piątek, 19 kwietnia 2013

Notka do Rozdziału 24

Macie długi rozdział bo ostatnio ich nie dodawałam :D

Enjoy!!!
SLDN :*

Rozdział 24

Rano obudziłam się w wyśmienitym humorze.Słońce grzało niesamowicie.Piękna Pogoda!Idę dzisiaj się po opalać!Trzeba trochę nabrać kolorków!Ubrałam na siebie bikini na to narzuciłam jakąś koszule i zbiegłam na dół.Na śniadanie zjadłam tylko jabłko.Wzięłam mój telefon,wodę i jakieś magazyny z domu i wyszłam na taras gdzie znajdował się basen i kilka leżaków.Położyłam się na jednym z nich.Po chwili dołączyła do mnie mama z Mandy.Mama po mimo upływu lat nadal miała fantastyczną figurę.One poszły do basenu i zaczęły się chlapać.
-Lily!Chodź pobaw się z Mandy!Ja chcę trochę odpocząć!-krzyknęła mama.
-Ok!Już idę!-podeszłam do basenu i delikatnie się do niego weszłam.Mama wyłożyła się na leżaku i zaczęła opalać.Bawiłyśmy się z Mandy w wodzie aż do obiadu.Było super!Na obiad zjedliśmy zupę pomidorową.Mmm...Pycha!!!Kiesy skończyłam pobiegłam na górę się przebrać.Weszłam na mojego McBook'a i odwiedziłam FB,TT i odpisałam na pytania fanów 1D.Włączyłam stronę naszej drużyny kiedy moją uwagę przyciągnęła pewna reklama.
"Członkowie One Direction zniknęli!!!Źródła donoszą że One Direction zakończyło swoją karierę!Czy aby na pewno?"
CO???!!!Jak to zniknęli?Kiedy to przeczytałam zbiegłam na dół i powiedziałam mamię co się stało.Zaczęłyśmy dzwonić do wszystkich członków 1D ale nikt nie odbierał.Spróbowałyśmy zadzwonić do Danielle,Perrie i Jade ale one też nie odbierały.Przeczuwałam że to ma coś wspólnego z Eleanor...Pobiegłam na górę i do mojej torby spakowałam telefon,klucze od domu i inne potrzebne rzeczy.Zbiegłam z powrotem na dół i powiedziałam mamie że jadę do Londynu.Ona też chciała ale musiała zostać z Mandy.Dała mi pieniądze i powiedziała że mam na siebie uważać.Wzięłam bluzę i wybiegłam z domu.Teraz została jedna kwestia...Czym ja pojadę do Londynu?Aha!Taxi!Siedziałam w taksówce i poprosiłam żeby mnie zawiózł do Londynu.Dzięki temu że znam się z Taksiarzem mam trochę taniej.To dobry starsy pan i jest w połowię Polakiem.O koło 18:00 zajechaliśmy pod dom mojej rodziny.Podziękowałam i zapłaciłam taksiarzowi i pobiegłam w stronę domu.Bramka była otwarta,podbiegłam do drzwi domu.Nacisnęłam klamkę i drzwi ustąpiły.Hmm...Dziwne.Ruszyłam w stronę salonu.Na stole zauważyłam kartkę.
"Jeśli chcecie zobaczyć swoją  rodzinkę,niech Lily Tomlinson stawi się w starej fabryce za mostem.Pamiętajcie żadnych glin.!!!"
Nie wiele myśląc pobiegłam do garażu i wzięłam motor Zayn'a.Nie mam pozwolenia na prowadzenie ale cóż...Umiem jeździć bo wujek mnie uczył.Ruszyłam.Po 15 minutach zatrzymałam się przed mostem.Zeszłam z niego bo nie chciałam żeby mnie usłyszeli.Pobiegłam w stronę fabryki.Powoli weszłam do środka.Wszędzie było ciemno.Starałam się być cicho,gdy nagle usłyszałam głośne oddychanie i huk zamykanych drwi.Nagle zapaliło się światło.Na krzesłach ujrzałam 1D,Perrie,Jade i Danielle. Byli do nich przywiązani,i jak mogłam zauważyć byli trochę poobijani.Pobigłam do Perrie i zdjęłam jej taśmę z ust.Ciekawe jako jedyna miała taśmę reszta była chyba nie przytomna.
-Li...li co ty tu robisz?-wypowiedziała z wielkim trudem.
-Przyjechałam do Londynu kiedy zobaczyłam że zniknęliście.Dzwoniłam z mamą ale nikt z was nie odbierał...-urwałam bo zobaczyłam że Perrie patrzy się na coś przerażona.Podnosiłam się z klęczek bo odwiązywałam Perrie i odwróciłam się.Stała tam Eleanor.W ręce trzymała nóż a w drugiej pistolet.Na twarzy miała obłąkany uśmiech.
-Proszę,proszę,proszę...Kogo to moje piękne oczy widzą!Lily Tomlinson!Może obudzimy resztę żeby popatrzyła sobie na ciebie!?-strzeliła w sufit.Wszyscy obudzili się od huku wystrzału.Ja powoli zaczęłam okrążać Elenor.Chodziłyśmy w takim kółku.
-Lily...?
-Uciekaj!!!
-Co ty tutaj robisz?
-Czy ty jesteś normalna?
Posypały się pytania w moja stronę.Zignorowałam je.Patrzyłam Eleanor w oczy.
-Co ty próbujesz zrobić?Co ty chcesz przez to osiągnąć?-zapytałam się jej.
-Pfff...A jak myślisz?Przez to że się pojawiłaś na nowa w życiu swojego ojca on zaczął mnie olewać!Ty i twoja nic nie warta matka zniszczyłyście mi życie!!!-wykrzyczała.Podniosła Pistolet w moją stronę.
-NIE!!!-krzyknęli wszyscy.Oddała strzał.Ale chyba nie ma  dobrego cela bo strzał przeleciał kawałek ode mnie.Mam plan.Złapałam się za miejsce gdzie mnie"postrzelono"i padłam na ziemię.Zamknęłam oczy i starałam się nie widocznie oddychać.
-HA!Zabiłam ją!-ale ona jest pusta!"postrzeliła" mnie tylko w ramię.Boże dzięki bogu że jest ładna po rozumem to ona nie grzeszy.
-Nie!Lily!Nie!!!-słyszałam krzyki mojej rodziny.Najgłośniej krzyczał tata.Poczułam jak Eleanor odchodzi ode mnie i idzie w stronę rodziny.Otworzyłam oczy w moją stronę patrzyli się wszyscy oprócz Eleanor która szła do nich odwrócona do mnie plecami.Pokazałam im że mają być cicho.Kawałek od siebie zauważyłam linę.Bingo!Już mam plan.Zaczęłam się skradać w stronę Eleanor.Stanęła przed tatą i się zapytała:
-I co teraz?Twoja kochana córeczka nie żyje!Ups!Teraz czas na tą małą smarkule i twoja niec nie wartą żonę...-zagotowało się we mnie.Jak ona się wyzywać Mandy i mamę?Podeszłam do niej i popukałam w ramię.Ona zaskoczona odwróciła się w moją stronę.W tedy ja uderzyłam ją z całej siły w twarz,upadła na ziemię trzymając się za bolące miejsce.Kopnęłam ją tak że przeturlała się bliżej liny.
-Nigdy!Ale to prze NIGDY!!!NIE NAZYWAJ CZŁONKÓW MOJEJ RODZINY BEZ WARTOŚCIOWYMI!!!JEDYNYM OSOBNIKIEM KTÓRY JEST NIC NE WARTY JESTEŚ TY!!!NAWET 1000000000 TAKICH JAK TY NIE BĘDZIE WIĘCEJ WARTA OD MOJEJ RODZINY!!!ROZUMIESZ???!!!-krzyczałam w jej stronę.Wszyscy byli cicho jak makiem zasiał.Korzystając z okazji szybko związałam Eleanor.Nagle do głowy wpadła mi myśl"Przecież ona sama by sobie nie poradziła  porwaniem ósemki osób!"ktoś musi z nią pracować...Dobra nie ważne.
-Lily!Nic ci nie jest?-zapytała się Perrie.
-Nie.Mi nie!A wam?Nie macie żadnych większych obrażeń?-zapytałam się podchodząc do Perrie i dalej próbując ją rozwiązać.Pistolet i nóż kopnęłam dalej od Eleanor żeby się czasem nimi nie posłużyła.Więzy na nogach odpuściły,miałam już brać się za ręce kiedy poczułam straszny ból z tyłu głowy.Złapałam się za miejsce bólu i padłam na ziemię.Po chwili poczułam mocne uderzenie w brzuch.Poturlałam się po podłodze.Słyszałam jakieś krzyki ale nie mogłam zrozumieć co znaczą bo ból mi to uniemożliwiał.Otworzyłam powoli oczy i obaczyłam jakiś trzech kolesi.Jeden podszedł do mnie i brutalnie postawił na nogi.Uderzył mnie w brzuch zgięłam się.We troje się zaśmiali.
-Ale z ciebie ładna laleczka...-powiedział ten który mnie trzymał.Przycisnął mnie do siebie od tyłu(tak że plecy Lily dotykały jego klatki piersiowej :P przy.aut.)trzymał mnie mocno w tali unieruchamiając przy tym moje ręce.Jeden z tych gości wyglądał dość znajomo.
-Łapy precz od niej!!!-krzyknął tata.Za to dostał w twarz.
-Trzeba ją odwiązać...-powiedział pierwszy z nich wskazując na Eleanor.
-Daj spokój!Jeszcze jest czas!Zobacz jakie laleczki tu są do zabawy!-powiedział ten który mnie trzymał.
-Jednak ją obudzimy!Trzeba iść według planu!
-Dobra dobra!Spokojnie!Rób co chcesz!-ten pierwszy podszedł do Eleanor i ją odwiązał.
-Zawiozę ją w odpowiednie miejsce!Wy zajmijcie się tymi tu!-i wyszedł.Ten który mnie trzymał zaczął się o mnie pocierać.
-Możesz przestać!!!???-krzyknęłam na niego-Chcesz sobie popukać to do burdelu!!!
-Oj...Zobacz Conor jaka pyskata!-to ona!To on mnie zgwałcił!!!Spojrzałam na niego z przerażeniem w oczach.To Conor McAdam.Fuck!Za co!?Olivier jeśli mnie słyszysz!Pomóż!
-O widzę że mnie pamiętasz!I co tam jak życie ci mija?
-Lepiej niż ci się wyobraża!Mam cudownego chłopaka którego kocham!-kiedy to powiedziałam to zaśmiał mi się w twarz.Podszedł do mnie i uderzył w twarz.Facet który mnie trzymał puścił mnie i upadłam na kolana przed tym wypłoszem.
-To chyba ten twój chłoptaś się nie ucieszy...-powiedział kucając przede mną.
-Z czego?-zapytałam się podnosząc głowę i patrząc mu twardo w oczy.Zobaczyłam jego diabelski uśmiech.Wiedziałam że to nic dobrego nie znaczy.Podniósł się z klęczek i zaczął iść w stronę reszty.Nie zbliżył się do nich za bardzo.Zaczął chodzić przed nimi w tą i z powrotem.Patrzyłam na niego uważnie.Jego telefon ogłosił że dostał sms.Spojrzał się na ekran i uśmiechnął się jeszcze szerzej.Kiwnął na kolesia.On zrozumiał co ma zrobić.Ruszył w stronę jakiś drzwi.Wrócił po jakimś czasie i kiwnął w stronę Conor'a.
-A więc tak piękna-powiedział kierując się w moją stronę-Zrobisz to co ci każe albo oni na tym ucierpią-wskazał na resztę.
-Lily!Nie rób nic!My wytrzymamy!-krzyknął Harry.
-Hahah!Naprawdę Liluś chcesz się przekonać co potrafimy?Nie?To rób co każe!-krzyknął Conor-Wstawaj!-zrobiłam tak jak kazał.Popchnął mnie w stronę tych drzwi.W pomieszczeniu znajdowało się łóżko.Bałam się.Boże daj mi siłę.
-Mała powtórka z tamtej nocy hmm?-zapytał się stojąc za mną-Pamiętaj nic się nie stanie twojej rodzinie...-nie miałam siły odpowiedzieć-Mówię coś do ciebie!-i uderzył mnie w głowę.Zemdlałam.

