Obudziłam się o 8:10.Poszłam do łazienki,umyłam zęby,twarz i zrobiłam inne poranne czynności.Przebrałam się i zbiegłam na dół razem z Aron'em który spał ze mną.Na dole była mama z Anastazją i Zuzią.
-Dzień Dobry!-krzyknęłam.
-Cześć słoneczko!Wyspałaś się?
-Tak!A gdzie podziała się Mandy?
-Jeszcze śpi,w sumie jak ci się chcę to możesz ją obudzić...-powiedziała mama.Z uśmiechem pobiegłam na górę.Mandy spała sobie w najlepsze.Podeszłam do jej łóżka i zaczęłam ją budzić.Mała przetarła oczka i ziewnęła.
-Dzień Dobry śpioszku!Wstajemy!Za oknem słońce dawno świeci!Myjemy ząbki,buźkę i przebieramy się!Potem na dół na śniadanko!-Mandy pobiegła do łazienki a ja w tym czasie przygotowałam jej ubranie.Mandy wyszła z łazienki a ja podałam jej ciuchy żeby się przebrała.Zeszłyśmy na dół i zjadłyśmy śniadanie.
-Dziewczynki...-odezwała się mama-Dzisiaj wracamy do domu...
-Fajnie!-powiedziałam-Muszę się tylko pożegnać z Ian'em i dziewczynami...
-Tylko wróć szybko!Musimy się jeszcze spakować!I odwiedzić babcię i dziadka przed wyjazdem...-powiedziała mama.Wzięłam Aron'a i wyszłam z domu.Po drodze zadzwoniłam do przyjaciół.Spotkaliśmy się w parku koło fontanny.Ian przyprowadził Gabi.Psiaki zaprzyjaźniły się szybko.Gadaliśmy,śmialiśmy się i wygłupialiśmy.Nadszedł czas pożegnania.Dziewczyny przytuliłam i pocałowałam w policzki.Widziałam jak oczy im się szklą,moje również.
-Ejjj...Nie rozklejamy się!Przecież nie długo będą Miedzy Narodowe!Spędzimy ze sobą parę miesięcy!-powiedziałam pocieszająco.Uśmiechnęły się i pogłaskały Aron'a.Potem odeszły mówiąc że nie chcą tego przedłużać.Zostałam sama z Ian'em.Spojrzeliśmy sobie w oczy.Potem basze usta złączyły się w pocałunku.Po chwili oderwaliśmy się od siebie z powodu braku powietrza.Przytuliliśmy się staliśmy tak przez chwilę.
-Kocham cię...-powiedział Ian.
-Ja ciebie też...
-Będę tak strasznie tęsknił...Ale mam to pocieszenie że za niedługo spędzimy ze sobą kilka miesięcy-powiedział z uśmiechem.
-Masz rację!Kocham cię i też będę tęsknić!-pocałowałam go.
-Nie przedłużajmy tego bo będzie jeszcze bardziej bolało-dodałam
-Masz rację!Kocham cię!Zadzwoń kiedy dojedziecie!Pa!!!-pokiwał mi,wziął Gabi i odszedł.Ja wzięłam Aron'a i również ruszyłam w stronę domu Anastazji.Kiedy szłam sobie tak z Aron'em przy nodz,zauważyłam jak w moją stronę zbliżają się Harry,Niall i Zayn.Chyba mnie nie zauważyli spuściłam głowę i modliłam się żeby mnie nie rozpoznali.Kiedy przechodziłam obok nich rzucili mi zaciekawione spojrzenia.Ale chyba mnie nie rozpoznali!Ufff...Już się bałam!Pobiegłam w stronę domu i zaczęłam się pakować.Po dwóch godzinach byłam gotowa.Pomogłam mamię spakować wszytko do auta.Pożegnaliśmy się z Anastazją i Zuzią i podziękowaliśmy za gościnę.Ruszyliśmy w stronę babci i dziadka.Tam przesiedzieliśmy tylko chwilę potem ruszyłyśmy w stronę domu.W połowię drogi Mandy zasnęła.Siedziałam z przodu więc było super.
-Lily...-zwróciła się do mnie mama.
-Tak?
-Jak się czujesz?
-A dobrze!
-A co myślisz o tej całej Eleanor?Wiem że ojciec nas strasznie skrzywdził ale ja już mu to wybaczyłam...-powiedziała.Mnie zatkało.Wybaczyła mu?Tak po prostu?Dobra to nie moja sprawa nie będę się wtrącać.
-O tej całej Eleanor szkoda gadać...Ona jest jakaś psychiczna!A tak by the way ciekawe o co jej chodziło wczoraj...Jakaś nie normalna!Zmuszać kogoś do kochania?Brak słów...Z skąd ojciec ją wytrzasnął?
-Nie mam pojęcia Lilcia...Boję się tej jej groźby...Co jeśli ona nam coś zrobi???
-Nic nie zrobi...Myślę że ona tylko tak walnęła...Ale nigdy nic nie wiadomo...-i na tym nasza rozmowa się skończyła.Po chwili rozmyślań zapadłam w sen.Obudziłam się jak już byłyśmy po domem.Sweet Home!Mama obudziła Mandy i zaniosła ją do domu.Pomogłam jej przynieść bagaże i jednocześnie zdecydowałyśmy że rozpakujemy je dopiero jutro ze względu na późną porę.Napisałam sms do Ian'a z informacją że już dojechałyśmy.Pobiegłam do mojego pokoju,wzięłam prysznic,przebrałam się w piżamę i zapadłam w głęboki sen...
sobota, 13 kwietnia 2013
piątek, 12 kwietnia 2013
Rozdział 22
Tym ktosiem była Danielle.
-Cześć...-powiedziała.
-Dzień Dobry...-odpowiedziała mama.Jakoś nie widziałam tej konwersacji w zbyt dobrym świetle.
-Podeszłam by się przywitać o pogadać...-powiedziała-Z wami dwiema...-kiwnęłyśmy z mamą głową i ja podeszłam do reszty.
-Idźcie bez nas.Spotkamy się później...-powiedziałam.Ian podszedł do mnie i pocałował potem odszedł razem z resztą.Wzięłam Aron'a i podeszłam z powrotem do dziewczyn.
-O czym chciałaś pogadać?-zapytała się mama,kątem oka zobaczyłam jak One Direction+dziewczyny przyglądają się nam.
-Może usiądziemy?-zapytała się grzecznie Danielle.Przytaknęłyśmy i usiadłyśmy przy najbliższym stoliku.Przez chwilę trwała denerwująca cisza.
-Dobra koniec!O czym chciałaś pogadać?-nie wytrzymałam.
(Włączcie "Lily's Lullaby"przyp.aut.)
-Chciałam pogadać o tym wszystkim co się stało,i o twoim ojcu a twoim mężu...-powiedziała.Kiedy usłyszałam słowo "Ojciec"odwróciłam się w stronę okna kawiarni.Patrzył dokładnie na mnie i mamę.Nasze oczy się spotkały,ale tylko na chwilę bo odwróciłam wzrok.Spojrzałam z powrotem na Danielle.
Bo wczoraj chłopacy byli u was w domu i Lily powiedziała coś...co nas bardzo zaniepokoiło...-powiedziała lekko zmieszana.
-A co dokładnie?-zapytała się mama.
-Wczoraj zapytał się Lily gdzie się podziała jej godność a ona powiedziała tu cytuję "Została mi ona odebrana pewnej nocy w ciemnej uliczce!"co chciałaś przez to powiedzieć?-zapytała się-Masz na myśli...
-A nawet jeśli to co was to obchodzi?-zapytałam się dość wrednie.Widziałam zaskoczenie w jej oczach,tak zmieniłam się nie jestem już tą samą Lily w ich stosunku.
-Chcieliśmy tylko wiedzieć...Martwiliśmy się o was przez ten cały czas...-powiedziała.Mama spojrzała na nią i już widziałam w jej oczach że zaczęła się przełamywać.Nie mogłam pozwolić żeby znowu im zaufała...Nie mogę...
-Martwiliście się powiadasz?-powiedziałam bardzo spokojnym głosem można wręcz rzec groźnym-To dlaczego z nami się nie kontaktowaliście?Dlaczego po prostu o nas zapomnieliście?-z każdym zdaniem przechylałam się w jej stronę-Dlaczego zerwaliście z nami kontakt?Dlaczego nie próbowaliście nam wszystkiego wytłumaczyć kiedy nie było za późno?Dlaczego?-widziałam na twarzy Danielle zdziwienie i smutek.Stara Lily by się tym przejęła ale nowa Lily nie zrobiła by nic.Rzuciłam okiem w stronę okna.Wszyscy bez wyjątków przyglądali się nam.
-Daj nam szansę wytłumaczyć wszystko!Nie mieliśmy wyboru!Gdybyś nas tylko wysłuchała...-krzyczała Danielle.Wstała z krzesła i patrzała na mnie z góry.Też wstałam i spojrzałam jej w oczy.
-Już za późno na wyjaśnienia.Mieliście 3 lata na wytłumaczenie tego wszystkiego...Teraz jest za późno-powiedziałam.Widziałam że w jej oczach zebrały się łzy żeby po chwili już płynąć po jej policzkach.
- Dlaczego to nam robisz???!!!-wykrzyknęła nie spodziewanie.Zaczęła gestykulować rękami-Gdzie podziała się ta Lily która wszystkim wybaczała?Która zawszę dawała szansę na wyjaśnienia!Która nigdy nie rezygnowała z rodziny!-z lokalu wyszli One Direction i dziewczyny.Mama siedziała obok mnie i trzymała smycz Aron'a jednocześnie próbując mnie uspokoić.Po krótkiej chwili wszyscy stali koło nas,Liam przytulił Danielle i próbował tak samo ją uspokoić-Lily która nigdy by nie pozwoliła żeby ktoś zniszczył jej rodzinę!Lily która wiecznie się śmiała!Lily która nie pozwoliła skrzywdzić rodziny!Lily która kochała każdego człowieka na ziemi!Lily która nie mogła przeżyć dnia bez swoich wujków i cioć!Lily która kochała swoich rodziców jak nikogo innego na świecie!Lily która nie potrafiła przeżyć dnia bez swojego taty...-zakończyła patrząc mi w oczy.Wszyscy skupili swój wzrok na mnie.Nadal patrząc Danielle w oczy powiedziałam:
(Włączcie "Over Again"przyp.aut.)
-Tamta Lily już nie istnieje...Odeszła razem z wami...-usłyszałam jak ktoś wziął haust powietrza.Nie odwróciłam się żeby sprawdzić-Tamta Lily za dużo przeszła w życiu...Nowa Lily nie potrafi kochać tak jak stara Lily...Nie potrafi zaufać tak jak stara Lily...Nie potrafi dawać drugiej szansy jak stara Lily...Nie potrafi wybaczać tak jak stara Lily...-kątem oka spojrzałam na resztę.W oczach Harr'ego,Zayn'a i Niall'a widziałam smutek i łzy na policzkach.W oczach Perrie,Jade i Liam'a widziałam żal i smutek.W oczach Eleanor widziałam samo zadowolenie.
W oczach Louis'a widziałam strasznie cierpienie i ból.W oczach mamy widziałam troskę.Danielle płakała-Za to nowa Lily stała się silniejsza od starej Lily...Wytrzymalsza...Uważniejsza...I odporna na łzy...-powiedziałam choć ostatnie nie było do końca prawdą-Teraz będzie najlepiej jak ja się z wami pożegnam...Nie mówię że nie możecie spotykać się z Mandy jak mama wam na to pozwoli droga wolna ale ja nie chcę z wami rozmawiać...Za długo czekałam na wyjaśnienia...3 długie lata łudziłam się że przyjedziecie i mi to wszystko wytłumaczycie...Pamiętajcie tylko że czasu nie da się cofnąć...Dla mnie będzie lepiej jak każde z was zajmie się swoją karierą i zapomni o mnie.Że w ogóle ktoś taki jak ja żyję...A ty zapomnij że miałeś dwie córki.Od dzisiaj masz tylko jedną i jest nią Mandy...-powiedziałam w stronę Louis'a-Zapomnij.Ja zapomnę że kiedykolwiek miałam ojca...- te słowa raniły tak samo mnie jak i jego.Łzy zaczęły spływać po jego policzkach.Moje oczy zaczęły robić się wilgotne.
