnałam się z wszystkimi i ruszyłam w stronę domu.Kiedy już dochodziłam zobaczyłam jak ktoś wchodzi do domu,po postawie i budowie ciała zrozumiałam że to tata.(Przełączcie na piosenkę "Nothing Like Us"w pasku mp3 przy.aut)Po chwili byłam już przy bramce.Już z tego miejsca mogłam usłyszeć krzyki dochodzące z domu.Czym prędzej pobiegłam do domu,otworzyłam drzwi.W salonie stali wszyscy i przyglądali się kłótni rodziców.Nawet Mandy tam była.Wg co ona jeszcze tutaj robi.Kiedy Mandy mnie zobaczyła podbiegła do mnie i schowała się za moimi nogami.Nikt nie zauważył że stałam w progu salonu i słuchałam ich kłótni.Mama płakała.Zobaczyłam że na kołnierzyku taty było widać ślady szminki.Wzięłam Mandy na ręce i przytuliłam.Mała płakała.Chyba bała się ich kłótni.
-Cichoo...Już spokojnie...-szeptałam jej do ucha,mała stopniowa się uspokajała.
-Nie wieże że w to!!!-krzyczała mama
-Uwierz mi!!!-krzyczał tata.Mama po chwili ominęła mnie i pobiegła na górę.W tedy reszta zobaczyła mnie,miałam w oczach łzy.Pobiegłam za mamą.Była w swoim pokoju i pakowała rzeczy.
-Mamo co ty robisz?-zapytałam się
-Pakuje się.Nie zostanę w tym domu ani chwili dłużej...-powiedziała a raczej wyszlochała.
-Nie zostawię cię-powiedziałam hardo-Powiedź co się stało..
-Twój ojciec mnie zdradził...-głos się jej załamał.Nie mogłam uwierzyć w to co usłyszałam.
-Eleanor?
-Tak-potwierdziłam mama.Wzięłam Mandy do jej pokoju i zaczęłam pakować.Mała na szczęście zasnęła.Zastanawiała się gdzie byli babcia i dziadek.Nie widziałam ich na dole.Spakowałam najpotrzebniejsze rzeczy Mandy,płacząc przy tym.Potem wzięłam ją do mnie do pokoju i zaczęłam pakować swoje rzeczy.Wzięłam tylko te najpotrzebniejsze.Słyszałam krzyki reszty na dole.Mama weszła do mojego pokoju i pomagała mi się spakować.Kiedy skończyłyśmy ja wzięłam Mandy i jej rzeczy,a mama swoje i moje.Zeszłyśmy na dół gdzie reszta nadal się kłóciła.Wyszłyśmy z domu i poszłyśmy do garażu.Mama zapakowała wszystkie bagaże do bagażnika.Wyprowadziła samochód z garażu.Ja usadowiłam Mandy w jej foteliku.Już miałyśmy wsiadać kiedy na dwór wypadły Jade,Perrs i Dan całe zalane łzami.Wszystkie rzuciły się na nas i przytuliły.
-Co wy robicie?-zapytała się Perrs.
-Perrie.Nie mogę tutaj dłużej zostać.-powiedziała mama smutno.Ja tylko przytulałam ciocie Danielle i moczyłam jej bluzkę łzami.Ona nic nie mówiła tylko głaskała mnie po głowie.Mama,Jade i Perrie nadal rozmawiały o tym co się stało.Po chwili z domu wylecieli Niall,Zayn i Harry.Podbiegli do nas i wypytywali się co my robimy,a ja?nic dalej stałam i płakałam w ramionach Dan.Poczułam jak ktos kładzie mi rękę na ramieniu odwróciłam się i zobaczyłam Zayn'a.Rozłożył ramiona a ja się w nie rzuciłam.Staliśmy tak chyba z 5 minut.
-Lily...Chodź..Jedziemy-powiedziała mama,przytuliłam wszystkich i ostatni raz spojrzałam na nasz wspólny dom.Gdzie się wychowywałam,gdzie przeżyłam te dobre i te złe chwile,wzloty i upadki,łzy i śmiech,ból i szczęście.Wszystko.Wsiadłam do samochodu,zaraz po mnie wsiadła mama.popatrzyłam przez okno i pomachałam mojej rodzinie.Jechałyśmy w ciszy.