SCENA +18!!!CZYTASZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!!!!
Gdy otworzyłam powieki widziałam tylko ciemność... Byłam do czegoś przywiązana. Najprawdopodobniej do łóżka. Nie miałam na sobie ubrań. Nagle usłyszałam skrzypienie podłogi. Ktoś do mnie podszedł. Poczułam silną woń męskich perfum oraz jego oddech na mojej szyi. Jego włosy łaskotały mnie w policzek. Jego masywni silne dłonie spoczęły na moich biodrach.
-Zostaw mnie zboczeńcu! Na pomoc!-krzyczałam ile tylko miałam siły.
-Przestań, nikt cię tu nie usłyszy-mogłabym przysiąc, że gdyby nie ciemność to zobaczyłabym złowieszczy uśmiech na jego twarzy-Ten pokój jest dźwiękoszczelny.-zaczęłam niespokojnie oddychać.
-Spokojnie, jeszcze nic ci nie zrobiłem...
-Jakie JESZCZE?! No chyba c...-urwałam bo zachłannie wpił się w moje usta. Gdyby nie fakt, że byłam przywiązana do leżącego łóżka już dawno dostałby po jajach. Próbowałam się wyrwać, ale nie miałam szans. Był zbyt silny. Zaczął całować mnie niżej, po dekolcie, piersiach i po brzuchu. Usiadł na mnie okrakiem a ja poczułam, że on też jest nagi. Jego kolega ocierał się o moje podbrzusze kiedy on masował moje piersi. Nie mogłam uwierzyć, że on mi to robił...
Nagle Conor wsadził we mnie swojego kutasa i zaczął gwałtownie się we mnie poruszać. Bolało. Bolało jak cholera. A najgorsze było to, że nie mogłam z tym nic zrobić. Przyspieszał  i przyspieszał.  Krzyczałam, błagałam, żeby przestał, żeby mnie puścił. Wszystko na próżno. Łzy lały mi się strumieniami. Już dawno miałam dość, ale on nie przestawał. Wiłam się z bólu. Nagle przestał. Po prostu wyszedł ze mnie. Nie wiedziałam, dlaczego, ale cieszyłam się, że to już koniec. A jednak się myliłam.
Chłopak wstał ze mnie, podszedł do czegoś, chyba do szafki i wrócił. Siłą obrócił mnie na brzuch. Teraz leżałam tyłkiem w jego stronę. Słyszałam chwilowe pocieranie dłonią o dłoń, a później jeden jego palec wylądował we mnie. Poruszał nim najpierw powoli a później coraz szybciej i szybciej. Po chwili dołączył do niego drugi palec a później trzeci. Szybko je ze mnie wyjął, a ich miejsce zastąpił jego gruby i długi penis. Dla dodatkowej satysfakcji wsadził mi palce w pizdę.  Znów zajebiście mnie bolało, ale jego to nie obchodziło. Był brutalny i gwałtowny. Nie obchodziło go, co czuję. On chciał tylko swojej przyjemności. To jemu miało być dobrze, nie mi.
-Conor! Błagam! Przestań już! To boli!! Aaaa! Koniec!-błagałam go.
O dziwo wykonał kilka ostatnich, najmocniejszych pchnięć i spuścił się w moją ciasną dziurkę. Wyjął ze mnie penisa oraz palce, zszedł ze mnie i obrócił na plecy.
  KONIEC SCENY +18!!!  
-Ubierz się...-powiedział odwiązując mnie.Zrobiłam to co kazał a łzy nadal płynęły.Wyszliśmy z pokoju,ja ledwo stojąc na nogach.Nie miałam siły na nic.Kiedy nas zobaczyli moja rodzina miała przerażone miny a ten koleś uśmiech na twarzy.
-I jak było?-zapytał się głupkowato.
-Nie twój interes...Nie musisz jej związywać,ma ostrzeżenie na przyszłość.Teraz posłuchaj mnie zrobisz coś źle a to będzie twoja kara a moja nagroda-powiedział w moją stronę-I nie płacz-wytarł mi łzy z policzków-Nie lubię kiedy się zmusisz-dodał.Spojrzałam na niego z dziwnym grymasem na twarzy.
-Pamiętaj!Zawszę cię kochałem,kocham i kochać będę.-powiedział patrząc mi w oczy.
-Gdybyś mnie kochał to byś mi tego nie zrobił...-wyszeptałam.Pogłaskał mnie po policzku i kiwnął na drugiego kolesia.
-Idziemy...Wrócimy jutro-powiedział Conor i wyszli z fabryki.Upadłam na ziemię i pozwoliłam łzą płynąć.Zapomniałam że oni tam wszyscy są.Otrząsnęłam się,wytarłam łzy i podniosłam się z ziemi.Podeszłam do Perrie i zaczęłam odwiązywać jej ręce.Moje dłonie tak się trzęsły że nie miałam szansy rozwiązać węzłów.Rozejrzałam się po hali.Ha idioci!Zostawili pistolet i nóż.Ruszyłam w stronę noża.Trochę było ciężko bo ból nie dawał o sobie zapomnieć.Wróciłam do Perrie.
-Teraz się nie ruszaj bo mogę zranić twoje dłonie...-wyszeptałam zachrypniętym głosem.Wszyscy patrzeli się na mnie.Już po chwili Perrie była wolna.
-Lily...-przytuliła mnie do siebie.Moja łza skapnęła na jej bluzkę.Odsunęłam się od niej i wytarłam łzy.Próbowałam się uśmiechnąć.
-Uwolnijmy resztę...-powiedziałam mim zachrypniętym głosem.Odkaszlnęłam.Z nożem uwolniłam wszystkich raz dwa.Potem bez żadnego słowa usiadłam pod ścianą.Oliver!Czemu mi to robisz?Wiem mówiłeś że będę musiała przejść wiele przeszkód itd.ale dlaczego mieszasz moją rodzinę w to?No dlaczego?Kiedy tak rozmyślałam usłyszałam piosenkę "We Found Love"po chwili zrozumiałam że to mój telefon.Rozejrzałam się po hali.Jest moja torba!Wysiliłam się na tyle ile potrafiłam i ruszyłam w stronę torby.Reszta patrzyła na mnie zdziwiona.Wyciągnęłam mój telefon i spojrzałam na ekran.Dziadek!
-Halo?
-Halo?Lily?To ty?
-Tak dziadku...-rozmawialiśmy po polsku.
-Gdzie ty jesteś?Nikt nie wie co się z tobą stało!Mama powiedziała że pojechałaś do Londynu a tak się składa  że ja i babcia też tu jesteśmy!
-Dziadku spokojnie!A więc pojechałam do domu One Direction bo usłyszałam że zniknęli...-i opowiedziałam mu całą historię,gdzie się znajduje.
-Posłuchaj...Dzwonię na policję!
-Ale dziadku!W liście pisało że nie możemy!
-Ci bandyci są teraz w fabryce?
-Niee...
-A gdzieś na jej terenie?
-Tego nie wiem bo jestem w środku!
-Masz gdzieś możliwość spojrzenia na teren fabryki?-zapytał się.Zaczęłam się rozglądać po fabryce.Bingo!U sufitu fabryki były średniej wielkości okna.Z tej racji że po ścianie wspinały się belki miałam szanse po nich dojść do góry.
-Przy suficie są małe okienka.Chyba dam radę po nich wejść!
-Super tylko się nie rozłączaj!-powiedział.Spojrzałam na resztę.Po krótkim namyślę podałam telefon Perrie.
-Tylko się nie rozłączaj!-powiedziałam jej-Dziadku Perrie ma telefon!Idę!-i ruszyłam w stronę ściany.Zaczęłam powoli się wspinać.Słyszałam przerażone krzyki mojej rodziny.Doszłam!Hell Yeah!Spojrzałam pod siebie.Ja cię kręcę!Ale wysoko!Fuck!Dobra nie myśl o tym!Zaczęłam rozglądać się po podwórku fabryki.Nic żadnego samochodu!Nic!Ale za mostem widziała mój motor!