-Lily daj mi tylko 5 minut!O nic więcej nie proszę...-powiedział a głos mu się załamał.Zaprzeczyłam ruchem głowy-Proszę...-błagał-Odejdę jeśli będziesz chciała!Tylko daj mi wytłumaczyć...-dalej kiwałam przecząco głową.
-Zapomnijcie o mnie tak jak ja zapomnę o was.-powiedziałam już do wszystkich.
-Dziewczyno po co robisz z tego takie przedstawienie?-zapytała się Eleanor z kpiącym uśmiechem.
-ZAMKNIJ SIĘ DZIWKO!-krzyknął Zayn w jej stronę-PRZEDSTAWIENIE ROBISZ TYLKO TY NA KAŻDYM KROKU!ROZPIERDOLIŁAŚ NASZĄ RODZINĘ!!!CO TY JESZCZE CHCESZ!!!???-ona wielce obrażona zwróciła się do Louis'a.
-Czy ty słyszysz jak on się do mnie zwraca?Dlaczego ty nic nie robisz?-zapytała się.
-Bo on ma rację!Za długo cię znosiłem!Moja rodzina się rozpadła przez ciebie!Moja córka chce żebym o niej zapomniał...-i dalej się kłócili ale ja już na to uwagi nie zwracałam.Spojrzałam ostatni raz na każdego z nich.Harry i Niall płakali w swoich ramionach.Liam przytulał Danielle którzy również płakali.Perrie i Jade tak samo jak Harry i Niall płakały sobie w ramionach.Zayn stał i patrzył się na mnie z bólem w oczach.Łzy nadal ciurkiem płynęły mu po policzkach.
-Dlaczego?-wyszeptał w moją stronę głosem przepełnionym bólem.Paparazzi strzelali fotki i nagrywali ale nikt się tym nie przejmował bo stali dość daleko i nie byli w stanie usłyszeć o czym ten cały czas rozmawialiśmy.To z Zayn'em miałam najlepszy kontakt.W sumie był nawet silniejszy niż z Niall'em i Harry'm...Ale lepiej będzie jak o mnie zapomną...tak jak to zrobili 3 lata temu.
-Tak będzie lepiej...-powiedziałam.Patrzyliśmy sobie w oczy jeszcze przez chwilę.Potem odwróciłam się w stronę mamy sięgnęłam po smycz kiedy ona złapała mnie za dłoń.
-Jesteś pewna że chcesz to zrobić?-zapytała się na głos
-Nie.Nie chcę tego robić ale tak będzie lepiej dla nas wszystkich...
-Dla nas wszystkich czy dla ciebie?-i tu mnie mama złapała.Spojrzałam w jej oczy.Potem spojrzałam po wszystkich.Zayn i reszta chłopaków(bez taty)byli bliżej mnie.Łzy płynęły im po policzkach i nie chciały przestać.Jeszcze chwila i sama się poryczę.
-Lily nie rób tego...nie rób tego nam...błagam...-wyszeptał Liam.Nie mogłam.Odwróciłam się do nich plecami.
-Nie.Tak będzie lepiej...-powiedziałam hardo chociaż po policzku spłynęła mi pierwsza łza-Będzie lepiej jak zapomnicie...
-Powiedź nam to w oczy.-powiedział hardo Zayn.On rzadko kiedy się poddaje.Kolejne łzy spłynęły mi po policzkach.Wiedziałam że teraz będzie ciężko im przestać płynąć.Wzięłam głęboki oddech i odwróciłam się w ich stronę.Spojrzałam każdemu w oczy i zatrzymałam się na Zayn'ie.
-Tak będzie lepiej...-powiedziałam patrząc mu w oczy.Patrzeliśmy na siebie przez chwilę.Naszą uwagę odwrócił krzyk Eleanor
-Co ty sobie myślisz?Że kim ja jestem?Że możesz mnie sobie tak po prostu zostawić?Pamiętaj że to ja mam władzę!To ja decyduję o wszystkim!
-Już nie!Mam dosyć!Straciłem rodzinę!Czego ty jeszcze ode mnie chcesz?-krzyczał zdenerwowany Louis.
-Ty kochasz tylko mnie!Nie masz prawa kochać kogoś innego!!!Jesteś tylko i wyłącznie mój!!!-krzyczała jak opętana i rzuciła się na Louis'a ale chłopaki szybko zareagowali.Odciągnęli ją od niego i kazali się wynosić!Na odchodne jeszcze krzyknęła:
-Pożałujesz tego Tomlinson!Ty i ta cała popaprana rodzina!!!
-Mamo chodźmy już!-powiedziałam w stronę mamy i złapałam smycz Aron'a.Ruszyłyśmy bez słowa w stronę domu Anastazji.Po chwili mój telefon zaczął dzwonić.Spojrzałam na ekran.Nie odebrałam nie chciałam z nimi dzisiaj gadać.Doszliśmy do domu gdzie była tylko Anastazja z Zuzią i Mandy.Po spytaniu się gdzie podziała się reszta odpowiedziała że Ian,Ally i Pigi poszli szykować się na trening a babcia i dziadek pojechali do domu.Trening!Pobiegłam na górę wzięłam prysznic i przebrałam się.Do torby spakowałam strój na trening i byłam gotowa.Zbiegłam na dół i powiedziałam mamię że idę na trening.Wyszłam z domu i ruszyłam w stronę hali do ćwiczeń.Była godzina 17:45.Do hali miałam jakieś 15 minut więc akurat na czas.Trening jak trening.Robby dał nam niezły wycisk twierdząc że musimy szykować się na Między Narodowe zawody.OMG!!!Za co???No dobra nie ważne!Kiedy wróciłam do domu było grubo po 21:00 więc pobiegłam pod prysznic,przebrałam się w piżamę i od razu po położeniu się w łóżku zasnęłam...
-Cześć...-powiedziała.
-Dzień Dobry...-odpowiedziała mama.Jakoś nie widziałam tej konwersacji w zbyt dobrym świetle.
-Podeszłam by się przywitać o pogadać...-powiedziała-Z wami dwiema...-kiwnęłyśmy z mamą głową i ja podeszłam do reszty.
-Idźcie bez nas.Spotkamy się później...-powiedziałam.Ian podszedł do mnie i pocałował potem odszedł razem z resztą.Wzięłam Aron'a i podeszłam z powrotem do dziewczyn.
-O czym chciałaś pogadać?-zapytała się mama,kątem oka zobaczyłam jak One Direction+dziewczyny przyglądają się nam.
-Może usiądziemy?-zapytała się grzecznie Danielle.Przytaknęłyśmy i usiadłyśmy przy najbliższym stoliku.Przez chwilę trwała denerwująca cisza.
-Dobra koniec!O czym chciałaś pogadać?-nie wytrzymałam.
(Włączcie "Lily's Lullaby"przyp.aut.)
-Chciałam pogadać o tym wszystkim co się stało,i o twoim ojcu a twoim mężu...-powiedziała.Kiedy usłyszałam słowo "Ojciec"odwróciłam się w stronę okna kawiarni.Patrzył dokładnie na mnie i mamę.Nasze oczy się spotkały,ale tylko na chwilę bo odwróciłam wzrok.Spojrzałam z powrotem na Danielle.
Bo wczoraj chłopacy byli u was w domu i Lily powiedziała coś...co nas bardzo zaniepokoiło...-powiedziała lekko zmieszana.
-A co dokładnie?-zapytała się mama.
-Wczoraj zapytał się Lily gdzie się podziała jej godność a ona powiedziała tu cytuję "Została mi ona odebrana pewnej nocy w ciemnej uliczce!"co chciałaś przez to powiedzieć?-zapytała się-Masz na myśli...
-A nawet jeśli to co was to obchodzi?-zapytałam się dość wrednie.Widziałam zaskoczenie w jej oczach,tak zmieniłam się nie jestem już tą samą Lily w ich stosunku.
-Chcieliśmy tylko wiedzieć...Martwiliśmy się o was przez ten cały czas...-powiedziała.Mama spojrzała na nią i już widziałam w jej oczach że zaczęła się przełamywać.Nie mogłam pozwolić żeby znowu im zaufała...Nie mogę...
-Martwiliście się powiadasz?-powiedziałam bardzo spokojnym głosem można wręcz rzec groźnym-To dlaczego z nami się nie kontaktowaliście?Dlaczego po prostu o nas zapomnieliście?-z każdym zdaniem przechylałam się w jej stronę-Dlaczego zerwaliście z nami kontakt?Dlaczego nie próbowaliście nam wszystkiego wytłumaczyć kiedy nie było za późno?Dlaczego?-widziałam na twarzy Danielle zdziwienie i smutek.Stara Lily by się tym przejęła ale nowa Lily nie zrobiła by nic.Rzuciłam okiem w stronę okna.Wszyscy bez wyjątków przyglądali się nam.
-Daj nam szansę wytłumaczyć wszystko!Nie mieliśmy wyboru!Gdybyś nas tylko wysłuchała...-krzyczała Danielle.Wstała z krzesła i patrzała na mnie z góry.Też wstałam i spojrzałam jej w oczy.
-Już za późno na wyjaśnienia.Mieliście 3 lata na wytłumaczenie tego wszystkiego...Teraz jest za późno-powiedziałam.Widziałam że w jej oczach zebrały się łzy żeby po chwili już płynąć po jej policzkach.
- Dlaczego to nam robisz???!!!-wykrzyknęła nie spodziewanie.Zaczęła gestykulować rękami-Gdzie podziała się ta Lily która wszystkim wybaczała?Która zawszę dawała szansę na wyjaśnienia!Która nigdy nie rezygnowała z rodziny!-z lokalu wyszli One Direction i dziewczyny.Mama siedziała obok mnie i trzymała smycz Aron'a jednocześnie próbując mnie uspokoić.Po krótkiej chwili wszyscy stali koło nas,Liam przytulił Danielle i próbował tak samo ją uspokoić-Lily która nigdy by nie pozwoliła żeby ktoś zniszczył jej rodzinę!Lily która wiecznie się śmiała!Lily która nie pozwoliła skrzywdzić rodziny!Lily która kochała każdego człowieka na ziemi!Lily która nie mogła przeżyć dnia bez swoich wujków i cioć!Lily która kochała swoich rodziców jak nikogo innego na świecie!Lily która nie potrafiła przeżyć dnia bez swojego taty...-zakończyła patrząc mi w oczy.Wszyscy skupili swój wzrok na mnie.Nadal patrząc Danielle w oczy powiedziałam:
(Włączcie "Over Again"przyp.aut.)
-Tamta Lily już nie istnieje...Odeszła razem z wami...-usłyszałam jak ktoś wziął haust powietrza.Nie odwróciłam się żeby sprawdzić-Tamta Lily za dużo przeszła w życiu...Nowa Lily nie potrafi kochać tak jak stara Lily...Nie potrafi zaufać tak jak stara Lily...Nie potrafi dawać drugiej szansy jak stara Lily...Nie potrafi wybaczać tak jak stara Lily...-kątem oka spojrzałam na resztę.W oczach Harr'ego,Zayn'a i Niall'a widziałam smutek i łzy na policzkach.W oczach Perrie,Jade i Liam'a widziałam żal i smutek.W oczach Eleanor widziałam samo zadowolenie.
W oczach Louis'a widziałam strasznie cierpienie i ból.W oczach mamy widziałam troskę.Danielle płakała-Za to nowa Lily stała się silniejsza od starej Lily...Wytrzymalsza...Uważniejsza...I odporna na łzy...-powiedziałam choć ostatnie nie było do końca prawdą-Teraz będzie najlepiej jak ja się z wami pożegnam...Nie mówię że nie możecie spotykać się z Mandy jak mama wam na to pozwoli droga wolna ale ja nie chcę z wami rozmawiać...Za długo czekałam na wyjaśnienia...3 długie lata łudziłam się że przyjedziecie i mi to wszystko wytłumaczycie...Pamiętajcie tylko że czasu nie da się cofnąć...Dla mnie będzie lepiej jak każde z was zajmie się swoją karierą i zapomni o mnie.Że w ogóle ktoś taki jak ja żyję...A ty zapomnij że miałeś dwie córki.Od dzisiaj masz tylko jedną i jest nią Mandy...-powiedziałam w stronę Louis'a-Zapomnij.Ja zapomnę że kiedykolwiek miałam ojca...- te słowa raniły tak samo mnie jak i jego.Łzy zaczęły spływać po jego policzkach.Moje oczy zaczęły robić się wilgotne.