-Mamo.Gdzie jest babcia i dziadek?-zapytałam się żeby przerwać ciszę.
-Musieli wrócić do Polski,coś tam z mieszkaniem czy czymś..-powiedziała-pojedziemy do hotelu.Prześpimy się tam a jutro poszukam nam domu...
-Dobrze-powiedziałam i odwróciłam się w stronę okna.Ciekawe czy wszystko się ułoży...
-Dzień Dobry Lily!
-Dzień Dobry Pani Jennifer!-powiedziałam uprzejmie.Weszłam do domu,pani Jennifer zaprowadziła mnie do salonu gdzie było już trochę ludzi.Salon wyglądał niesamowicie.Wszędzie były jakieś światełka,serpentyny,balony,stół z przekąskami i wieża do muzyki.
-Za chwile będzie tu Aurora z Alice i Ashley.Pamiętajcie żeby się schować-oznajmiła nam pani Jennifer.Z kuchni zobaczyłam jak machają mi pan Mark i pani Caroline.Odmachałam im i podeszłam przywitać się z kumplami z drużyny.Rozejrzałam się i zobaczyłam Ian'a który szedł w moją stronę z pięknym uśmiechem.Ahhh...Tylko spokojnie Lily to tylko przyjaciel.Ale jaki przystojny...Zamknij się.Brawo Lily!Gadasz sama ze sobą.Tylko pogratulować.
-Woow!Lily!Wyglądasz pięknie-powiedział i mnie przytulił.
-Dziękuje-odpowiedziałam oddając uścisk.Zaczęliśmy gadać z chłopakami.Śmialiśmy się właśnie z kawału Daniel kiedy ktoś krzyknął że idą dziewczyny.Tata Alice wyłączył światła a my wszyscy schowaliśmy się w różnych miejscach.Ian schował się ze mną za zasłoną.Stał za mną.Było trochę nie wygodnie więc objął mnie w pasie.Czułam jego ciepły oddech na szyi.Przeszedł mnie dreszcz.Zobaczyliśmy jak dziewczyny wchodzą do salonu.Alice zapaliła światło a my wszyscy wyskoczyliśmy z ukrycia.
-NIESPODZIANKA!WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!!!-krzyknęliśmy wszyscy razem,wyraz twarzy Ally był EPIC!!!
-Czekajcie!Jak ja wyglądam?-krzyknęła i pobiegła na górę przebrać się.Wróciła po 10 minutach.Impreza rozkręciła się.Ally bardzo ucieszyła się z mojego i Pigi prezentu.Robiliśmy zdjęcia i wygłupialiśmy się.W pewnym momencie razem z Aurorą i Ally wyszłyśmy na dwór.Z domu Ally było tylko 3-5 minut drogi do jeziora.Poszłyśmy tam i trzymałyśmy się za ręce.Wszystkie wiedziałyśmy że naszej przyjaźni nie da się zniszczyć.Tyle razem przeszłyśmy...
-Dziękuje...-wyszeptałyśmy razem patrząc na zachodzące słońce. Zaśmiałyśmy się krótko.Wiedziałyśmy za co dziękujemy.Za naszą przyjaźń.
-Dziewczyny!Hop!-krzyknął Ian za nami.Tak też zrobiłyśmy.Po chwili wróciłyśmy do domu.Bawiliśmy się świetnie,tańczyłam chyba z wszystkimi chłopakami a najwięcej z Ian'em.Po jakiś dwóch godzinach spojrzałam na zegarek.22:15.Trzeba się już zbierać.Pożegnałam się z wszystkimi i ruszyłam w stronę domu.Kiedy już dochodziłam zobaczyłam jak ktoś wchodzi do domu,po postawie i budowie ciała zrozumiałam że to tata.(Przełączcie na piosenkę "Nothing Like Us"w pasku mp3 przy.aut)Po chwili byłam już przy bramce.Już z tego miejsca mogłam usłyszeć krzyki dochodzące z domu.Czym prędzej pobiegłam do domu,otworzyłam drzwi.W salonie stali wszyscy i przyglądali się kłótni rodziców.Nawet Mandy tam była.Wg co ona jeszcze tutaj robi.Kiedy Mandy mnie zobaczyła podbiegła do mnie i schowała się za moimi nogami.Nikt nie zauważył że stałam w progu salonu i słuchałam ich kłótni.Mama płakała.Zobaczyłam że na kołnierzyku taty było widać ślady szminki.Wzięłam Mandy na ręce i przytuliłam.Mała płakała.Chyba bała się ich kłótni.