Zaczęłam schodzić na dół.Na ostatnich dwóch metrach skoczyłam.Uff...`Udało się.Nigdy więcej!Nie dość że wszystko mnie boli to jeszcze musiałam się wspinać!Podeszłam do Perrie i zabrałam jej telefon.
-Nie ma nikogo ani niczego!Pusto!-powiedziałam do dziadka.
-Ok!Bądźmy w kontakcie!Będę pisać wiadomości!Trzymajcie się!-i się rozłączył.O co mu chodziło z tymi wiadomościami?Jaki kontakt?Co on kombinuje?Dobra!Pożyjemy obaczymy!Spojrzałam na nich.Nie wyglądali tak źle...Ok.Dosyć!Włączyłam wibrację w telefonie w razie czego!Podeszłam do ściany i znowu przy niej usiadłam.Nic nikt nie mówił.Spojrzałam na zegarek na mojej ręce 20:45.Trochę czasu minęło.Oparłam głowę o ścianę i zamknęłam oczy.Oddychałam powoli i miarowo żeby się uspokoić i żeby złagodzić chociaż trochę ból.W głowie śpiewałam sobie moją kołysankę którą skomponował dla mnie tata kiedy byłam mała.Tak sobie nucąc w głowie poczułam jak ktoś siada obok mnie.Otworzyłam oczy i spojrzałam na osobę obok.Była to Danielle.Patrzyła na mnie z współczuciem,dumą i chyba miłością taką rodzinną oczywiście.Położyła mi dłoń na ramieniu.
-Dziękuje że byłaś na tyle odważna że przyjechałaś nas uratować...Jesteś taka odważna i dzielna...Tyle przeżyłaś i nadal się nie poddajesz tak jakby to zrobiła większość z nas...Nie wiem jak  ci dziękować za przybycie...Szczerze mówiąc myślałam że...-nie dokończyła.
-Mimo wszystko jesteśmy rodziną,a ja rodziny nie ostawiam w potrzebie...-powiedziałam.Po twarzy Danielle zaczęły spływać łzy.
-Ale mówiłaś że cię skrzywdziliśmy!
-Wiele osób zdążyło mnie skrzywdziło...-kiedy skończyłam Danielle rzuciła się na mnie żeby mnie przytulić.Mimo wszystko brakowało mi ich wszystkich.Ku jej zdziwieniu oddałam uścisk.
-Tyle przez nas wycierpiałaś...Ale musisz wiedzieć że mieliśmy powód żeby to zrobić...
-Nie chcę teraz o tym rozmawiać...-wyszeptałam i położyłam jej głowę na ramieniu.
-Lily muszę się ciebie zapytać...Co się stało tak w pomieszczeniu?-zapytała się Danielle lekko skrępowana.Samo wspomnienie wywołało u mnie łzy.
-Nie chcę o tym mówić...-wyszeptałam przez łzy.Ona tylko mnie mocniej przytuliła.
-Czy on zgwałcił cię?-wyszeptała mi do ucha.Nie chciałam odpowiadać tylko pokiwałam głową na tak.Przytuliła mnie jeszcze mocniej.
-Wstawaj!Chodź usiądziesz na krześle...-powiedziała i pomogła mi wstać.Twarz zasłoniłam włosami żeby nikt nie widział moich łez.Usiadłam na krześle i patrzyłam na moje ręce.Były gdzie,nie gdzie podrapane.Poczułam jak ktoś mnie przytula po obu stronach.Były to Jade i Perrie.Oddałam uścisk.Ściskały mnie tak mocno że nie mogłam złapać oddechu.
-Dzie...wczyny nie...mogę odd...chać...-wysapałam.Zaśmiały się i mnie puściły.Uśmiechnęłam się.Spojrzałam na nie,kiedy zobaczyły że mam uśmiech na ustach zaczęły jeszcze bardziej się śmiać ale tym razem ze szczęścia.Kiedy skończyły się śmiać,przez chwilę była cisza.Nagle usłyszałam krzyk.
-LILY!!!-spojrzałam w stronę z skąd dochodził krzyk i zobaczyłam jak Niall biegnie na mnie z rozłożonymi ramionami i wielkim uśmiechem na ustach.Po chwili byłam w jego ramionach.Trochę zajęło mu zdanie sobie sprawy że tu jestem.Nie powiem szybki to on jest(czujecie ten sarkazm?)zaśmiałam się i też go przytuliłam.
-LILY!-dołączył do nas Harry,ale myślę że oni chcieli rozładować trochę atmosferę.
-LILUNIA!-Liam
-LILUŚ!-Zayn.Wszyscy rzucili się na mnie.Jednak tata stał dalej.Nie podszedł.Chłopcy w końcu mnie puścili.
-Myślałam że przez te 3 lata trochę zmądrzeliście ale jednak się myliłam...-powiedziałam.Zaśmiali się.
-I ty w cuda wierzysz?-zapytał się Liam.Pokręciłam głową.Spojrzałam na tatę.On na mnie również,patrzeliśmy sobie w oczy.W jego widziałam troskę,dumę,przerażenie,miłość i coś na kształt nadziei.Podszedł do krzesła na którym siedziałam.Usiadł na krześle obok,reszta udawała że są zajęci ale ja wiedziałam że nas uważnie słuchają.
-Lily mogę ci teraz wszystko wytłumaczyć?-zapytał się
-Jak chcesz...-i zaczął mi wszystko tłumaczyć.Że to ich menago(menadżer)kazał im wszystko zrobić.Miał powiedzieć nam wszystko ale nie miał czasu.Tata Eleanor jest jakimś wpływowym kolesiem który powiedział że jak tata nie będzie z Eleanor to on zniszczy One Direction.Zrozumiałam go ale nie chciałam mu tego jeszcze pokazywać.Chce najpierw opowiedzieć mamie.I w tedy zdecydujemy co się stanie.
-Rozumiem.Ale to nie zmienia faktu że mogłeś chociaż wysłać sms'a żeby nam wszytko wytłumaczyć...Każde z was mogło...-powiedziałam.
-Nie mogliśmy!Nasze telefony były pod ciągłą obserwacją...-powiedział.To już zmienia trochę sprawę.Miałam coś powiedzieć kiedy ma podjazd fabryki zajechało jakieś auto,szybko wstałam w krzesła podbiegłam do mojej torby,wzięłam ja i schowałam w cieniu.Telefon wsadziłam w stanik.Na wszelki wypadek.Nóż i pistolet schowałam do torby.Nagle drzwi się otworzyły i weszła dwójka osób.Byli to Eleanor i Conor.Co oni tu robią?Przecież mieli przyjechać jutro!
-O!Widzę że jednak miałaś siłę by ich uwolnić!-krzyknął Conor.Chłopaki stanęli po moich bokach.A dziewczyny za mną-O i masz obstawę!Cóż za piękny pokaz rodzinnej miłości!-zaśmiał się szyderczo.
-I tak tylko dwoje was przeżyje!Louis i Lily!Ale tylko pod warunkiem że będziecie z nami.Jak my nie możemy mieć was to nikt was nie będzie miał!!!-krzyknęła Eleanor.Jakaś dziwna siła dodała mi odwagi.
-Chyba kobieto cię coś boli!!!Idź się lecz!Razem z tym wypłoszem!!-Kiedy Conor to usłyszał zaczął iść w moją stronę.Ja wyszłam mu na przeciw.Nie zwracałam uwagi że chłopaki chcieli mnie powstrzymać.Kiedy staliśmy z Conor'em przed sobą spojrzałam mu w oczy.On powoli zaczął się pochylać do pocałunku.Ja korzystając z okazji kopnęłam go z kolanka w jego skarb!Musiało boleć bo zwijał się na ziemi.Haha!Brawo Lily!Za sobą usłyszałam pomruki podziwu.
-Nienormalna jesteś!-krzyknęła Eleanor.
-Czemu mówisz o sobie?-chciałam ją wkurzyć.
-Zamknij się!
-Znowu gadasz do siebie?
-Przestań!
-Ale co ja robię?
-PRZESTAŃ W TEJ CHWILI!!!!
-Oj...Trzymaj swoje konie!Keep Calm and Carry On!!!-to ją musiało ostro wkurzyć bo zaczęła biec w moją stronę ale niestety(dla niej)nie zauważyła swojego pomocnika i się o niego potknęła lądując na ziemi.Zaśmiałam się.Nagle usłyszeliśmy syreny policyjne!Uratowani jest!!!!
 