-Lily daj mi tylko 5 minut!O nic więcej nie proszę...-powiedział a głos mu się załamał.Zaprzeczyłam ruchem głowy-Proszę...-błagał-Odejdę jeśli będziesz chciała!Tylko daj mi wytłumaczyć...-dalej kiwałam przecząco głową.
-Zapomnijcie o mnie tak jak ja zapomnę o was.-powiedziałam już do wszystkich.
-Dziewczyno po co robisz z tego takie przedstawienie?-zapytała się Eleanor z kpiącym uśmiechem.
-ZAMKNIJ SIĘ DZIWKO!-krzyknął Zayn w jej stronę-PRZEDSTAWIENIE ROBISZ TYLKO TY NA KAŻDYM KROKU!ROZPIERDOLIŁAŚ NASZĄ RODZINĘ!!!CO TY JESZCZE CHCESZ!!!???-ona wielce obrażona zwróciła się do Louis'a.
-Czy ty słyszysz jak on się do mnie zwraca?Dlaczego ty nic nie robisz?-zapytała się.
-Bo on ma rację!Za długo cię znosiłem!Moja rodzina się rozpadła przez ciebie!Moja córka chce żebym o niej zapomniał...-i dalej się kłócili ale ja już na to uwagi nie zwracałam.Spojrzałam ostatni raz na każdego z nich.Harry i Niall płakali w swoich ramionach.Liam przytulał Danielle którzy również płakali.Perrie i Jade tak samo jak Harry i Niall płakały sobie w ramionach.Zayn stał i patrzył się na mnie z bólem w oczach.Łzy nadal ciurkiem płynęły mu po policzkach.
-Dlaczego?-wyszeptał w moją stronę głosem przepełnionym bólem.Paparazzi strzelali fotki i nagrywali ale nikt się tym nie przejmował bo stali dość daleko i nie byli w stanie usłyszeć o czym ten cały czas rozmawialiśmy.To z Zayn'em miałam najlepszy kontakt.W sumie był nawet silniejszy niż z Niall'em i Harry'm...Ale lepiej będzie jak o mnie zapomną...tak jak to zrobili 3 lata temu.
-Tak będzie lepiej...-powiedziałam.Patrzyliśmy sobie w oczy jeszcze przez chwilę.Potem odwróciłam się w stronę mamy sięgnęłam po smycz kiedy ona złapała mnie za dłoń.
-Jesteś pewna że chcesz to zrobić?-zapytała się na głos
-Nie.Nie chcę tego robić ale tak będzie lepiej dla nas wszystkich...
-Dla nas wszystkich czy dla ciebie?-i tu mnie mama złapała.Spojrzałam w jej oczy.Potem spojrzałam po wszystkich.Zayn i reszta chłopaków(bez taty)byli bliżej mnie.Łzy płynęły im po policzkach i nie chciały przestać.Jeszcze chwila i sama się poryczę.
-Lily nie rób tego...nie rób tego nam...błagam...-wyszeptał Liam.Nie mogłam.Odwróciłam się do nich plecami.
-Nie.Tak będzie lepiej...-powiedziałam hardo chociaż po policzku spłynęła mi pierwsza łza-Będzie lepiej jak zapomnicie...
-Powiedź nam to w oczy.-powiedział hardo Zayn.On rzadko kiedy się poddaje.Kolejne łzy spłynęły mi po policzkach.Wiedziałam że teraz będzie ciężko im przestać płynąć.Wzięłam głęboki oddech i odwróciłam się w ich stronę.Spojrzałam każdemu w oczy i zatrzymałam się na Zayn'ie.
-Tak będzie lepiej...-powiedziałam patrząc mu w oczy.Patrzeliśmy na siebie przez chwilę.Naszą uwagę odwrócił krzyk Eleanor
-Co ty sobie myślisz?Że kim ja jestem?Że możesz mnie sobie tak po prostu zostawić?Pamiętaj że to ja mam władzę!To ja decyduję o wszystkim!
-Już nie!Mam dosyć!Straciłem rodzinę!Czego ty jeszcze ode mnie chcesz?-krzyczał zdenerwowany Louis.
-Ty kochasz tylko mnie!Nie masz prawa kochać kogoś innego!!!Jesteś tylko i wyłącznie mój!!!-krzyczała jak opętana i rzuciła się na Louis'a ale chłopaki szybko zareagowali.Odciągnęli ją od niego i kazali się wynosić!Na odchodne jeszcze krzyknęła:
-Pożałujesz tego Tomlinson!Ty i ta cała popaprana rodzina!!!
-Mamo chodźmy już!-powiedziałam w stronę mamy i złapałam smycz Aron'a.Ruszyłyśmy bez słowa w stronę domu Anastazji.Po chwili mój telefon zaczął dzwonić.Spojrzałam na ekran.Nie odebrałam nie chciałam z nimi dzisiaj gadać.Doszliśmy do domu gdzie była tylko Anastazja z Zuzią i Mandy.Po spytaniu się gdzie podziała się reszta odpowiedziała że Ian,Ally i Pigi poszli szykować się na trening a babcia i dziadek pojechali do domu.Trening!Pobiegłam na górę wzięłam prysznic i przebrałam się.Do torby spakowałam strój na trening i byłam gotowa.Zbiegłam na dół i powiedziałam mamię że idę na trening.Wyszłam z domu i ruszyłam w stronę hali do ćwiczeń.Była godzina 17:45.Do hali miałam jakieś 15 minut więc akurat na czas.Trening jak trening.Robby dał nam niezły wycisk twierdząc że musimy szykować się na Między Narodowe zawody.OMG!!!Za co???No dobra nie ważne!Kiedy wróciłam do domu było grubo po 21:00 więc pobiegłam pod prysznic,przebrałam się w piżamę i od razu po położeniu się w łóżku zasnęłam...
niedziela, 7 kwietnia 2013
Rozdział 21
Następnego dnia obudziły mnie jakieś hałasy z dołu.Kiedy zeszłam na dół ujrzałam mamę,Anastazję,Zuzię,Mandy,Ian'a,Aurore,Alice,babcię i dziadka którzy staliw salonie pośród balonów,serpentyn i innych dekoracji.Na środku stał wielki urodzinowy tort.Kiedy mnie zauważyli zaśpiewali "Happy Birthday"oraz dodatkowo "Sto Lat"ale niektórym to nie wychodziło.Zgasiłam świeczki na torcie wcześniej myśląc o życzeniu.Zaśmiałam się i ich wszystkich przytuliłam.
-Dziękuje!Nie musieliście...-powiedziałam.
-A tam...A teraz leć się ubrać i schodź na dół!-powiedziała Ally.Zrobiłam tak jak mi kazała.Dzisiaj postanowiłam że zaszaleję i ubiorę coś ekstra.Ubiorę brzoskwiniową sukienkę z koturnami tego samego koloru.Włosy uczesałam w warkocza a tak dokładniej zwaną koronę.Paznokcie pomalowałam na brzoskwiniowo szybko schnącym lakierem.Wyglądałam okay.W takim ubiorze zeszłam na dół.Wszyscy patrzeli się na mnie oczarowani,no w końcu Lily w sukience i na koturnach to rzadkość.
-Ślicznie wyglądasz córciu...-powiedziała mama-nie mogę uwierzyć że tak szybko urosłaś...Ahh...Jak ten czas szybko leci...-łza sturlała się po jej policzku.
-Mamo!Tylko się nie rozklejaj...!-zaśmiałam się.Reszta mi zawtórowała.
-A teraz czas na PREZENTY!-krzyknęły Ally i Pigi razem.Były koło mnie pierwsze.Od Aurory dostałam:Basebolówkę,i kolejną,Skórzaną kurtkę oraz Nike.Od Ally dostałam:4 komplety.Nie dziwię się skoro pani Jennifer jest projektantką mody.Od Babci i Dziadka dostałam:T-shirt,sweter z Bambim oraz zielone Beats.Od Anastazji i Zuzi dostałam:Kolczyki,zegarek oraz bransoletkę.Od mamy i Mandy dostałam:Gitarę Akustyczną,Gitarę Elektryczną,kostkę do gry.
-Dziękuje wszystkim za prezenty!Są niesamowite!Nie musieliście jednak wydawać na mnie tak dużo pieniędzy...-powiedziałam.
-Aj...Już nie gadaj!Nie wydaliśmy wcale dużo pieniędzy!-powiedziała babcia.
-To co idziemy gdzieś?Do kawiarni?-zapytałam się.Wszyscy przytaknęli.Spojrzałam za okno.Strasznie słonce świeciło jak na Londyn.
-Dobra tylko skoczę się przebrać w coś wygodniejszego...-powiedziałam i pobiegłam w stronę mojego pokoju.Przebierałam się kiedy do pokoju wszedł Ian.Podszedł do mnie i przytulił od tyłu oraz pocałował w szyję.
-A prezentu urodzinowego ode mnie nie chcesz?-wymruczał mi do ucha.Przeszedł mnie dreszcz.
-Od ciebie nie muszę nic dostawać,wystarczy że tutaj jesteś i mnie kochasz...-powiedziałam ale on zatkał mi usta pocałunkiem.
-Ale...jednak...wolę...dać...ci...coś...-mówił pomiędzy pocałunkami.
-Jak chcesz...-powiedziałam.Uśmiechnął się zwycięsko.Wyszedł z pokoju i po chwili wrócił z rękami schowanymi za plecami.
-Najpierw otwórz to!-powiedział i podał mi płaski pakunek ozdobiony papierem.Otworzyłam go a tam zobaczyłam McBook'a z myszką Minnie z boku.
-Dziękuje jest śliczny!-powiedziałam.
-Mam takiego samego tylko z myszką Miki-powiedział i pokazał mi zdjęcie w telefonie.
Aww...Jak słodko.Dałam mu całusa w usta.
-Cudowne!Jesteś słodki...-powiedziałam i dałam mu całuska w nosek.
-To nie wszystko...-powiedział i zza pleców wyciągnął pieska.HUSKY!!!O.Mój.Boże!
Zawszę chciałam takiego mieć!
-Boże Ian!Skąd ty go wziąłeś?-zapytałam się biorąc pieska na ręce.Mały spojrzał na mnie i polizał po twarzy.
-Jak go nazwiesz?-zapytał się Ian.
-Hmm...Aron!-powiedziałam.Ian uśmiechnął się do mnie.
-Dziękuję jeszcze raz..-powiedziałam do Ian'a.