-Cichoo...Już spokojnie...-szeptałam jej do ucha,mała stopniowa się uspokajała.
-Nie wieże że w to!!!-krzyczała mama
-Uwierz mi!!!-krzyczał tata.Mama po chwili ominęła mnie i pobiegła na górę.W tedy reszta zobaczyła mnie,miałam w oczach łzy.Pobiegłam za mamą.Była w swoim pokoju i pakowała rzeczy.
-Mamo co ty robisz?-zapytałam się
-Pakuje się.Nie zostanę w tym domu ani chwili dłużej...-powiedziała a raczej wyszlochała.
-Nie zostawię cię-powiedziałam hardo-Powiedź co się stało..
-Twój ojciec mnie zdradził...-głos się jej załamał.Nie mogłam uwierzyć w to co usłyszałam.
-Eleanor?
-Tak-potwierdziłam mama.Wzięłam Mandy do jej pokoju i zaczęłam pakować.Mała na szczęście zasnęła.Zastanawiała się gdzie byli babcia i dziadek.Nie widziałam ich na dole.Spakowałam najpotrzebniejsze rzeczy Mandy,płacząc przy tym.Potem wzięłam ją do mnie do pokoju i zaczęłam pakować swoje rzeczy.Wzięłam tylko te najpotrzebniejsze.Słyszałam krzyki reszty na dole.Mama weszła do mojego pokoju i pomagała mi się spakować.Kiedy skończyłyśmy ja wzięłam Mandy i jej rzeczy,a mama swoje i moje.Zeszłyśmy na dół gdzie reszta nadal się kłóciła.Wyszłyśmy z domu i poszłyśmy do garażu.Mama zapakowała wszystkie bagaże do bagażnika.Wyprowadziła samochód z garażu.Ja usadowiłam Mandy w jej foteliku.Już miałyśmy wsiadać kiedy na dwór wypadły Jade,Perrs i Dan całe zalane łzami.Wszystkie rzuciły się na nas i przytuliły.
-Co wy robicie?-zapytała się Perrs.
-Perrie.Nie mogę tutaj dłużej zostać.-powiedziała mama smutno.Ja tylko przytulałam ciocie Danielle i moczyłam jej bluzkę łzami.Ona nic nie mówiła tylko głaskała mnie po głowie.Mama,Jade i Perrie nadal rozmawiały o tym co się stało.Po chwili z domu wylecieli Niall,Zayn i Harry.Podbiegli do nas i wypytywali się co my robimy,a ja?nic dalej stałam i płakałam w ramionach Dan.Poczułam jak ktos kładzie mi rękę na ramieniu odwróciłam się i zobaczyłam Zayn'a.Rozłożył ramiona a ja się w nie rzuciłam.Staliśmy tak chyba z 5 minut.
-Lily...Chodź..Jedziemy-powiedziała mama,przytuliłam wszystkich i ostatni raz spojrzałam na nasz wspólny dom.Gdzie się wychowywałam,gdzie przeżyłam te dobre i te złe chwile,wzloty i upadki,łzy i śmiech,ból i szczęście.Wszystko.Wsiadłam do samochodu,zaraz po mnie wsiadła mama.popatrzyłam przez okno i pomachałam mojej rodzinie.Jechałyśmy w ciszy.
-Mamo.Gdzie jest babcia i dziadek?-zapytałam się żeby przerwać ciszę.
-Musieli wrócić do Polski,coś tam z mieszkaniem czy czymś..-powiedziała-pojedziemy do hotelu.Prześpimy się tam a jutro poszukam nam domu...
-Dobrze-powiedziałam i odwróciłam się w stronę okna.Ciekawe czy wszystko się ułoży...
niedziela, 31 marca 2013
Happy Easter!!!
Wesołego jajka,
kurczaków, baranka,
kurczaków, baranka,
ciasta z rodzynkami,
ostrego chrzanu,
tęczowych mazurków,
mokrego Dyngusa
i ode mnie całusa.
tęczowych mazurków,
mokrego Dyngusa
i ode mnie całusa.
Subskrybuj:
Posty (Atom)