sobota, 13 kwietnia 2013

Rozdział 23

Obudziłam się o 8:10.Poszłam do łazienki,umyłam zęby,twarz i zrobiłam inne poranne czynności.Przebrałam się i zbiegłam na dół razem z Aron'em który spał ze mną.Na dole była mama z Anastazją i Zuzią.
-Dzień Dobry!-krzyknęłam.
-Cześć słoneczko!Wyspałaś się?
-Tak!A gdzie podziała się Mandy?
-Jeszcze śpi,w sumie jak ci się chcę to możesz ją obudzić...-powiedziała mama.Z uśmiechem pobiegłam na górę.Mandy spała sobie w najlepsze.Podeszłam do jej łóżka i zaczęłam ją budzić.Mała przetarła oczka i ziewnęła.
-Dzień Dobry śpioszku!Wstajemy!Za oknem słońce dawno świeci!Myjemy ząbki,buźkę i przebieramy się!Potem na dół na śniadanko!-Mandy pobiegła do łazienki a ja w tym czasie przygotowałam jej ubranie.Mandy wyszła z łazienki a ja podałam jej ciuchy żeby się przebrała.Zeszłyśmy na dół i zjadłyśmy śniadanie.
-Dziewczynki...-odezwała się mama-Dzisiaj wracamy do domu...
-Fajnie!-powiedziałam-Muszę się tylko pożegnać z Ian'em i dziewczynami...
-Tylko wróć szybko!Musimy się jeszcze spakować!I odwiedzić babcię i dziadka przed wyjazdem...-powiedziała mama.Wzięłam Aron'a i wyszłam z domu.Po drodze zadzwoniłam do przyjaciół.Spotkaliśmy się w parku koło fontanny.Ian przyprowadził Gabi.Psiaki zaprzyjaźniły się szybko.Gadaliśmy,śmialiśmy się i wygłupialiśmy.Nadszedł czas pożegnania.Dziewczyny przytuliłam i pocałowałam w policzki.Widziałam jak oczy im się szklą,moje również.
-Ejjj...Nie rozklejamy się!Przecież nie długo będą Miedzy Narodowe!Spędzimy ze sobą parę miesięcy!-powiedziałam pocieszająco.Uśmiechnęły się i pogłaskały Aron'a.Potem odeszły mówiąc że nie chcą tego przedłużać.Zostałam sama z Ian'em.Spojrzeliśmy sobie w oczy.Potem basze usta złączyły się w pocałunku.Po chwili oderwaliśmy się od siebie z powodu braku powietrza.Przytuliliśmy się staliśmy tak przez chwilę.
-Kocham cię...-powiedział Ian.
-Ja ciebie też...
-Będę tak strasznie tęsknił...Ale mam to pocieszenie że za niedługo spędzimy ze sobą kilka miesięcy-powiedział z uśmiechem.
-Masz rację!Kocham cię i też będę tęsknić!-pocałowałam go.
-Nie przedłużajmy tego bo będzie jeszcze bardziej bolało-dodałam
-Masz rację!Kocham cię!Zadzwoń kiedy dojedziecie!Pa!!!-pokiwał mi,wziął Gabi i odszedł.Ja wzięłam Aron'a i również ruszyłam w stronę domu Anastazji.Kiedy szłam sobie tak z Aron'em przy nodz,zauważyłam jak w moją stronę zbliżają się Harry,Niall i Zayn.Chyba mnie nie zauważyli spuściłam głowę i modliłam się żeby mnie nie rozpoznali.Kiedy przechodziłam obok nich rzucili mi zaciekawione spojrzenia.Ale chyba mnie nie rozpoznali!Ufff...Już się bałam!Pobiegłam w stronę domu i zaczęłam się pakować.Po dwóch godzinach byłam gotowa.Pomogłam mamię spakować wszytko do auta.Pożegnaliśmy się z Anastazją i Zuzią i podziękowaliśmy za gościnę.Ruszyliśmy w stronę babci i dziadka.Tam przesiedzieliśmy tylko chwilę potem ruszyłyśmy w stronę domu.W połowię drogi Mandy zasnęła.Siedziałam z przodu więc było super.
-Lily...-zwróciła się do mnie mama.
-Tak?
-Jak się czujesz?
-A dobrze!
-A co myślisz o tej całej Eleanor?Wiem że ojciec nas strasznie skrzywdził ale ja już mu to wybaczyłam...-powiedziała.Mnie zatkało.Wybaczyła mu?Tak po prostu?Dobra to nie moja sprawa nie będę się wtrącać.
-O tej całej Eleanor szkoda gadać...Ona jest jakaś psychiczna!A tak by the way ciekawe o co jej chodziło wczoraj...Jakaś nie normalna!Zmuszać kogoś do kochania?Brak słów...Z skąd ojciec ją wytrzasnął?
-Nie mam pojęcia Lilcia...Boję się tej jej groźby...Co jeśli ona nam coś zrobi???
-Nic nie zrobi...Myślę że ona tylko tak walnęła...Ale nigdy nic nie wiadomo...-i na tym nasza rozmowa się skończyła.Po chwili rozmyślań zapadłam w sen.Obudziłam się jak już byłyśmy po domem.Sweet Home!Mama obudziła Mandy i zaniosła ją do domu.Pomogłam jej przynieść bagaże i jednocześnie zdecydowałyśmy że rozpakujemy je dopiero jutro ze względu na późną porę.Napisałam sms do Ian'a z informacją że już dojechałyśmy.Pobiegłam do mojego pokoju,wzięłam prysznic,przebrałam się w piżamę i zapadłam w głęboki sen...