-Myślę że należy mi się coś...-powiedział układając usta w dzióbek.Pocałowałam go.Oderwaliśmy się od siebie i Ian zaczął bawić się z Aron'em ja za to dokończyłam ubieranie.Od Ian'a dostałam jeszcze różne potrzebne akcesoria dla psa.Przyczepiłam smycz do obroży i zeszliśmy na dół trzymając się za ręce.Na dole wszyscy byli już gotowi do wyjścia i nikt nie był szczególnie zaskoczony faktem że mam ze sobą psa.Musieli o tym wiedzieć.Wyszliśmy z domu i wszyscy razem spokojnym krokiem ruszyliśmy w stronę kawiarni.Aron był grzeczny i się mnie słuchał.Cudowne psisko.Zuzia i Mandy szły za rękę(jak małe dzieci)i rozmawiały o wróżkach.Dorośli wciągnęli się w jakąś rozmowę.A nasz czwórka gadała o treningu.Dzisiaj o 18:00 jest trening.Pierwszy po moim wypadku,zobaczymy jak sobie poradzę.Między Narodowe Zawody odbywają się za miesiąc.3 lata czekaliśmy na nie...I w końcu się doczekaliśmy.Będziemy jeździć po całej Anglii.Trzymam za nas kciuki.Tak na tej rozmowie doszliśmy do kawiarni.Z tej racji że ja miałam psa,Ian,Aurora,Ally i dziewczynki zostały z nami na dworze gdzie usiedliśmy przy wielkim stoliku.Po chili wrócili dorośli z lodami i sorbetami owocowymi.Jedliśmy,śmialiśmy i wygłupialiśmy się.Tak szybko zjedliśmy nasze słodkości że dorośli skoczyli po nowe.Jedliśmy wszyscy kolejną porcję kiedy nagle usłyszeliśmy krzyki typu"Spójrzcie Tutaj" albo"Tutaj"i inne.Spojrzeliśmy w tamtym kierunku i zobaczyliśmy jak One Direction zbliża się do kawiarni.Ja to mam szczęście!Wyczuliście ten sarkazm?Miejmy nadzieję że nas nie zauważą.Po chwili zauważyłam że za nimi idą Perrie,Danielle,Jade i ta cała Eleanor(Nie mam nic do Eleanor :)To na potrzeby opowiadania :) przy.aut.)Boże!Za co?Wszyscy udawali że nic się nie dzieje i że jest tak jak przedtem.Śmialiśmy się tak jak przed chwilą nie zwracając uwagi na One Direction i dziewczyny.Kiedy skończyliśmy mama i dziadek poszli zapłacić rachunek.Mandy i Zuzia były całe ubrudzone lodami.Zrobiliśmy im zdjęcia.Mandy w pewnej chwili stwierdziła że jestem za czysta i dała mi buziaki w policzki przy tym brudząc mnie lodami.Ian stwierdził że to słodkie i zrobił mi i Mandy zdjęcie kiedy ona całuje mnie w policzek.
-No i jak ja teraz wyglądam?-zapytałam się
-Słodkio(Słodko)-powiedziała Mandy z diabelskim uśmiechem.
-Słodko powiadasz?To też jest słodkie!-i zaczęłam ją łaskotać.Aurora zaczęła łaskotać Zuzię.Wszyscy śmialiśmy się strasznie.One Direction i dziewczyny siedzieli w środku lokalu z uwagi na paparazzi jednak czułam jak nas się przypatrują przez okno.Mama z dziadkiem wrócili więc musieliśmy przestać.Razem z dziewczynkami się wytarłyśmy.Już mieliśmy iść kiedy ktoś nas zatrzymał...
-Dziękuje!Nie musieliście...-powiedziałam.
-A tam...A teraz leć się ubrać i schodź na dół!-powiedziała Ally.Zrobiłam tak jak mi kazała.Dzisiaj postanowiłam że zaszaleję i ubiorę coś ekstra.Ubiorę brzoskwiniową sukienkę z koturnami tego samego koloru.Włosy uczesałam w warkocza a tak dokładniej zwaną koronę.Paznokcie pomalowałam na brzoskwiniowo szybko schnącym lakierem.Wyglądałam okay.W takim ubiorze zeszłam na dół.Wszyscy patrzeli się na mnie oczarowani,no w końcu Lily w sukience i na koturnach to rzadkość.
-Ślicznie wyglądasz córciu...-powiedziała mama-nie mogę uwierzyć że tak szybko urosłaś...Ahh...Jak ten czas szybko leci...-łza sturlała się po jej policzku.
-Mamo!Tylko się nie rozklejaj...!-zaśmiałam się.Reszta mi zawtórowała.
-A teraz czas na PREZENTY!-krzyknęły Ally i Pigi razem.Były koło mnie pierwsze.Od Aurory dostałam:Basebolówkę,i kolejną,Skórzaną kurtkę oraz Nike.Od Ally dostałam:4 komplety.Nie dziwię się skoro pani Jennifer jest projektantką mody.Od Babci i Dziadka dostałam:T-shirt,sweter z Bambim oraz zielone Beats.Od Anastazji i Zuzi dostałam:Kolczyki,zegarek oraz bransoletkę.Od mamy i Mandy dostałam:Gitarę Akustyczną,Gitarę Elektryczną,kostkę do gry.
-Dziękuje wszystkim za prezenty!Są niesamowite!Nie musieliście jednak wydawać na mnie tak dużo pieniędzy...-powiedziałam.
-Aj...Już nie gadaj!Nie wydaliśmy wcale dużo pieniędzy!-powiedziała babcia.
-To co idziemy gdzieś?Do kawiarni?-zapytałam się.Wszyscy przytaknęli.Spojrzałam za okno.Strasznie słonce świeciło jak na Londyn.
-Dobra tylko skoczę się przebrać w coś wygodniejszego...-powiedziałam i pobiegłam w stronę mojego pokoju.Przebierałam się kiedy do pokoju wszedł Ian.Podszedł do mnie i przytulił od tyłu oraz pocałował w szyję.
-A prezentu urodzinowego ode mnie nie chcesz?-wymruczał mi do ucha.Przeszedł mnie dreszcz.
-Od ciebie nie muszę nic dostawać,wystarczy że tutaj jesteś i mnie kochasz...-powiedziałam ale on zatkał mi usta pocałunkiem.
-Ale...jednak...wolę...dać...ci...coś...-mówił pomiędzy pocałunkami.
-Jak chcesz...-powiedziałam.Uśmiechnął się zwycięsko.Wyszedł z pokoju i po chwili wrócił z rękami schowanymi za plecami.
-Najpierw otwórz to!-powiedział i podał mi płaski pakunek ozdobiony papierem.Otworzyłam go a tam zobaczyłam McBook'a z myszką Minnie z boku.
-Dziękuje jest śliczny!-powiedziałam.
-Mam takiego samego tylko z myszką Miki-powiedział i pokazał mi zdjęcie w telefonie.
Aww...Jak słodko.Dałam mu całusa w usta.-Cudowne!Jesteś słodki...-powiedziałam i dałam mu całuska w nosek.
-To nie wszystko...-powiedział i zza pleców wyciągnął pieska.HUSKY!!!O.Mój.Boże!
Zawszę chciałam takiego mieć!
-Boże Ian!Skąd ty go wziąłeś?-zapytałam się biorąc pieska na ręce.Mały spojrzał na mnie i polizał po twarzy.
-Jak go nazwiesz?-zapytał się Ian.
-Hmm...Aron!-powiedziałam.Ian uśmiechnął się do mnie.
-Dziękuję jeszcze raz..-powiedziałam do Ian'a.
-Myślę że należy mi się coś...-powiedział układając usta w dzióbek.Pocałowałam go.Oderwaliśmy się od siebie i Ian zaczął bawić się z Aron'em ja za to dokończyłam ubieranie.Od Ian'a dostałam jeszcze różne potrzebne akcesoria dla psa.Przyczepiłam smycz do obroży i zeszliśmy na dół trzymając się za ręce.Na dole wszyscy byli już gotowi do wyjścia i nikt nie był szczególnie zaskoczony faktem że mam ze sobą psa.Musieli o tym wiedzieć.Wyszliśmy z domu i wszyscy razem spokojnym krokiem ruszyliśmy w stronę kawiarni.Aron był grzeczny i się mnie słuchał.Cudowne psisko.Zuzia i Mandy szły za rękę(jak małe dzieci)i rozmawiały o wróżkach.Dorośli wciągnęli się w jakąś rozmowę.A nasz czwórka gadała o treningu.Dzisiaj o 18:00 jest trening.Pierwszy po moim wypadku,zobaczymy jak sobie poradzę.Między Narodowe Zawody odbywają się za miesiąc.3 lata czekaliśmy na nie...I w końcu się doczekaliśmy.Będziemy jeździć po całej Anglii.Trzymam za nas kciuki.Tak na tej rozmowie doszliśmy do kawiarni.Z tej racji że ja miałam psa,Ian,Aurora,Ally i dziewczynki zostały z nami na dworze gdzie usiedliśmy przy wielkim stoliku.Po chili wrócili dorośli z lodami i sorbetami owocowymi.Jedliśmy,śmialiśmy i wygłupialiśmy się.Tak szybko zjedliśmy nasze słodkości że dorośli skoczyli po nowe.Jedliśmy wszyscy kolejną porcję kiedy nagle usłyszeliśmy krzyki typu"Spójrzcie Tutaj" albo"Tutaj"i inne.Spojrzeliśmy w tamtym kierunku i zobaczyliśmy jak One Direction zbliża się do kawiarni.Ja to mam szczęście!Wyczuliście ten sarkazm?Miejmy nadzieję że nas nie zauważą.Po chwili zauważyłam że za nimi idą Perrie,Danielle,Jade i ta cała Eleanor(Nie mam nic do Eleanor :)To na potrzeby opowiadania :) przy.aut.)Boże!Za co?Wszyscy udawali że nic się nie dzieje i że jest tak jak przedtem.Śmialiśmy się tak jak przed chwilą nie zwracając uwagi na One Direction i dziewczyny.Kiedy skończyliśmy mama i dziadek poszli zapłacić rachunek.Mandy i Zuzia były całe ubrudzone lodami.Zrobiliśmy im zdjęcia.Mandy w pewnej chwili stwierdziła że jestem za czysta i dała mi buziaki w policzki przy tym brudząc mnie lodami.Ian stwierdził że to słodkie i zrobił mi i Mandy zdjęcie kiedy ona całuje mnie w policzek.
-No i jak ja teraz wyglądam?-zapytałam się
-Słodkio(Słodko)-powiedziała Mandy z diabelskim uśmiechem.
-Słodko powiadasz?To też jest słodkie!-i zaczęłam ją łaskotać.Aurora zaczęła łaskotać Zuzię.Wszyscy śmialiśmy się strasznie.One Direction i dziewczyny siedzieli w środku lokalu z uwagi na paparazzi jednak czułam jak nas się przypatrują przez okno.Mama z dziadkiem wrócili więc musieliśmy przestać.Razem z dziewczynkami się wytarłyśmy.Już mieliśmy iść kiedy ktoś nas zatrzymał...
Rozdział 20
-Ponieważ,nie chce widzieć ojca.Zranił mnie i mamę.I zresztą nie chcę mu przypominać że jestem jego córką.On ma teraz one życie a my nie jesteśmy jego częścią...-powiedziałam spokojnym głosem chociaż w środku miałam istną burzę uczuć.
-Co ty mówisz...?-zapytał się Liam
-Jak to nie chcesz mu przypominać że jesteś jego córką?Sugerujesz że on o as zapomniał?!-krzyczał Zayn.Mandy wystraszona schowała się pod koc.
-Nie ja nie sugeruję,ja wiem że on o nas zapomniał!-krzyknęłam-On ma teraz nowe życie z tą całą Eleanor!I dla mnie,Mandy i mamy nie ma w nim miejsca!
-Zastanów się co mówisz!?Czy ty sama siebie słyszysz?!-krzyczał dalej Zayn.Harry i Liam próbowali go uspokoić ale szło im to dość marnie.Niall stał za nimi,wyglądał jakby zaraz miał się popłakać.Blondasek zawsze był wrażliwy.
-Wiem co mówię!I chcę wam przypomnieć że WY TEŻ O NAS ZAPOMNIELIŚCIE!!!-już nie panowałam nad sobą-NIE WIECIE JAK SIĘ CZUŁAM KIEDY ŻADEN Z WAS NIE ODBIERAŁO TELEFONU KIEDY POTRZEBOWAŁAM POMOCY!!!GDZIE BYLI MOI KOCHANI WUJKOWIE CO???NO GDZIE???
-Dziewczyno!Co się stało z twoją godnością?-zapytał się Zayn
-Została mi ona odebrana pewnej nocy w ciemnej uliczce!A teraz myślę że lepiej będzie jak już pójdziecie...-powiedziałam.Usiadłam na kanapie i przytuliłam przestraszoną Mandy.Chłopacy spojrzeli się na mnie przerażeni.Nikomu nie mówiłam o tym co się stało rok po przeprowadzce.Tylko ja i mama wiemy co się stało.
-Możesz sobie krzyczeć ile chcesz piękna.I tak nikt cię nie usłyszy-powiedział męski głos-A teraz dopiero się zabawimy...-nie muszę chyba mówić co się potem stało.Powiem tylko że bolało,bardzo bolało.Straciłam przytomność,obudziłam się dopiero w szpitalu.Koło mnie była mama i mi wszystko opowiedziała co się dokładnie stało.Uzgodniłyśmy że zostanie to między nami...
-Co ty mówisz...?-zapytał się Liam
-Jak to nie chcesz mu przypominać że jesteś jego córką?Sugerujesz że on o as zapomniał?!-krzyczał Zayn.Mandy wystraszona schowała się pod koc.
-Nie ja nie sugeruję,ja wiem że on o nas zapomniał!-krzyknęłam-On ma teraz nowe życie z tą całą Eleanor!I dla mnie,Mandy i mamy nie ma w nim miejsca!
-Zastanów się co mówisz!?Czy ty sama siebie słyszysz?!-krzyczał dalej Zayn.Harry i Liam próbowali go uspokoić ale szło im to dość marnie.Niall stał za nimi,wyglądał jakby zaraz miał się popłakać.Blondasek zawsze był wrażliwy.
-Wiem co mówię!I chcę wam przypomnieć że WY TEŻ O NAS ZAPOMNIELIŚCIE!!!-już nie panowałam nad sobą-NIE WIECIE JAK SIĘ CZUŁAM KIEDY ŻADEN Z WAS NIE ODBIERAŁO TELEFONU KIEDY POTRZEBOWAŁAM POMOCY!!!GDZIE BYLI MOI KOCHANI WUJKOWIE CO???NO GDZIE???
-Dziewczyno!Co się stało z twoją godnością?-zapytał się Zayn
-Została mi ona odebrana pewnej nocy w ciemnej uliczce!A teraz myślę że lepiej będzie jak już pójdziecie...-powiedziałam.Usiadłam na kanapie i przytuliłam przestraszoną Mandy.Chłopacy spojrzeli się na mnie przerażeni.Nikomu nie mówiłam o tym co się stało rok po przeprowadzce.Tylko ja i mama wiemy co się stało.
(Włączcie "Over Again)
Wspomnienie:
Wracałam właśnie ze sklepu.Była godzina 18:30 ale było już dość ciemno bo była zima.Szłam uliczkami miasteczka kiedy nagle poczułam że ktoś za mną idzie.Odwróciłam się i zobaczyłam jakąś ciemną postać zbliżającą się w moim kierunku.Przyśpieszyłam.Postać za mną również przyśpieszyła.Zaczęłam biec.Postać za mną również.W pewnym momencie złapała mnie i zatkała usta żebym nie krzyczała.Postać zaciągnęła mnie w jakąś uliczkę i rzuciła na ziemię.Zaczęła mnie kopać i bić.Kiedy skończyła chciałam się podnieść ale nie miałam siły.Poczułam jak jakieś ręce dotykają mnie po całym ciele.Krzyczałam.Nikt nie przychodziła.Płakałam.-Możesz sobie krzyczeć ile chcesz piękna.I tak nikt cię nie usłyszy-powiedział męski głos-A teraz dopiero się zabawimy...-nie muszę chyba mówić co się potem stało.Powiem tylko że bolało,bardzo bolało.Straciłam przytomność,obudziłam się dopiero w szpitalu.Koło mnie była mama i mi wszystko opowiedziała co się dokładnie stało.Uzgodniłyśmy że zostanie to między nami...
Koniec Wspomnienia :
-Lily...-powiedział Zayn.
-Będzie lepiej jak wyjdziecie...-powiedziałam.Czułam jak oczy mi wilgotnieją,Oni spojrzeli na mnie smutnymi wzrokami ale wysłuchali mnie i poszli się ubrać.Ja przytuliłam Mandy jeszcze mocniej,poczułam jak łzy zaczęły mi lecieć po policzkach.Szybkim ruchem je wytarłam,nie chciałam żeby Mandy widziała jak płaczę.Ona wstała z kanapy i pobiegła pożegnać się z chłopakami.Po chwili usłyszałam jak drzwi się otwierają i zamykają,po tym Mandy wróciła do salonu i położyła głowę na moje kolana.Oglądałyśmy sobie wszystkie części "Wróżek"ale niestety Mandy zasnęła na dwójce.Wzięłam ją na ręce i zaniosłam do jej tymczasowego pokoju.Przykryłam ją i ucałowałam ją w czoło.Potem sama poszłam się wykąpać.Przebrałam się w piżamę i również poszłam spać,jednak jeszcze przed zaśnięciem usłyszałam jak do domu wchodzą dziewczyny.
sobota, 6 kwietnia 2013
Rozdział 19
Poniedziałek(2 dni po wypadku)
Obudziłam się o 8:50.Hmm...Nie jest źle.Myślałam że będzie gorzej...Jutro są moje urodziny!!!Kończę 16-naście lat!!!Idę dzisiaj na spacer Ian'em.Muszę się już szykować.Może zabiorę również Mandy?Ciekawe czy Ian zabierze Gabi?Gabi to jego suczka rasy Husky.
Jest strasznie słodka...Szybko zadzwonie do niego i się zapytam.Podniosłam telefon z ziemi i wybrałam numer mojego skarba.
-Halo?-zapytał się.
-Cześć tu Lily!-powiedziałam wesoło.
-Cześć Słoneczko!Coś się stało że dzwonisz?-zapytał się zaniepokojony.
-Nie,nie.Wszystko w porządku.Dzwonie by się zapytać czy weźmiesz Gabi ze sobą na spacer?
-Tak.Jak chcesz mogę ją wziąć.A ty weźmiesz ze sobą Mandy?-Ian tak jak większość moich znajomych uwielbiał Mandy.Zaśmiałam się.
-Oczywiści że tak.To do zobaczenia!-powiedziałam.
-Pa.Kocham cię!
-Ja ciebie też!-powiedziałam i się rozłączyłam.Kolejny raz spojrzałam na zegarek.9:20.Tyle czasu mi to zajęło?OMG!Szybko wygramoliłam się z mojego tymczasowego łóżka i zbiegłam na dół do kuchni gdzie były już Mama i Anastazja robiące śniadanie oraz Mandy z Zuzią siedzące w salonie i oglądające Spongebob'a.
-Dzień Dobry!-powiedziałam,podeszłam do mamy i dałam jej całusa w policzek.
-Cześć Liluś!Idziesz dzisiaj na spacer z Ian'em?
-Tak-odpowiedziałam.
-To może weźmiesz ze sobą Mandy?Bo ja muszę iść do paru miejsc a nie chcę ciągnąć jej ze sobą.Tylko by się tam nudziła...-powiedziała zmieszana mama.
-Nie ma sprawy!Właśnie miałam się zapytać czy mogę ją ze sobą wziąć-powiedziałam z uśmiechem.Nagle poczułam jak coś leci mi z nosa,odruchowo podniosłam dłoń do nosa.Kiedy na nią spojrzałam zobaczyłam że leci mi krew,więc szybko pobiegłam do łazienki.Po 10 minutach krew przestała lecieć.Zeszłam z powrotem na dół gdzie dziewczyny podawały śniadanie.Usiadłam i zaczęłam jeść.Co prawda nie byłam głodna ale musiałam w siebie wciskać bo jak nie to wrócę do szpitala.A tego bym nie chciała.Zjadłyśmy spokojnie śniadanie.Anastazja razem z Zuzią jechały do mamy Anastazji.Więc nikogo nie będzie.
-No Mandy leć się ubrać!Za niedługo wychodzimy!-powiedziałam małej.
-A gdźie?-zapytała się.
-Idziemy na spacer z Ian'em i Gabi-powiedziałam jej.Zauważyłam że zaświeciły jej się oczy.Szybko pobiegła się ubierać,a ja zaraz za nią.Ubrałam się i skoczyłam po Mandy do pokoju obok.Mandy siedziała na łóżku i zapinała buciki.W rękę wzięła swojego króliczka i mogłyśmy już ruszać.Wyszłyśmy z domu i ruszyłyśmy w stronę umówionego miejsca.Po 15 minutach byłyśmy już na miejscu.Zobaczyłam Ian'a biegającego za Gabi.Piesek machał ogonem u skakał na wszystkie strony.Mandy ucieszona pisnęła:
-GABI!!!-pobiegła w stronę pieska i go przytuliła.Gabi w rewanżu oblizała Mandy.Ian jak tylko mnie zobaczył podszedł do mnie i objął w talii.
-Witaj kochanie...-wymruczał mi do ucha.
-Witaj...
-To co dzisiaj robimy?-zapytałam się.Ian zrobił niezadowoloną minę i odsunął się ode mnie.Wiedziałam że chodziło mu o to że nie dostał całusa na powitanie.Chciałam się z nim trochę podroczyć.Dałam mu całusa w policzek.
-Tylko jeden?-zapytał z udawanym oburzeniem.Zaśmiałam się i już zbliżałam się by dać mu całusa w policzek kiedy on się odwrócił tak że dałam mu buziaka w usta.Czułam jak przez pocałunek się uśmiecha.
-Tak lepiej...-powiedział kiedy się od siebie oderwaliśmy.Zaśmiałam się.Za rękę ruszyliśmy w stronę Mandy która słodko bawiła się z Gabi.Strasznie słodko wyglądały.Zaczęliśmy bawić się razem z nimi.Śmialiśmy się przy tym niemiłosiernie.Kiedy się zmęczyliśmy,Ian wpadł na pomysł żeby pójść na lody.Mandy i ja chętnie przystałyśmy na taką propozycje,więc zebraliśmy się i ruszyliśmy w stronę lodziarni.Ian wziął Mandy na plecy i tak szli śmiejąc się przy tym.Przechodnie patrzeli się na nas z uśmiechem.Po jakimś czasie doszliśmy do lodziarni.
-To jakie lody sobie panie życzą?-zapytał się Ian.
-Ja plosie czekoladowie!(Ja proszę czekoladowe)-powiedziała Mandy.
-Już się robi!A pani?-zwrócił się do mnie.
-Hmmm...Ja poproszę lody o smaku gumy do żucia!
-No to załatwione!-powiedział i poszedł zamówić naszą przekąskę.Wrócił po 5 minutach z naszymi lodami.Sam sobie zamówił lody Waniliowe.Ruszyliśmy w stronę jeziorka i ławek.Gabi próbowała łapać motyle.Szczekając i merdając ogonem na wszystkie strony.Doszliśmy do ławki i usiedliśmy.Mandy kiedy skończyła swojego loda pobiegła do Gabi i razem z nią starała się łapać motyle.Kiedy skończyliśmy z Ian'em nasze lody,on objął mnie ramieniem i przyciągnął bardziej do siebie.Razem oglądaliśmy jak pies i dziewczynka razem się bawią.W pewnym momencie odwróciłam głowę i w drugą stronę i zobaczyłam tą całą Eleanor z tatą!Boże!Za jakie grzechy???!!!Mam nadzieje że mnie nie zauważyli,pełno paparazzi wokół nich.Nie chcę mieć zdjęć z nimi.Mandy podbiegła do mnie i usiadła mi na kolanach mówiąc że jest zmęczona.Przytuliłam ją i pogłaskałam po głowię.Ian powiedział ze będziemy już wracać.Podniosłam się z ławki a mała oparła głowę na moim ramieniu i się mocniej przytuliła oplatając mnie nogami w pasie.Rzuciłam szybkie spojrzenie na ojca.Nagle spojrzał w naszą stronę,oczy wyszły mu na wierzch.Już chciał do nas podejść kiedy jego nowa partnerka pociągnęła go i pocałowała.Szybko odwróciłam się i spojrzałam na Ian'a który także patrzył w tamtą stronę.Objął mnie delikatnie żeby nie zbudzić Mandy,przypiął Gabi do smyczy i ruszyliśmy w stronę domu.Mieliśmy kawałek do przejścia,zajęło nam to 30 minut i już byliśmy przy domu Anastazji.Pocałowałam Ian'a na do widzenia i podziękowałam za udany dzień,i weszłam do domu.Położyłam Mandy w salonie na kanapie.Włączyłam Rodzinkę.pl i oglądałam sobie i tak czas zleciał mi do 16:30.Czas robić obiad!Weszłam do kuchni i zajrzałam do lodówki.Nie mam pomysłu na obiad więc zadzwonię do "Autografu"to polska restauracja gdzie można zamówić polskie jedzenie na wynos.Powiedzieli mi że będzie za 15 minut.Hmm...Nawet szybko.Zgodnie z czasem przyjechało jedzenie.Nałożyłam mnie i Mandy na talerze,a mamie,Zuzi i Anastazji schowałam do lodówki.Postawiłam jedzenie na wysepce z której było widać TV i podeszłam obudzić Mandy.