piątek, 12 kwietnia 2013

Rozdział 22

Tym ktosiem była Danielle.
-Cześć...-powiedziała.
-Dzień Dobry...-odpowiedziała mama.Jakoś nie widziałam tej konwersacji w zbyt dobrym świetle.
-Podeszłam by się przywitać o pogadać...-powiedziała-Z wami dwiema...-kiwnęłyśmy z mamą głową i ja podeszłam do reszty.
-Idźcie bez nas.Spotkamy się później...-powiedziałam.Ian podszedł do mnie i pocałował potem odszedł razem z resztą.Wzięłam Aron'a i podeszłam z powrotem do dziewczyn.
-O czym chciałaś pogadać?-zapytała się mama,kątem oka zobaczyłam jak One Direction+dziewczyny przyglądają się nam.
-Może usiądziemy?-zapytała się grzecznie Danielle.Przytaknęłyśmy i usiadłyśmy przy najbliższym stoliku.Przez chwilę trwała denerwująca cisza.
-Dobra koniec!O czym chciałaś pogadać?-nie wytrzymałam.
(Włączcie "Lily's Lullaby"przyp.aut.)
-Chciałam pogadać o tym wszystkim co się stało,i o twoim ojcu a twoim mężu...-powiedziała.Kiedy usłyszałam słowo "Ojciec"odwróciłam się w stronę okna kawiarni.Patrzył dokładnie na mnie i mamę.Nasze oczy się spotkały,ale tylko na chwilę bo odwróciłam wzrok.Spojrzałam z powrotem na Danielle.
Bo wczoraj chłopacy byli u was w domu i Lily powiedziała coś...co nas bardzo zaniepokoiło...-powiedziała lekko zmieszana.
-A co dokładnie?-zapytała się mama.
-Wczoraj zapytał się Lily gdzie się podziała jej godność a ona powiedziała tu cytuję "Została mi ona odebrana pewnej nocy w ciemnej uliczce!"co chciałaś przez to powiedzieć?-zapytała się-Masz na myśli...
-A nawet jeśli to co was to obchodzi?-zapytałam się dość wrednie.Widziałam zaskoczenie w jej oczach,tak zmieniłam się nie jestem już tą samą Lily w ich stosunku.
-Chcieliśmy tylko wiedzieć...Martwiliśmy się o was przez ten cały czas...-powiedziała.Mama spojrzała na nią i już widziałam w jej oczach że zaczęła się przełamywać.Nie mogłam pozwolić żeby znowu im zaufała...Nie mogę...
-Martwiliście się powiadasz?-powiedziałam bardzo spokojnym głosem można wręcz rzec groźnym-To dlaczego z nami się nie kontaktowaliście?Dlaczego po prostu o nas zapomnieliście?-z każdym zdaniem przechylałam się w jej stronę-Dlaczego zerwaliście z nami kontakt?Dlaczego nie próbowaliście nam wszystkiego wytłumaczyć kiedy nie było za późno?Dlaczego?-widziałam na twarzy Danielle zdziwienie i smutek.Stara Lily by się tym przejęła ale nowa Lily nie zrobiła by nic.Rzuciłam okiem w stronę okna.Wszyscy bez wyjątków przyglądali się nam.
-Daj nam szansę wytłumaczyć wszystko!Nie mieliśmy wyboru!Gdybyś nas tylko wysłuchała...-krzyczała Danielle.Wstała z krzesła i patrzała na mnie z góry.Też wstałam i spojrzałam jej w oczy.
-Już za późno na wyjaśnienia.Mieliście 3 lata na wytłumaczenie tego wszystkiego...Teraz jest za późno-powiedziałam.Widziałam że w jej oczach zebrały się łzy żeby po chwili już płynąć po jej policzkach.
- Dlaczego to nam robisz???!!!-wykrzyknęła nie spodziewanie.Zaczęła gestykulować rękami-Gdzie podziała się ta Lily która wszystkim wybaczała?Która zawszę dawała szansę na wyjaśnienia!Która nigdy nie rezygnowała z rodziny!-z lokalu wyszli One Direction i dziewczyny.Mama siedziała obok mnie i trzymała smycz Aron'a jednocześnie próbując mnie uspokoić.Po krótkiej chwili wszyscy stali koło nas,Liam przytulił Danielle i próbował tak samo ją uspokoić-Lily która nigdy by nie pozwoliła żeby ktoś zniszczył jej rodzinę!Lily która wiecznie się śmiała!Lily która nie pozwoliła skrzywdzić rodziny!Lily która kochała każdego człowieka na ziemi!Lily która nie mogła przeżyć dnia bez swoich wujków i cioć!Lily która kochała swoich rodziców jak nikogo innego na świecie!Lily która nie potrafiła przeżyć dnia bez swojego taty...-zakończyła patrząc mi w oczy.Wszyscy skupili swój wzrok na mnie.Nadal patrząc Danielle w oczy powiedziałam:
 (Włączcie "Over Again"przyp.aut.)
-Tamta Lily już nie istnieje...Odeszła razem z wami...-usłyszałam jak ktoś wziął haust powietrza.Nie odwróciłam się żeby sprawdzić-Tamta Lily za dużo przeszła w życiu...Nowa Lily nie potrafi kochać tak jak stara Lily...Nie potrafi zaufać tak jak stara Lily...Nie potrafi dawać drugiej szansy jak stara Lily...Nie potrafi wybaczać tak jak stara Lily...-kątem oka spojrzałam na resztę.W oczach Harr'ego,Zayn'a i Niall'a widziałam smutek i łzy na policzkach.W oczach Perrie,Jade i Liam'a widziałam żal i smutek.W oczach Eleanor widziałam samo zadowolenie.
W oczach Louis'a widziałam strasznie cierpienie i ból.W oczach mamy widziałam troskę.Danielle płakała-Za to nowa Lily stała się silniejsza od starej Lily...Wytrzymalsza...Uważniejsza...I odporna na łzy...-powiedziałam choć ostatnie nie było do końca prawdą-Teraz będzie najlepiej jak ja się z wami pożegnam...Nie mówię że nie możecie spotykać się z Mandy jak mama wam na to pozwoli droga wolna ale ja nie chcę z wami rozmawiać...Za długo czekałam na wyjaśnienia...3 długie lata łudziłam się że przyjedziecie i mi to wszystko wytłumaczycie...Pamiętajcie tylko że czasu nie da się cofnąć...Dla mnie będzie lepiej jak każde z was zajmie się swoją karierą i zapomni o mnie.Że w ogóle ktoś taki jak ja żyję...A ty zapomnij że miałeś dwie córki.Od dzisiaj masz tylko jedną i jest nią Mandy...-powiedziałam w stronę Louis'a-Zapomnij.Ja zapomnę że kiedykolwiek miałam ojca...- te słowa raniły tak samo mnie jak i jego.Łzy zaczęły spływać po jego policzkach.Moje oczy zaczęły robić się wilgotne.
-Lily daj mi tylko 5 minut!O nic więcej nie proszę...-powiedział a głos mu się załamał.Zaprzeczyłam ruchem głowy-Proszę...-błagał-Odejdę jeśli będziesz chciała!Tylko daj mi wytłumaczyć...-dalej kiwałam przecząco głową.
-Zapomnijcie o mnie tak jak ja zapomnę o was.-powiedziałam już do wszystkich.
-Dziewczyno po co robisz z tego takie przedstawienie?-zapytała się Eleanor z kpiącym uśmiechem.
-ZAMKNIJ SIĘ DZIWKO!-krzyknął Zayn w jej stronę-PRZEDSTAWIENIE ROBISZ TYLKO TY NA KAŻDYM KROKU!ROZPIERDOLIŁAŚ NASZĄ RODZINĘ!!!CO TY JESZCZE CHCESZ!!!???-ona wielce obrażona zwróciła się do Louis'a.
-Czy ty słyszysz jak on się do mnie zwraca?Dlaczego ty nic nie robisz?-zapytała się.
-Bo on ma rację!Za długo cię znosiłem!Moja rodzina się rozpadła przez ciebie!Moja córka chce żebym o niej zapomniał...-i dalej się kłócili ale ja już na to uwagi nie zwracałam.Spojrzałam ostatni raz na każdego z nich.Harry i Niall płakali w swoich ramionach.Liam przytulał Danielle którzy również płakali.Perrie i Jade tak samo jak Harry i Niall płakały sobie w ramionach.Zayn stał i patrzył się na mnie z bólem w oczach.Łzy nadal ciurkiem płynęły mu po policzkach.
-Dlaczego?-wyszeptał w moją stronę głosem przepełnionym bólem.Paparazzi strzelali fotki i nagrywali ale nikt się tym nie przejmował bo stali dość daleko i nie byli w stanie usłyszeć o czym ten cały czas rozmawialiśmy.To z Zayn'em miałam najlepszy kontakt.W sumie był nawet silniejszy niż z Niall'em i Harry'm...Ale lepiej będzie jak o mnie zapomną...tak jak to zrobili 3 lata temu.
-Tak będzie lepiej...-powiedziałam.Patrzyliśmy sobie w oczy jeszcze przez chwilę.Potem odwróciłam się w stronę mamy sięgnęłam po smycz kiedy ona złapała mnie za dłoń.
-Jesteś pewna że chcesz to zrobić?-zapytała się na głos
-Nie.Nie chcę tego robić ale tak będzie lepiej dla nas wszystkich...
-Dla nas wszystkich czy dla ciebie?-i tu mnie mama złapała.Spojrzałam w jej oczy.Potem spojrzałam po wszystkich.Zayn i reszta chłopaków(bez taty)byli bliżej mnie.Łzy płynęły im po policzkach i nie chciały przestać.Jeszcze chwila i sama się poryczę.
-Lily nie rób tego...nie rób tego nam...błagam...-wyszeptał Liam.Nie mogłam.Odwróciłam się do nich plecami.
-Nie.Tak będzie lepiej...-powiedziałam hardo chociaż po policzku spłynęła mi pierwsza łza-Będzie lepiej jak zapomnicie...
-Powiedź nam to w oczy.-powiedział hardo Zayn.On rzadko kiedy się poddaje.Kolejne łzy spłynęły mi po policzkach.Wiedziałam że teraz będzie ciężko im przestać płynąć.Wzięłam głęboki oddech i odwróciłam się w ich stronę.Spojrzałam każdemu w oczy i zatrzymałam się na Zayn'ie.
-Tak będzie lepiej...-powiedziałam patrząc mu w oczy.Patrzeliśmy na siebie przez chwilę.Naszą uwagę odwrócił krzyk Eleanor
-Co ty sobie myślisz?Że kim ja jestem?Że możesz mnie sobie tak po prostu zostawić?Pamiętaj że to ja mam władzę!To ja decyduję o wszystkim!
-Już nie!Mam dosyć!Straciłem rodzinę!Czego ty jeszcze ode mnie chcesz?-krzyczał zdenerwowany Louis.
-Ty kochasz tylko mnie!Nie masz prawa kochać kogoś innego!!!Jesteś tylko i wyłącznie mój!!!-krzyczała jak opętana i rzuciła się na Louis'a ale chłopaki szybko zareagowali.Odciągnęli ją od niego i kazali się wynosić!Na odchodne jeszcze krzyknęła:
-Pożałujesz tego Tomlinson!Ty i ta cała popaprana rodzina!!!
-Mamo chodźmy już!-powiedziałam w stronę mamy i złapałam smycz Aron'a.Ruszyłyśmy bez słowa w stronę domu Anastazji.Po chwili mój telefon zaczął dzwonić.Spojrzałam na ekran.Nie odebrałam nie chciałam z nimi dzisiaj gadać.Doszliśmy do domu gdzie była tylko Anastazja z Zuzią i Mandy.Po spytaniu się gdzie podziała się reszta odpowiedziała że Ian,Ally i Pigi poszli szykować się na trening a babcia i dziadek pojechali do domu.Trening!Pobiegłam na górę wzięłam prysznic i przebrałam się.Do torby spakowałam strój na trening i byłam gotowa.Zbiegłam na dół i powiedziałam mamię że idę na trening.Wyszłam z domu i ruszyłam w stronę hali do ćwiczeń.Była godzina 17:45.Do hali miałam jakieś 15 minut więc akurat na czas.Trening jak trening.Robby dał nam niezły wycisk twierdząc że musimy szykować się na Między Narodowe zawody.OMG!!!Za co???No dobra nie ważne!Kiedy wróciłam do domu było grubo po 21:00 więc pobiegłam pod prysznic,przebrałam się w piżamę i od razu po położeniu się w łóżku zasnęłam...

niedziela, 7 kwietnia 2013

Rozdział 21

Następnego dnia obudziły mnie jakieś hałasy z dołu.Kiedy zeszłam na dół ujrzałam mamę,Anastazję,Zuzię,Mandy,Ian'a,Aurore,Alice,babcię i dziadka którzy staliw salonie pośród balonów,serpentyn i innych dekoracji.Na środku stał wielki urodzinowy tort.Kiedy mnie zauważyli zaśpiewali "Happy Birthday"oraz dodatkowo "Sto Lat"ale niektórym to nie wychodziło.Zgasiłam świeczki na torcie wcześniej myśląc o życzeniu.Zaśmiałam się i ich wszystkich przytuliłam.
-Dziękuje!Nie musieliście...-powiedziałam.
-A tam...A teraz leć się ubrać i schodź na dół!-powiedziała Ally.Zrobiłam tak jak mi kazała.Dzisiaj postanowiłam że zaszaleję i ubiorę coś ekstra.Ubiorę brzoskwiniową sukienkę z koturnami tego samego koloru.Włosy uczesałam w warkocza a tak dokładniej zwaną koronę.Paznokcie pomalowałam na brzoskwiniowo szybko schnącym lakierem.Wyglądałam okay.W takim ubiorze zeszłam na dół.Wszyscy patrzeli się na mnie oczarowani,no w końcu Lily w sukience i na koturnach to rzadkość.
-Ślicznie wyglądasz córciu...-powiedziała mama-nie mogę uwierzyć że tak szybko urosłaś...Ahh...Jak ten czas szybko leci...-łza sturlała się po jej policzku.
-Mamo!Tylko się nie rozklejaj...!-zaśmiałam się.Reszta mi zawtórowała.
-A teraz czas na PREZENTY!-krzyknęły Ally i Pigi razem.Były koło mnie pierwsze.Od Aurory dostałam:Basebolówkę,i kolejną,Skórzaną kurtkę oraz Nike.Od Ally dostałam:4 komplety.Nie dziwię się skoro pani Jennifer jest projektantką mody.Od Babci i Dziadka dostałam:T-shirt,sweter z Bambim oraz zielone Beats.Od Anastazji i Zuzi dostałam:Kolczyki,zegarek oraz bransoletkę.Od mamy i Mandy dostałam:Gitarę Akustyczną,Gitarę Elektryczną,kostkę do gry.
-Dziękuje wszystkim za prezenty!Są niesamowite!Nie musieliście jednak wydawać na mnie tak dużo pieniędzy...-powiedziałam.
-Aj...Już nie gadaj!Nie wydaliśmy wcale dużo pieniędzy!-powiedziała babcia.
-To co idziemy gdzieś?Do kawiarni?-zapytałam się.Wszyscy przytaknęli.Spojrzałam za okno.Strasznie słonce świeciło jak na Londyn.
-Dobra tylko skoczę się przebrać w coś wygodniejszego...-powiedziałam i pobiegłam w stronę mojego pokoju.Przebierałam się kiedy do pokoju wszedł Ian.Podszedł do mnie i przytulił od tyłu oraz pocałował w szyję.
-A prezentu urodzinowego ode mnie nie chcesz?-wymruczał mi do ucha.Przeszedł mnie dreszcz.
-Od ciebie nie muszę nic dostawać,wystarczy że tutaj jesteś i mnie kochasz...-powiedziałam ale on zatkał mi usta pocałunkiem.
-Ale...jednak...wolę...dać...ci...coś...-mówił pomiędzy pocałunkami.
-Jak chcesz...-powiedziałam.Uśmiechnął się zwycięsko.Wyszedł z pokoju i po chwili wrócił z rękami schowanymi za plecami.
-Najpierw otwórz to!-powiedział i podał mi płaski pakunek ozdobiony papierem.Otworzyłam go a tam zobaczyłam McBook'a z myszką Minnie z boku.
-Dziękuje jest śliczny!-powiedziałam.
-Mam takiego samego tylko z myszką Miki-powiedział i pokazał mi zdjęcie w telefonie.
Aww...Jak słodko.Dałam mu całusa w usta.
-Cudowne!Jesteś słodki...-powiedziałam i dałam mu całuska w nosek.
-To nie wszystko...-powiedział i zza pleców wyciągnął pieska.HUSKY!!!O.Mój.Boże!
Zawszę chciałam takiego mieć!
-Boże Ian!Skąd ty go wziąłeś?-zapytałam się biorąc pieska na ręce.Mały spojrzał na mnie i polizał po twarzy.
-Jak go nazwiesz?-zapytał się Ian.
-Hmm...Aron!-powiedziałam.Ian uśmiechnął się do mnie.
-Dziękuję jeszcze raz..-powiedziałam do Ian'a.
-Myślę że należy mi się coś...-powiedział układając usta w dzióbek.Pocałowałam go.Oderwaliśmy się od siebie i Ian zaczął bawić się z Aron'em ja za to dokończyłam ubieranie.Od Ian'a dostałam jeszcze różne potrzebne akcesoria dla psa.Przyczepiłam smycz do obroży i zeszliśmy na dół trzymając się za ręce.Na dole wszyscy byli już gotowi do wyjścia i nikt nie był szczególnie zaskoczony faktem że mam ze sobą psa.Musieli o tym wiedzieć.Wyszliśmy z domu i wszyscy razem spokojnym krokiem ruszyliśmy w stronę kawiarni.Aron był grzeczny i się mnie słuchał.Cudowne psisko.Zuzia i Mandy szły za rękę(jak małe dzieci)i rozmawiały o wróżkach.Dorośli wciągnęli się w jakąś rozmowę.A nasz czwórka gadała o treningu.Dzisiaj o 18:00 jest trening.Pierwszy po moim wypadku,zobaczymy jak sobie poradzę.Między Narodowe Zawody odbywają się za miesiąc.3 lata czekaliśmy na nie...I w końcu się doczekaliśmy.Będziemy jeździć po całej Anglii.Trzymam za nas kciuki.Tak na tej rozmowie doszliśmy do kawiarni.Z tej racji że ja miałam psa,Ian,Aurora,Ally i dziewczynki zostały z nami na dworze gdzie usiedliśmy przy wielkim stoliku.Po chili wrócili dorośli z lodami i sorbetami owocowymi.Jedliśmy,śmialiśmy i wygłupialiśmy się.Tak szybko zjedliśmy nasze słodkości że dorośli skoczyli po nowe.Jedliśmy wszyscy kolejną porcję kiedy nagle usłyszeliśmy krzyki typu"Spójrzcie Tutaj" albo"Tutaj"i inne.Spojrzeliśmy w tamtym kierunku i zobaczyliśmy jak One Direction zbliża się do kawiarni.Ja to mam szczęście!Wyczuliście ten sarkazm?Miejmy nadzieję że nas nie zauważą.Po chwili zauważyłam że za nimi idą Perrie,Danielle,Jade i ta cała Eleanor(Nie mam nic do Eleanor :)To na potrzeby opowiadania :) przy.aut.)Boże!Za co?Wszyscy udawali że nic się nie dzieje i że jest tak jak przedtem.Śmialiśmy się tak jak przed chwilą nie zwracając uwagi na One Direction i dziewczyny.Kiedy skończyliśmy mama i dziadek poszli zapłacić rachunek.Mandy i Zuzia były całe ubrudzone lodami.Zrobiliśmy im zdjęcia.Mandy w pewnej chwili stwierdziła że jestem za czysta i dała mi buziaki w policzki przy tym brudząc mnie lodami.Ian stwierdził że to słodkie i zrobił mi i Mandy zdjęcie kiedy ona całuje mnie w policzek.
-No i jak ja teraz wyglądam?-zapytałam się
-Słodkio(Słodko)-powiedziała Mandy z diabelskim uśmiechem.
-Słodko powiadasz?To też jest słodkie!-i zaczęłam ją łaskotać.Aurora zaczęła łaskotać Zuzię.Wszyscy śmialiśmy się strasznie.One Direction i dziewczyny siedzieli w środku lokalu z uwagi na paparazzi jednak czułam jak nas się przypatrują przez okno.Mama z dziadkiem wrócili więc musieliśmy przestać.Razem z dziewczynkami się wytarłyśmy.Już mieliśmy iść kiedy ktoś nas zatrzymał...

Rozdział 20

-Ponieważ,nie chce widzieć ojca.Zranił mnie i mamę.I zresztą nie chcę mu przypominać że jestem jego córką.On ma teraz one życie a my nie jesteśmy jego częścią...-powiedziałam spokojnym głosem chociaż w środku miałam istną burzę uczuć.
-Co ty mówisz...?-zapytał się Liam
-Jak to nie chcesz mu przypominać że jesteś jego córką?Sugerujesz że on o as zapomniał?!-krzyczał Zayn.Mandy wystraszona schowała się pod koc.
-Nie ja nie sugeruję,ja wiem że on o nas zapomniał!-krzyknęłam-On ma teraz nowe życie z tą całą Eleanor!I dla mnie,Mandy i mamy nie ma w nim miejsca!
-Zastanów się co mówisz!?Czy ty sama siebie słyszysz?!-krzyczał dalej Zayn.Harry i Liam próbowali go uspokoić ale szło im to dość marnie.Niall stał za nimi,wyglądał jakby zaraz miał się popłakać.Blondasek zawsze był wrażliwy.
-Wiem co mówię!I chcę wam przypomnieć że WY TEŻ O NAS  ZAPOMNIELIŚCIE!!!-już nie panowałam nad sobą-NIE WIECIE JAK SIĘ CZUŁAM KIEDY ŻADEN Z WAS NIE ODBIERAŁO TELEFONU KIEDY POTRZEBOWAŁAM POMOCY!!!GDZIE BYLI MOI KOCHANI WUJKOWIE CO???NO GDZIE???
-Dziewczyno!Co się stało z twoją godnością?-zapytał się Zayn
-Została mi ona odebrana pewnej nocy w ciemnej uliczce!A teraz myślę że lepiej będzie jak już pójdziecie...-powiedziałam.Usiadłam na kanapie i przytuliłam przestraszoną Mandy.Chłopacy spojrzeli się na mnie przerażeni.Nikomu nie mówiłam o tym co się stało rok po przeprowadzce.Tylko ja i mama wiemy co się stało.
 (Włączcie "Over Again)  
Wspomnienie:
Wracałam właśnie ze sklepu.Była godzina 18:30 ale było już dość ciemno bo była zima.Szłam uliczkami miasteczka kiedy nagle poczułam że ktoś za mną idzie.Odwróciłam się i zobaczyłam jakąś ciemną postać zbliżającą się w moim kierunku.Przyśpieszyłam.Postać za mną również przyśpieszyła.Zaczęłam biec.Postać za mną również.W pewnym momencie złapała mnie i zatkała usta żebym nie krzyczała.Postać zaciągnęła mnie w jakąś uliczkę i rzuciła na ziemię.Zaczęła mnie kopać i bić.Kiedy skończyła chciałam się podnieść ale nie miałam siły.Poczułam jak jakieś ręce dotykają mnie po całym ciele.Krzyczałam.Nikt nie przychodziła.Płakałam.
-Możesz sobie krzyczeć ile chcesz piękna.I tak nikt cię nie usłyszy-powiedział męski głos-A teraz dopiero się zabawimy...-nie muszę chyba mówić co się potem stało.Powiem tylko że bolało,bardzo bolało.Straciłam przytomność,obudziłam się dopiero w szpitalu.Koło mnie była mama i mi wszystko opowiedziała co się dokładnie stało.Uzgodniłyśmy że zostanie to między nami...
Koniec Wspomnienia :
-Lily...-powiedział Zayn.
-Będzie lepiej jak wyjdziecie...-powiedziałam.Czułam jak oczy mi wilgotnieją,Oni spojrzeli na mnie smutnymi wzrokami ale wysłuchali mnie i poszli się ubrać.Ja przytuliłam Mandy jeszcze mocniej,poczułam jak łzy zaczęły mi lecieć po policzkach.Szybkim ruchem je wytarłam,nie chciałam żeby Mandy widziała jak płaczę.Ona wstała z kanapy i pobiegła pożegnać się z chłopakami.Po chwili usłyszałam jak drzwi się otwierają i zamykają,po tym Mandy wróciła do salonu i położyła głowę na moje kolana.Oglądałyśmy sobie wszystkie części "Wróżek"ale niestety Mandy zasnęła na dwójce.Wzięłam ją na ręce i zaniosłam do jej tymczasowego pokoju.Przykryłam ją i ucałowałam ją w czoło.Potem sama poszłam się wykąpać.Przebrałam się w piżamę i również poszłam spać,jednak jeszcze przed zaśnięciem usłyszałam jak do domu wchodzą dziewczyny.