-Halllo!!!Budzimy się śpioszku!!!Czas wstawać!!!Jedzenie gotowe!!!-powiedziałam szturchając ją przy okazji.Mała przetarła zaspane oczy i się do mnie uśmiechnęła.
-A cio jest?-zapytała się zaspanym głosem.
-Kotlet z kurczaka z ziemniakami i surówka.Z "Autografu"tak jak lubisz...-powiedziałam.Mała uśmiechnęła się jeszcze szerzej i wstała z sofy.Podeszła do wysepki a ja za nią,chciała się wspiąc na krzesło ale było dla niej za wysokie.Pomogłam jej i sama usiadłam obok.Jadłyśmy w ciszy tylko do czasu kiedy Mandy się nie rozbudziła.
-Lily!Psiełąć(Lily!Przełącz)-powiedziała Mandy.Przełączyłam na SpongeBob'a.Śmiałyśmy się razem,kiedy nagle zaczął dzwonić mój telefon.Wyjęłam go z kieszeni spodni i odebrałam nie patrząc kto dzwoni.
-Halo?
-Lily!-powiedziała mama.
-Tak mamo?-zapytałam się.
-Dzwonił do mnie Niall i powiedział że chciałby was odwiedzić z chłopakami...
-Ale nie chcę widzieć tak taty!!!-wykrzyknęłam.
-Nie będzie go tam!Będzie tylko Niall,Harry,Zayn i Liam.To wszyscy.-powiedziała.Uspokoiło mnie to.
-Ok.O której mają być?
-Mówili że 17:10 ale pewnie się spóźnią...-powiedziała i się zaśmiała a ja razem z nią.
-Ok.To Pa!-i rozłączyłam się.
-Mandy zaraz przyjdą wujkowie...-powiedziałam w stronę małej.
-Ok-powiedziała i dalej jadła.Kiedy skończyłam włożyłam talerz do zlewu.Poszłam do salonu złożyć tymczasowe legowisko Mandy na którym spała dzisiejszego popołudnia.Już miałam składać koc kiedy Mandy krzyknęła:
-Nie Lilo!!!Zostaw!!!
-Ale dlaczego?
-Bo ja póziniej pójdeł się połozić!-(Bo ja później pójdę się położyć)
-Okay...-powiedziałam i usiadłam na sofie.Po jakimś czasie spojrzałam na zegarek.17:25.Mama miała rację że się spóźnią.
-Lilo!Skońciłam!!!(Skończyłam)-krzyknęła Mandy z kuchni.
-Już idę!-podeszłam do niej i zdjęłam ją ze stołka,potem chwyciłam talerz i go umyłam razem z moim.Po skończonej pracy poszłam do salonu i oglądałam z Mandy pokemon'y.Spojrzałam na zegarek 17:47.Hmmm..."Trochę"się spóźniają.Mała chciała się już wykąpać więc poszłam do łazienki i napuściłam wody do wanny.
-Mandy!Weź piżamę z pokoju i chodź do łazienki!-krzyknęłam
-Dobrze!!!-odkrzyknęła z powrotem i już słyszałam jak biegła w stronę pokoju.Zamknęłam kran i sprawdziłam temperaturę wody,czy nie jest czasem za gorąca lub zimna.Do łazienki weszła Mandy z piżamą pod pachą.
-Myjemy dzisiaj włoski?Spociłaś się więc chyba tak...-powiedziałam w jej stronę.
-Ok...-powiedziała.
-Jak będziesz myła włosy to mnie zawołaj...-powiedziałam i wyszłam z łazienki.Nie zdążyłam zejść na dół a już usłyszałam krzyk Mandy.
-LILO!!!
-Już idę!-po chwili byłam już w łazience.
-Co jest mała?-zapytałam się kucając przy wannie.Wszędzie było pełno piany.
-Nie chcie zośtać siama!Umyjmy włośki telaz i potem śibko się umyjie i będzie konieć!(Nie chcę zostać sama!Umyjmy włoski teraz i potem szybko się umyje i będzie koniec!)
-No dobra!Podasz mi szampon?-mała zrobiła to o co ją prosiłam.Zaczęłam myć jej włosy śpiewając przy tym piosenkę "Mydło lubi zabawę pod wodą"po polsku.Mała znała tą piosenkę ale słowa nie do końca.Śmiałyśmy się i bawiłyśmy się pianą.Kiedy skończyłyśmy wyjęłam Mandy z wanny,wytarłam i pomogłam ubrać piżamę.Z tej racji że Mandy łapię choroby dość często zawinęłam ją w koc i więzłam na ręce.Zaniosłam ją do salonu i posadziłam na kanapie.
-To co oglądamy?-zapytałam się małej.Spojrzałam na zegarek 18:05.Mała trochę pomyślała i spojrzała na mnie.
-Wlóźki!!!(Wróżki!)
-Oki doki!!!-powiedziałam i podeszłam do odtwarzacza DVD.Dzięki bogu Zuzia miała Wróżki Disney'a!Wsadziłam płytę do odtwarzacz i z powrotem usiadłam na kanapie a Mandy się do mnie przytuliła.Oglądałyśmy sobie bajkę kiedy ktoś zadzwonił do drzwi.Wstałam z kanapy i ruszyłam w stronę drzwi.otworzyłam je i ujrzałam moich wujków szczerzących się jak nienormalni.Postanowiłam się trochę z nimi podroczyć.
-Przepraszam!Nic nie kupuję...-i chciałam zamknąć drzwi ale Liam mi to uniemożliwił.
-Taaak...?-dalej grałam.
-Nie udawaj Lily!-powiedział Harry.Zaśmiałam się.
-Wchodźcie!-powiedziałam-"Trochę"się spóźniliście...
-Przepraszamy ale to przez Harr'ego!Bo nie mógł znaleźć swojego drugiego buta.-powiedział Liam.
-Wow!Pierwszy raz ty wujku a nie wujek Zayn!-powiedziałam ze śmiechem.Zawtórował mi Liam i Niall.Zdjęli już buty i kurtki.
-Chodźcie do salonu!Tylko ostrzegam!Właśnie z Mandy oglądamy wróżki!A tak By The Way...Czy ona was pamięta?-zapytałam się.Wiem że widzieli się w szpitalu ale nie jestem przekonana czy mała ich rozpoznała.
-Nie chyba nie...-powiedział Liam i nagle wszyscy zrobili się smutni.Hmmm...A kogo to wina?Pana Tomlinsona!Brawo Lily!Nazywasz swojego ojca po nazwisku!
-Nie martwcie się!Wszystko się ułoży...-powiedziałam.Weszliśmy do salonu gdzie Mandy oglądała bajkę,jednak kiedy zobaczyła ze w pokoju są jacyś czterej mężczyźni szybko podbiegła do mnie i przytuliła się do mojej nogi.Wzięłam ją na ręce i przytuliłam.
-Wchodźcie i siadajcie!-powiedziałam do wujków.Mandy cały czas ukrywała twarz w mojej szyi.Chłopaki zrobili tak jak im kazałam.Usiadłam z Mandy na kanapie.Na fotelach siedzieli chłopacy.
-Lily!A kim są ci paniowie?(A kim są ci panowie?)-wyszeptała mi Mandy do ucha.
-Hmm...Może niech ci sami się przedstawią?-powiedziałam.Chłopcy jednak się nie ruszyli z miejsc.Westchnęłam.
-Mandy to są nasi wujkowie.To jest wujek Niall,To wujek Zayn,To wujek Liam i wujek Harry-powiedziałam pokazując na każdego z nich.Mandy patrzyła na każdego z nich z przekrzywioną główką.
-Liluś...A ja ich pamiętam!-powiedziała podekscytowana-Wujek Niall zawsie jadł,Wujek Liam zawsie był tym gźećnym,wujek Zayn ciągle pasiał się w lusterkio a wujek Harry zawsie kiedy zobacył kota kźyciał że ma źostać!
-No widzisz pamiętasz ich!-powiedziałam i spojrzałam na chłopaków. Pierwszy otrząsnął się Liam.Podszedł do nas i ukucnął przed nami,Mandy spojrzała na niego a on rozprostował ramiona z niepewną miną.Mandy chwilę pomyślała i już była w ramionach Liam'a.Potem podeszła reszta i ją również przytuliła.Mieli takiego group hug'a!Po chwili posadzili Mandy na kanapie i stanęli nade mną.
-Taak...?-zapytałam się nie pewnie.Oni pociągnęli mnie za ręce do góry i również przytulili.
-Tak bardzo za wami tęskniliśmy...-powiedział Niall i łza stoczyła mu się po policzku.Szybkim ruchem ją starłam.Nigdy nie lubiłam kiedy on płakał,straszny widok serce rozpada się na tysiące kawałków.Wg nigdy nie lubiłam kiedy ktokolwiek płakał.
-Ja za wami też...-powiedziałam.Oni tylko mocniej mnie przytulili.
-To nie wyjeżdżajcie z Londynu...-powiedział Harry.Odsunęłam się od nich.Spojrzeli na mnie zdezorientowani.
-Niestety ale nie możemy...-powiedziałam
-DLACZEGO!!!???-zapytali się wszyscy na raz.
-Ponieważ...
Obudziłam się o 8:50.Hmm...Nie jest źle.Myślałam że będzie gorzej...Jutro są moje urodziny!!!Kończę 16-naście lat!!!Idę dzisiaj na spacer Ian'em.Muszę się już szykować.Może zabiorę również Mandy?Ciekawe czy Ian zabierze Gabi?Gabi to jego suczka rasy Husky.
![]() |
| Gabi |
-Halo?-zapytał się.
-Cześć tu Lily!-powiedziałam wesoło.
-Cześć Słoneczko!Coś się stało że dzwonisz?-zapytał się zaniepokojony.
-Nie,nie.Wszystko w porządku.Dzwonie by się zapytać czy weźmiesz Gabi ze sobą na spacer?
-Tak.Jak chcesz mogę ją wziąć.A ty weźmiesz ze sobą Mandy?-Ian tak jak większość moich znajomych uwielbiał Mandy.Zaśmiałam się.
-Oczywiści że tak.To do zobaczenia!-powiedziałam.
-Pa.Kocham cię!
-Ja ciebie też!-powiedziałam i się rozłączyłam.Kolejny raz spojrzałam na zegarek.9:20.Tyle czasu mi to zajęło?OMG!Szybko wygramoliłam się z mojego tymczasowego łóżka i zbiegłam na dół do kuchni gdzie były już Mama i Anastazja robiące śniadanie oraz Mandy z Zuzią siedzące w salonie i oglądające Spongebob'a.
-Dzień Dobry!-powiedziałam,podeszłam do mamy i dałam jej całusa w policzek.
-Cześć Liluś!Idziesz dzisiaj na spacer z Ian'em?
-Tak-odpowiedziałam.
-To może weźmiesz ze sobą Mandy?Bo ja muszę iść do paru miejsc a nie chcę ciągnąć jej ze sobą.Tylko by się tam nudziła...-powiedziała zmieszana mama.
-Nie ma sprawy!Właśnie miałam się zapytać czy mogę ją ze sobą wziąć-powiedziałam z uśmiechem.Nagle poczułam jak coś leci mi z nosa,odruchowo podniosłam dłoń do nosa.Kiedy na nią spojrzałam zobaczyłam że leci mi krew,więc szybko pobiegłam do łazienki.Po 10 minutach krew przestała lecieć.Zeszłam z powrotem na dół gdzie dziewczyny podawały śniadanie.Usiadłam i zaczęłam jeść.Co prawda nie byłam głodna ale musiałam w siebie wciskać bo jak nie to wrócę do szpitala.A tego bym nie chciała.Zjadłyśmy spokojnie śniadanie.Anastazja razem z Zuzią jechały do mamy Anastazji.Więc nikogo nie będzie.