sobota, 6 kwietnia 2013

Rozdział 19

Poniedziałek(2 dni po wypadku)
Obudziłam się o 8:50.Hmm...Nie jest źle.Myślałam że będzie gorzej...Jutro są moje urodziny!!!Kończę 16-naście lat!!!Idę dzisiaj na spacer  Ian'em.Muszę się już szykować.Może zabiorę również Mandy?Ciekawe czy Ian zabierze Gabi?Gabi to jego suczka rasy Husky.
Gabi
Jest strasznie słodka...Szybko zadzwonie do niego i się zapytam.Podniosłam telefon z ziemi i wybrałam numer mojego skarba.
-Halo?-zapytał się.
-Cześć tu Lily!-powiedziałam wesoło.
-Cześć Słoneczko!Coś się stało że dzwonisz?-zapytał się zaniepokojony.
-Nie,nie.Wszystko w porządku.Dzwonie by się zapytać czy weźmiesz Gabi ze sobą na spacer?
-Tak.Jak chcesz mogę ją wziąć.A ty weźmiesz ze sobą Mandy?-Ian tak jak większość moich znajomych uwielbiał Mandy.Zaśmiałam się.
-Oczywiści że tak.To do zobaczenia!-powiedziałam.
-Pa.Kocham cię!
-Ja ciebie też!-powiedziałam i się rozłączyłam.Kolejny raz spojrzałam na zegarek.9:20.Tyle czasu mi to zajęło?OMG!Szybko wygramoliłam się z mojego tymczasowego łóżka i zbiegłam na dół do kuchni gdzie były już Mama i Anastazja robiące śniadanie oraz Mandy z Zuzią siedzące w salonie i oglądające Spongebob'a.
-Dzień Dobry!-powiedziałam,podeszłam do mamy i dałam jej całusa w policzek.
-Cześć Liluś!Idziesz dzisiaj na spacer z Ian'em?
-Tak-odpowiedziałam.
-To może weźmiesz ze sobą Mandy?Bo ja muszę iść do paru miejsc a nie chcę ciągnąć jej ze sobą.Tylko by się tam nudziła...-powiedziała zmieszana mama.
-Nie ma sprawy!Właśnie miałam się zapytać czy mogę ją ze sobą wziąć-powiedziałam z uśmiechem.Nagle poczułam jak coś leci mi z nosa,odruchowo podniosłam dłoń do nosa.Kiedy na nią spojrzałam zobaczyłam że leci mi krew,więc szybko pobiegłam do łazienki.Po 10 minutach krew przestała lecieć.Zeszłam z powrotem na dół gdzie dziewczyny podawały śniadanie.Usiadłam i zaczęłam jeść.Co prawda nie byłam głodna ale musiałam w siebie wciskać bo jak nie to wrócę do szpitala.A tego bym nie chciała.Zjadłyśmy spokojnie śniadanie.Anastazja razem z Zuzią jechały do mamy Anastazji.Więc nikogo nie będzie.
-No Mandy leć się ubrać!Za niedługo wychodzimy!-powiedziałam małej.
-A gdźie?-zapytała się.
-Idziemy na spacer z Ian'em i Gabi-powiedziałam jej.Zauważyłam że zaświeciły jej się oczy.Szybko pobiegła się ubierać,a ja zaraz za nią.Ubrałam się i skoczyłam po Mandy do pokoju obok.Mandy siedziała na łóżku i zapinała buciki.W rękę wzięła swojego króliczka i mogłyśmy już ruszać.Wyszłyśmy z domu i ruszyłyśmy w stronę umówionego miejsca.Po 15 minutach byłyśmy już na miejscu.Zobaczyłam Ian'a biegającego za Gabi.Piesek machał ogonem u skakał na wszystkie strony.Mandy ucieszona pisnęła:
-GABI!!!-pobiegła w stronę pieska i go przytuliła.Gabi w rewanżu oblizała Mandy.Ian jak tylko mnie zobaczył podszedł do mnie i objął w talii.
-Witaj kochanie...-wymruczał mi do ucha.
-Witaj...
-To co dzisiaj robimy?-zapytałam się.Ian zrobił niezadowoloną minę i odsunął się ode mnie.Wiedziałam że chodziło mu o to że nie dostał całusa na powitanie.Chciałam się z nim trochę podroczyć.Dałam mu całusa w policzek.
-Tylko jeden?-zapytał z udawanym oburzeniem.Zaśmiałam się i już zbliżałam się by dać mu całusa w policzek kiedy on się odwrócił tak że dałam mu buziaka w usta.Czułam jak przez pocałunek się uśmiecha.
-Tak lepiej...-powiedział kiedy się od siebie oderwaliśmy.Zaśmiałam się.Za rękę ruszyliśmy w stronę Mandy która słodko bawiła się z Gabi.Strasznie słodko wyglądały.Zaczęliśmy bawić się razem z nimi.Śmialiśmy się przy tym niemiłosiernie.Kiedy się zmęczyliśmy,Ian wpadł na pomysł żeby pójść na lody.Mandy i ja chętnie przystałyśmy na taką propozycje,więc zebraliśmy się i ruszyliśmy w stronę lodziarni.Ian wziął Mandy na plecy i tak szli śmiejąc się przy tym.Przechodnie patrzeli się na nas z uśmiechem.Po jakimś czasie doszliśmy do lodziarni.
-To jakie lody sobie panie życzą?-zapytał się Ian.
-Ja plosie czekoladowie!(Ja proszę czekoladowe)-powiedziała Mandy.
-Już się robi!A pani?-zwrócił się do mnie.
-Hmmm...Ja poproszę lody o smaku gumy do żucia!
-No to załatwione!-powiedział i poszedł zamówić naszą przekąskę.Wrócił po 5 minutach z naszymi lodami.Sam sobie zamówił lody Waniliowe.Ruszyliśmy w stronę jeziorka i ławek.Gabi próbowała łapać motyle.Szczekając i merdając ogonem na wszystkie strony.Doszliśmy do ławki i usiedliśmy.Mandy kiedy skończyła swojego loda pobiegła do Gabi i razem z nią starała się łapać motyle.Kiedy skończyliśmy z Ian'em nasze lody,on objął mnie ramieniem i przyciągnął bardziej do siebie.Razem oglądaliśmy jak pies i dziewczynka razem się bawią.W pewnym momencie odwróciłam głowę i w drugą stronę i zobaczyłam tą całą Eleanor z tatą!Boże!Za jakie grzechy???!!!Mam nadzieje że mnie nie zauważyli,pełno paparazzi wokół nich.Nie chcę mieć zdjęć z nimi.Mandy podbiegła do mnie i usiadła mi na kolanach mówiąc że jest zmęczona.Przytuliłam ją i pogłaskałam po głowię.Ian powiedział ze będziemy już wracać.Podniosłam się z ławki a mała oparła głowę na moim ramieniu i się mocniej przytuliła oplatając mnie nogami w pasie.Rzuciłam szybkie spojrzenie na ojca.Nagle spojrzał w naszą stronę,oczy wyszły mu na wierzch.Już chciał do nas podejść kiedy jego nowa partnerka pociągnęła go i pocałowała.Szybko odwróciłam się i spojrzałam na Ian'a który także patrzył w tamtą stronę.Objął mnie delikatnie żeby nie zbudzić Mandy,przypiął Gabi do smyczy i ruszyliśmy w stronę domu.Mieliśmy kawałek do przejścia,zajęło nam to 30 minut i już byliśmy przy domu Anastazji.Pocałowałam Ian'a na do widzenia i podziękowałam za udany dzień,i weszłam do domu.Położyłam Mandy w salonie na kanapie.Włączyłam Rodzinkę.pl i oglądałam sobie i tak czas zleciał mi do 16:30.Czas robić obiad!Weszłam do kuchni i zajrzałam do lodówki.Nie mam pomysłu na obiad więc zadzwonię do "Autografu"to polska restauracja gdzie można zamówić polskie jedzenie na wynos.Powiedzieli mi że będzie za 15 minut.Hmm...Nawet szybko.Zgodnie z czasem przyjechało jedzenie.Nałożyłam mnie i Mandy na talerze,a mamie,Zuzi i Anastazji schowałam do lodówki.Postawiłam jedzenie na wysepce z której było widać TV i podeszłam obudzić Mandy.
-Halllo!!!Budzimy się śpioszku!!!Czas wstawać!!!Jedzenie gotowe!!!-powiedziałam szturchając ją przy okazji.Mała przetarła zaspane oczy i się do mnie uśmiechnęła.
-A cio jest?-zapytała się zaspanym głosem.
-Kotlet z kurczaka z ziemniakami i surówka.Z "Autografu"tak jak lubisz...-powiedziałam.Mała uśmiechnęła się jeszcze szerzej i wstała z sofy.Podeszła do wysepki a ja za nią,chciała się wspiąc na krzesło ale było dla niej za wysokie.Pomogłam jej i sama usiadłam obok.Jadłyśmy w  ciszy tylko do czasu kiedy Mandy się nie rozbudziła.
-Lily!Psiełąć(Lily!Przełącz)-powiedziała Mandy.Przełączyłam na SpongeBob'a.Śmiałyśmy się razem,kiedy nagle zaczął dzwonić mój telefon.Wyjęłam go z kieszeni spodni i odebrałam nie patrząc kto dzwoni.
-Halo?
-Lily!-powiedziała mama.
-Tak mamo?-zapytałam się.
-Dzwonił do mnie Niall i powiedział że chciałby was odwiedzić z chłopakami...
-Ale nie chcę widzieć tak taty!!!-wykrzyknęłam.
-Nie będzie go tam!Będzie tylko Niall,Harry,Zayn i Liam.To wszyscy.-powiedziała.Uspokoiło mnie to.
-Ok.O której mają być?
-Mówili że 17:10 ale pewnie się spóźnią...-powiedziała i się zaśmiała a ja razem z nią.
-Ok.To Pa!-i rozłączyłam się.
-Mandy zaraz przyjdą wujkowie...-powiedziałam w stronę małej.
-Ok-powiedziała i dalej jadła.Kiedy skończyłam włożyłam talerz do zlewu.Poszłam do salonu złożyć tymczasowe legowisko Mandy na którym spała dzisiejszego popołudnia.Już miałam składać koc kiedy Mandy krzyknęła:
-Nie Lilo!!!Zostaw!!!
-Ale dlaczego?
-Bo ja póziniej pójdeł się połozić!-(Bo ja później pójdę się położyć)
-Okay...-powiedziałam i usiadłam na sofie.Po jakimś czasie spojrzałam na zegarek.17:25.Mama miała rację że się spóźnią.
-Lilo!Skońciłam!!!(Skończyłam)-krzyknęła Mandy z kuchni.
-Już idę!-podeszłam do niej i zdjęłam ją ze stołka,potem chwyciłam talerz i  go umyłam razem z moim.Po skończonej pracy poszłam do salonu i oglądałam z Mandy pokemon'y.Spojrzałam na zegarek 17:47.Hmmm..."Trochę"się spóźniają.Mała chciała się już wykąpać więc poszłam do łazienki i napuściłam wody do wanny.
-Mandy!Weź piżamę z pokoju i chodź do łazienki!-krzyknęłam
-Dobrze!!!-odkrzyknęła z powrotem i już słyszałam jak biegła w stronę pokoju.Zamknęłam kran i sprawdziłam temperaturę wody,czy nie jest czasem za gorąca lub zimna.Do łazienki weszła Mandy z piżamą pod pachą.
-Myjemy dzisiaj włoski?Spociłaś się więc chyba tak...-powiedziałam w jej stronę.
-Ok...-powiedziała.
-Jak będziesz myła włosy to mnie zawołaj...-powiedziałam i wyszłam z łazienki.Nie zdążyłam zejść na dół a już usłyszałam krzyk Mandy.
-LILO!!!
-Już idę!-po chwili byłam już w łazience.
-Co jest mała?-zapytałam się kucając przy wannie.Wszędzie było pełno piany.
-Nie chcie zośtać siama!Umyjmy włośki telaz i potem śibko się umyjie i będzie konieć!(Nie chcę zostać sama!Umyjmy włoski teraz i potem szybko się umyje i będzie koniec!)
-No dobra!Podasz mi szampon?-mała zrobiła to o co ją prosiłam.Zaczęłam myć jej włosy śpiewając przy tym piosenkę "Mydło lubi zabawę pod wodą"po polsku.Mała znała tą piosenkę ale słowa nie do końca.Śmiałyśmy się i bawiłyśmy się pianą.Kiedy skończyłyśmy wyjęłam Mandy z wanny,wytarłam i pomogłam ubrać piżamę.Z tej racji że Mandy łapię choroby dość często zawinęłam ją w koc i więzłam na ręce.Zaniosłam ją do salonu i posadziłam na kanapie.
-To co oglądamy?-zapytałam się małej.Spojrzałam na zegarek 18:05.Mała trochę pomyślała i spojrzała na mnie.
-Wlóźki!!!(Wróżki!)
-Oki doki!!!-powiedziałam i podeszłam do odtwarzacza DVD.Dzięki bogu Zuzia miała Wróżki Disney'a!Wsadziłam płytę do odtwarzacz i z powrotem usiadłam na kanapie a Mandy się do mnie przytuliła.Oglądałyśmy sobie bajkę kiedy ktoś zadzwonił do drzwi.Wstałam z kanapy i ruszyłam w stronę drzwi.otworzyłam je i ujrzałam moich wujków szczerzących się jak nienormalni.Postanowiłam się trochę z nimi podroczyć.
-Przepraszam!Nic nie kupuję...-i chciałam zamknąć drzwi ale Liam mi to uniemożliwił.
-Taaak...?-dalej grałam.
-Nie udawaj Lily!-powiedział Harry.Zaśmiałam się.
-Wchodźcie!-powiedziałam-"Trochę"się spóźniliście...
-Przepraszamy ale to przez Harr'ego!Bo nie mógł znaleźć swojego drugiego buta.-powiedział Liam.
-Wow!Pierwszy raz ty wujku a nie wujek Zayn!-powiedziałam ze śmiechem.Zawtórował mi Liam i Niall.Zdjęli już buty i kurtki.
-Chodźcie do salonu!Tylko ostrzegam!Właśnie z Mandy oglądamy wróżki!A tak By The Way...Czy ona was pamięta?-zapytałam się.Wiem że widzieli się w szpitalu ale nie jestem przekonana czy mała ich rozpoznała.
-Nie chyba nie...-powiedział Liam i nagle wszyscy zrobili się smutni.Hmmm...A kogo to wina?Pana Tomlinsona!Brawo Lily!Nazywasz swojego ojca po nazwisku!
-Nie martwcie się!Wszystko się ułoży...-powiedziałam.Weszliśmy do salonu gdzie Mandy oglądała bajkę,jednak kiedy zobaczyła ze w pokoju są jacyś czterej mężczyźni szybko podbiegła do mnie i przytuliła się do mojej nogi.Wzięłam ją na ręce i przytuliłam.
-Wchodźcie i siadajcie!-powiedziałam do wujków.Mandy cały czas ukrywała twarz w mojej szyi.Chłopaki zrobili tak jak im kazałam.Usiadłam z Mandy na kanapie.Na fotelach siedzieli chłopacy.
-Lily!A kim są ci paniowie?(A kim są ci panowie?)-wyszeptała mi Mandy do ucha.
-Hmm...Może niech ci sami się przedstawią?-powiedziałam.Chłopcy jednak się nie ruszyli z miejsc.Westchnęłam.
-Mandy to są nasi wujkowie.To jest wujek Niall,To wujek Zayn,To wujek Liam i wujek Harry-powiedziałam pokazując na każdego z nich.Mandy patrzyła na każdego z nich z przekrzywioną główką.
-Liluś...A ja ich pamiętam!-powiedziała podekscytowana-Wujek Niall zawsie jadł,Wujek Liam zawsie był tym gźećnym,wujek Zayn ciągle pasiał się w lusterkio a wujek Harry zawsie kiedy zobacył kota kźyciał że ma źostać!
-No widzisz pamiętasz ich!-powiedziałam i spojrzałam na chłopaków. Pierwszy otrząsnął się Liam.Podszedł do nas i ukucnął przed nami,Mandy spojrzała na niego a on rozprostował ramiona z niepewną miną.Mandy chwilę pomyślała i już była w ramionach Liam'a.Potem podeszła reszta i ją również przytuliła.Mieli takiego group hug'a!Po chwili posadzili Mandy na kanapie i stanęli nade mną.
-Taak...?-zapytałam się nie pewnie.Oni pociągnęli mnie za ręce do góry i również przytulili.
-Tak bardzo za wami tęskniliśmy...-powiedział Niall i łza stoczyła mu się po policzku.Szybkim ruchem ją starłam.Nigdy nie lubiłam kiedy on płakał,straszny widok serce rozpada się na tysiące kawałków.Wg nigdy nie lubiłam kiedy ktokolwiek płakał.
-Ja za wami też...-powiedziałam.Oni tylko mocniej mnie przytulili.
-To nie wyjeżdżajcie z Londynu...-powiedział Harry.Odsunęłam się od nich.Spojrzeli na mnie zdezorientowani.
-Niestety ale nie możemy...-powiedziałam
-DLACZEGO!!!???-zapytali się wszyscy na raz.
-Ponieważ...