-No Mandy leć się ubrać!Za niedługo wychodzimy!-powiedziałam małej.
-A gdźie?-zapytała się.
-Idziemy na spacer z Ian'em i Gabi-powiedziałam jej.Zauważyłam że zaświeciły jej się oczy.Szybko pobiegła się ubierać,a ja zaraz za nią.Ubrałam się i skoczyłam po Mandy do pokoju obok.Mandy siedziała na łóżku i zapinała buciki.W rękę wzięła swojego króliczka i mogłyśmy już ruszać.Wyszłyśmy z domu i ruszyłyśmy w stronę umówionego miejsca.Po 15 minutach byłyśmy już na miejscu.Zobaczyłam Ian'a biegającego za Gabi.Piesek machał ogonem u skakał na wszystkie strony.Mandy ucieszona pisnęła:
-GABI!!!-pobiegła w stronę pieska i go przytuliła.Gabi w rewanżu oblizała Mandy.Ian jak tylko mnie zobaczył podszedł do mnie i objął w talii.
-Witaj kochanie...-wymruczał mi do ucha.
-Witaj...
-To co dzisiaj robimy?-zapytałam się.Ian zrobił niezadowoloną minę i odsunął się ode mnie.Wiedziałam że chodziło mu o to że nie dostał całusa na powitanie.Chciałam się z nim trochę podroczyć.Dałam mu całusa w policzek.
-Tylko jeden?-zapytał z udawanym oburzeniem.Zaśmiałam się i już zbliżałam się by dać mu całusa w policzek kiedy on się odwrócił tak że dałam mu buziaka w usta.Czułam jak przez pocałunek się uśmiecha.
-Tak lepiej...-powiedział kiedy się od siebie oderwaliśmy.Zaśmiałam się.Za rękę ruszyliśmy w stronę Mandy która słodko bawiła się z Gabi.Strasznie słodko wyglądały.Zaczęliśmy bawić się razem z nimi.Śmialiśmy się przy tym niemiłosiernie.Kiedy się zmęczyliśmy,Ian wpadł na pomysł żeby pójść na lody.Mandy i ja chętnie przystałyśmy na taką propozycje,więc zebraliśmy się i ruszyliśmy w stronę lodziarni.Ian wziął Mandy na plecy i tak szli śmiejąc się przy tym.Przechodnie patrzeli się na nas z uśmiechem.Po jakimś czasie doszliśmy do lodziarni.
-To jakie lody sobie panie życzą?-zapytał się Ian.
-Ja plosie czekoladowie!(Ja proszę czekoladowe)-powiedziała Mandy.
-Już się robi!A pani?-zwrócił się do mnie.
-Hmmm...Ja poproszę lody o smaku gumy do żucia!
-No to załatwione!-powiedział i poszedł zamówić naszą przekąskę.Wrócił po 5 minutach z naszymi lodami.Sam sobie zamówił lody Waniliowe.Ruszyliśmy w stronę jeziorka i ławek.Gabi próbowała łapać motyle.Szczekając i merdając ogonem na wszystkie strony.Doszliśmy do ławki i usiedliśmy.Mandy kiedy skończyła swojego loda pobiegła do Gabi i razem z nią starała się łapać motyle.Kiedy skończyliśmy z Ian'em nasze lody,on objął mnie ramieniem i przyciągnął bardziej do siebie.Razem oglądaliśmy jak pies i dziewczynka razem się bawią.W pewnym momencie odwróciłam głowę i w drugą stronę i zobaczyłam tą całą Eleanor z tatą!Boże!Za jakie grzechy???!!!Mam nadzieje że mnie nie zauważyli,pełno paparazzi wokół nich.Nie chcę mieć zdjęć z nimi.Mandy podbiegła do mnie i usiadła mi na kolanach mówiąc że jest zmęczona.Przytuliłam ją i pogłaskałam po głowię.Ian powiedział ze będziemy już wracać.Podniosłam się z ławki a mała oparła głowę na moim ramieniu i się mocniej przytuliła oplatając mnie nogami w pasie.Rzuciłam szybkie spojrzenie na ojca.Nagle spojrzał w naszą stronę,oczy wyszły mu na wierzch.Już chciał do nas podejść kiedy jego nowa partnerka pociągnęła go i pocałowała.Szybko odwróciłam się i spojrzałam na Ian'a który także patrzył w tamtą stronę.Objął mnie delikatnie żeby nie zbudzić Mandy,przypiął Gabi do smyczy i ruszyliśmy w stronę domu.Mieliśmy kawałek do przejścia,zajęło nam to 30 minut i już byliśmy przy domu Anastazji.Pocałowałam Ian'a na do widzenia i podziękowałam za udany dzień,i weszłam do domu.Położyłam Mandy w salonie na kanapie.Włączyłam Rodzinkę.pl i oglądałam sobie i tak czas zleciał mi do 16:30.Czas robić obiad!Weszłam do kuchni i zajrzałam do lodówki.Nie mam pomysłu na obiad więc zadzwonię do "Autografu"to polska restauracja gdzie można zamówić polskie jedzenie na wynos.Powiedzieli mi że będzie za 15 minut.Hmm...Nawet szybko.Zgodnie z czasem przyjechało jedzenie.Nałożyłam mnie i Mandy na talerze,a mamie,Zuzi i Anastazji schowałam do lodówki.Postawiłam jedzenie na wysepce z której było widać TV i podeszłam obudzić Mandy.
-Halllo!!!Budzimy się śpioszku!!!Czas wstawać!!!Jedzenie gotowe!!!-powiedziałam szturchając ją przy okazji.Mała przetarła zaspane oczy i się do mnie uśmiechnęła.
-A cio jest?-zapytała się zaspanym głosem.
-Kotlet z kurczaka z ziemniakami i surówka.Z "Autografu"tak jak lubisz...-powiedziałam.Mała uśmiechnęła się jeszcze szerzej i wstała z sofy.Podeszła do wysepki a ja za nią,chciała się wspiąc na krzesło ale było dla niej za wysokie.Pomogłam jej i sama usiadłam obok.Jadłyśmy w ciszy tylko do czasu kiedy Mandy się nie rozbudziła.
-Lily!Psiełąć(Lily!Przełącz)-powiedziała Mandy.Przełączyłam na SpongeBob'a.Śmiałyśmy się razem,kiedy nagle zaczął dzwonić mój telefon.Wyjęłam go z kieszeni spodni i odebrałam nie patrząc kto dzwoni.
-Halo?
-Lily!-powiedziała mama.
-Tak mamo?-zapytałam się.
-Dzwonił do mnie Niall i powiedział że chciałby was odwiedzić z chłopakami...
-Ale nie chcę widzieć tak taty!!!-wykrzyknęłam.
-Nie będzie go tam!Będzie tylko Niall,Harry,Zayn i Liam.To wszyscy.-powiedziała.Uspokoiło mnie to.
-Ok.O której mają być?
-Mówili że 17:10 ale pewnie się spóźnią...-powiedziała i się zaśmiała a ja razem z nią.
-Ok.To Pa!-i rozłączyłam się.
-Mandy zaraz przyjdą wujkowie...-powiedziałam w stronę małej.
-Ok-powiedziała i dalej jadła.Kiedy skończyłam włożyłam talerz do zlewu.Poszłam do salonu złożyć tymczasowe legowisko Mandy na którym spała dzisiejszego popołudnia.Już miałam składać koc kiedy Mandy krzyknęła:
-Nie Lilo!!!Zostaw!!!
-Ale dlaczego?
-Bo ja póziniej pójdeł się połozić!-(Bo ja później pójdę się położyć)
-Okay...-powiedziałam i usiadłam na sofie.Po jakimś czasie spojrzałam na zegarek.17:25.Mama miała rację że się spóźnią.
-Lilo!Skońciłam!!!(Skończyłam)-krzyknęła Mandy z kuchni.
-Już idę!-podeszłam do niej i zdjęłam ją ze stołka,potem chwyciłam talerz i go umyłam razem z moim.Po skończonej pracy poszłam do salonu i oglądałam z Mandy pokemon'y.Spojrzałam na zegarek 17:47.Hmmm..."Trochę"się spóźniają.Mała chciała się już wykąpać więc poszłam do łazienki i napuściłam wody do wanny.
-Mandy!Weź piżamę z pokoju i chodź do łazienki!-krzyknęłam
-Dobrze!!!-odkrzyknęła z powrotem i już słyszałam jak biegła w stronę pokoju.Zamknęłam kran i sprawdziłam temperaturę wody,czy nie jest czasem za gorąca lub zimna.Do łazienki weszła Mandy z piżamą pod pachą.
-Myjemy dzisiaj włoski?Spociłaś się więc chyba tak...-powiedziałam w jej stronę.
-Ok...-powiedziała.
-Jak będziesz myła włosy to mnie zawołaj...-powiedziałam i wyszłam z łazienki.Nie zdążyłam zejść na dół a już usłyszałam krzyk Mandy.
-LILO!!!
-Już idę!-po chwili byłam już w łazience.
-Co jest mała?-zapytałam się kucając przy wannie.Wszędzie było pełno piany.
-Nie chcie zośtać siama!Umyjmy włośki telaz i potem śibko się umyjie i będzie konieć!(Nie chcę zostać sama!Umyjmy włoski teraz i potem szybko się umyje i będzie koniec!)
-No dobra!Podasz mi szampon?-mała zrobiła to o co ją prosiłam.Zaczęłam myć jej włosy śpiewając przy tym piosenkę "Mydło lubi zabawę pod wodą"po polsku.Mała znała tą piosenkę ale słowa nie do końca.Śmiałyśmy się i bawiłyśmy się pianą.Kiedy skończyłyśmy wyjęłam Mandy z wanny,wytarłam i pomogłam ubrać piżamę.Z tej racji że Mandy łapię choroby dość często zawinęłam ją w koc i więzłam na ręce.Zaniosłam ją do salonu i posadziłam na kanapie.
-To co oglądamy?-zapytałam się małej.Spojrzałam na zegarek 18:05.Mała trochę pomyślała i spojrzała na mnie.
-Wlóźki!!!(Wróżki!)
-Oki doki!!!-powiedziałam i podeszłam do odtwarzacza DVD.Dzięki bogu Zuzia miała Wróżki Disney'a!Wsadziłam płytę do odtwarzacz i z powrotem usiadłam na kanapie a Mandy się do mnie przytuliła.Oglądałyśmy sobie bajkę kiedy ktoś zadzwonił do drzwi.Wstałam z kanapy i ruszyłam w stronę drzwi.otworzyłam je i ujrzałam moich wujków szczerzących się jak nienormalni.Postanowiłam się trochę z nimi podroczyć.
-Przepraszam!Nic nie kupuję...-i chciałam zamknąć drzwi ale Liam mi to uniemożliwił.
-Taaak...?-dalej grałam.
-Nie udawaj Lily!-powiedział Harry.Zaśmiałam się.
-Wchodźcie!-powiedziałam-"Trochę"się spóźniliście...
-Przepraszamy ale to przez Harr'ego!Bo nie mógł znaleźć swojego drugiego buta.-powiedział Liam.
-Wow!Pierwszy raz ty wujku a nie wujek Zayn!-powiedziałam ze śmiechem.Zawtórował mi Liam i Niall.Zdjęli już buty i kurtki.
-Chodźcie do salonu!Tylko ostrzegam!Właśnie z Mandy oglądamy wróżki!A tak By The Way...Czy ona was pamięta?-zapytałam się.Wiem że widzieli się w szpitalu ale nie jestem przekonana czy mała ich rozpoznała.
-Nie chyba nie...-powiedział Liam i nagle wszyscy zrobili się smutni.Hmmm...A kogo to wina?Pana Tomlinsona!Brawo Lily!Nazywasz swojego ojca po nazwisku!
-Nie martwcie się!Wszystko się ułoży...-powiedziałam.Weszliśmy do salonu gdzie Mandy oglądała bajkę,jednak kiedy zobaczyła ze w pokoju są jacyś czterej mężczyźni szybko podbiegła do mnie i przytuliła się do mojej nogi.Wzięłam ją na ręce i przytuliłam.
-Wchodźcie i siadajcie!-powiedziałam do wujków.Mandy cały czas ukrywała twarz w mojej szyi.Chłopaki zrobili tak jak im kazałam.Usiadłam z Mandy na kanapie.Na fotelach siedzieli chłopacy.
-Lily!A kim są ci paniowie?(A kim są ci panowie?)-wyszeptała mi Mandy do ucha.
-Hmm...Może niech ci sami się przedstawią?-powiedziałam.Chłopcy jednak się nie ruszyli z miejsc.Westchnęłam.
-Mandy to są nasi wujkowie.To jest wujek Niall,To wujek Zayn,To wujek Liam i wujek Harry-powiedziałam pokazując na każdego z nich.Mandy patrzyła na każdego z nich z przekrzywioną główką.
-Liluś...A ja ich pamiętam!-powiedziała podekscytowana-Wujek Niall zawsie jadł,Wujek Liam zawsie był tym gźećnym,wujek Zayn ciągle pasiał się w lusterkio a wujek Harry zawsie kiedy zobacył kota kźyciał że ma źostać!
-No widzisz pamiętasz ich!-powiedziałam i spojrzałam na chłopaków. Pierwszy otrząsnął się Liam.Podszedł do nas i ukucnął przed nami,Mandy spojrzała na niego a on rozprostował ramiona z niepewną miną.Mandy chwilę pomyślała i już była w ramionach Liam'a.Potem podeszła reszta i ją również przytuliła.Mieli takiego group hug'a!Po chwili posadzili Mandy na kanapie i stanęli nade mną.
-Taak...?-zapytałam się nie pewnie.Oni pociągnęli mnie za ręce do góry i również przytulili.
-Tak bardzo za wami tęskniliśmy...-powiedział Niall i łza stoczyła mu się po policzku.Szybkim ruchem ją starłam.Nigdy nie lubiłam kiedy on płakał,straszny widok serce rozpada się na tysiące kawałków.Wg nigdy nie lubiłam kiedy ktokolwiek płakał.
-Ja za wami też...-powiedziałam.Oni tylko mocniej mnie przytulili.
-To nie wyjeżdżajcie z Londynu...-powiedział Harry.Odsunęłam się od nich.Spojrzeli na mnie zdezorientowani.
-Niestety ale nie możemy...-powiedziałam
-DLACZEGO!!!???-zapytali się wszyscy na raz.
-Ponieważ...
środa, 3 kwietnia 2013
Rozdział 18
Wszyscy patrzeli na mnie zaskoczeni i nie mogli uwierzyć że żyje.Posłałam im słaby uśmiech.Byłam zmęczona ale nadal się trzymałam.Ta energia którą przed chwilą miałam wyparowała.Podniosłam głowę,ale po chwili opadłam powrotem na poduszki.Rozejrzałam się po sali,pełno kabli,różnych maszyn i w ogóle.
-Przepraszam ale nie możecie tu wszyscy naraz przebywać...-powiedział Dr.Lubelski-Możecie być w grupach po 6..ewentualnie 7-dodał jeszcze i wyszedł z sali.Na początku zostali:Mama,Babcia,Mandy,Perrie,Jade,Danielle i Ian.Podeszli do łóżka i usiedli na krzesłach wokół.Mandy siedziała mamie na kolanach i patrzyła na mnie wielkimi oczami.Nikt się nie odzywał.W końcu zdecydowałam się przerwać tą ciszę.
-A więc...Co się dokładnie stało?-zapytałam się.
-Kiedy skończyłaś "rozmawiać"ze swoim tatą.Zaczęłaś biec,jednak nie zauważyłaś że biegniesz w stronę jezdni.Wszyscy zaraz za tobą się rzuciliśmy.Kiedy byłaś już na jezdni zobaczyliśmy auto pędzące prosto na ciebie.Kierowca próbował zahamować ale jechał za szybko a ty byłaś już za blisko żeby cokolwiek zrobić.Samochód uderzył w ciebie z taką siłą że odleciałaś dobre 10 metrów i uderzyłaś w mur jednego ze sklepów.Lekarze mówią że to cud że nie masz złamanego kręgosłupa ani nie skręciłaś karku.Błagam cię nie rób mi czegoś takiego nigdy więcej...-pod koniec Ian'owi załamał się głos a łzy zaczęły mu płynąc po policzkach.Wow!Trochę tego było.Spojrzałam Ian'owi w oczy.
-Obiecuje że nigdy cię nie zostawię i też cię kocham...-powiedziałam,przypominając sobie moją chwilową nie obecność duchem.Był lekko zdziwiony.Pochylił się w moją stronę i oparł się czołem o moje.Patrzyliśmy sobie w oczy przez dłuższą chwilę.
-Nie patrz tak na mnie.Muszę wyglądać okropnie...-powiedziałam i chciałam się odsunąć ale mi na to nie pozwolił.
-Głuptasku dla mnie zawsze wyglądasz pięknie...-powiedział i pocałował mnie.Trwaliśmy tak chyba z 5 minut.Oderwaliśmy się od siebie dopiero kiedy usłyszeliśmy jedno zgodne"Awww..."zaśmialiśmy się.Zrobiłam mu trochę miejsca na łóżku a on usiadł i mnie przytulił.Bawiłam się trochę z Mandy.Rozmawiałam z dziewczynami i Ian'em przez dobre 20 minut.Musiałyśmy zakończyć bo do Perrie zadzwonił Zayn że też chcą ze mną spędzić trochę czasu.Zaśmiałam się,wszysczy zaczęłi wychodzić kiedy przytrzymałam Ian'a.
-Zostań ze mną...Proszę...-powiedziałam patrząc mu w oczy.
-Jak sobie życzysz Liluś...-powiedział i usiadł obok mnie na łóżku.Zanim chłopacy weszli do sali.przyszedł Dr.Lubelski i pokazał nam coś.
-Chcesz żeby dziewczyny też cię widziały?-zapytał się mnie.Na co przytaknęłam głową.On uśmiechnął się i podszedł do ściany naprzeciwko łóżka.Na początku myślałam że to ściana,ale on podszedł nacisnął jakiś guzik i coś takiego jak roleta zaczęła się podnosić ukazując okno z widokiem na korytarz.Akurat mogłam zobaczyć jak zdziwione dziewczyny patrzą przed siebie czyli na okno.Uśmiechnęłam się do nich i pomachałam ręką.Odwzajemniły gest.Doktor wszedł z sali,lecz po chwili wpadli chłopacy razem z dziadkiem.Dziadek jako pierwszy był przy mnie i mocno przytulił.
-Wiedziałem że się nie poddasz!!!-krzyczał po polsku.
-Dzia...dku...Nie...mogę...oddy...chać...-wysapałam w tym samym języku.Zaśmiał się i mnie puścił.Po chwili wszyscy usiedli na krzesełkach i jednocześnie zaczęli mówić o różnych rzeczach.Tylko dziadek i Liam siedzieli cicho.Chyba rozumieli że nie mam dużo siły.Przytuliłam się do klatki piersiowej Ian'a i uśmiechnęłam się widząc jak bardzo są szczęśliwi.Po jakiś 15 minutach oni zaczęli się o coś kłócić a Liam próbował ich uspokoić.Dziadek chyba zauważył że mam już dosyć tego jazgotu.
-Cisza!!!-krzyknął.Wszyscy ucichli,było jak makiem zasiał.
-Dziękuje dziadku...-powiedziałam wdzięcznym głosem.
-Nie ma sprawy do usług!-powiedział i puścił mi oczko.Do sali wszedł doktor i zaczął sprawdzać coś na tych głupich maszynach.
-Noo Lily...Wiem że nie lubisz być w szpitalach,dlatego jeszcze dzisiaj pozwolę ci iść do do domu chociaż nie powinienem.Ale wiem że w domu masz świetną opiekę.Jeszcze muszę ci tylko pobrać krew i jesteś wolna.Musisz uważać jak chodzisz,musisz dużo jeść i pić,chodzić na spacery...-powiedział.Super!!!Idę do domu.Doktor poszedł po potrzebne rzeczy do pobrania krwi.Wrócił po niecałych trzech minutach.Nałożył mi staze i wbił igłę.
-Blee...-powiedziałam kiedy spojrzałam jak zapełnia fiolki krwią.Doktor i chłopaki się tylko zaśmiali.Wszystko było gotowe.Chłopacy wyszli a przyszła mama i babci pomóc mi się ubrać.Zasłoniły okno.Kiedy byłam gotowa wyszłam z sali.Mogłam iść o własnych siłach ale mama uparła się że mnie podeprze.Więc takim oto sposobem ona i babcia mnie podpierały.Podeszłyśmy do rejestracji gdzie czekała już na nas Anastazja z Zuzią.Kiedy mnie zobaczyły podbiegły do mnie i przytuliły.Zaczęły pytać jak się czujesz.
-Dziękuje bardzo dobrze-odpowiedziałam.
-Idziemy się wypisać i lecimy do domu-powiedziała Anastazja.Przytaknęłam głowa.Za nami szła reszta.Dziadek trzymał Mandy na rękach.Dostałam wypis i wyszliśmy na parking.Tym razem podtrzymywał mnie Ian.Doszliśmy do samochodu Anastazji.Mama zapięła Mandy w foteliku.Zuzia usiadła na środku.Już miałam wsiadać kiedy ktoś złapał mnie za ramię.Odwróciłam się i zobaczyłam ciocie Danielle.Wzniosłam oczy ku niebu i przytuliłam ją na pożegnanie,potem postąpiłam tak z resztą.Przy tacie podałam mu tylko rękę.Spojrzał na mnie smutno.
-Mam nadzieje że jeszcze się spotkamy na jakiejś kawie albo coś...-powiedziała Jade.Tylko wzruszyłam ramionami.Wsiadłam do samochodu,a zaraz po mnie mama.Jeszcze przed odjazdem mama uchyliła okno i powiedziała w stronę ekipy.Babcia i Dziadek już byli w swoim aucie.
-Jak chcecie to możemy jakoś kiedyś wyskoczyć na kawę albo coś a na teraz Pa!-powiedziała i już jechaliśmy w stronę domu Anastazji.Ian'a podwieźli dziadkowie.Ojcu jakoś na razie nie mam zamiaru wybaczyć.Nie jestem na to jeszcze gotowa.Za bardzo mnie skrzywdził...
-Przepraszam ale nie możecie tu wszyscy naraz przebywać...-powiedział Dr.Lubelski-Możecie być w grupach po 6..ewentualnie 7-dodał jeszcze i wyszedł z sali.Na początku zostali:Mama,Babcia,Mandy,Perrie,Jade,Danielle i Ian.Podeszli do łóżka i usiedli na krzesłach wokół.Mandy siedziała mamie na kolanach i patrzyła na mnie wielkimi oczami.Nikt się nie odzywał.W końcu zdecydowałam się przerwać tą ciszę.
-A więc...Co się dokładnie stało?-zapytałam się.
-Kiedy skończyłaś "rozmawiać"ze swoim tatą.Zaczęłaś biec,jednak nie zauważyłaś że biegniesz w stronę jezdni.Wszyscy zaraz za tobą się rzuciliśmy.Kiedy byłaś już na jezdni zobaczyliśmy auto pędzące prosto na ciebie.Kierowca próbował zahamować ale jechał za szybko a ty byłaś już za blisko żeby cokolwiek zrobić.Samochód uderzył w ciebie z taką siłą że odleciałaś dobre 10 metrów i uderzyłaś w mur jednego ze sklepów.Lekarze mówią że to cud że nie masz złamanego kręgosłupa ani nie skręciłaś karku.Błagam cię nie rób mi czegoś takiego nigdy więcej...-pod koniec Ian'owi załamał się głos a łzy zaczęły mu płynąc po policzkach.Wow!Trochę tego było.Spojrzałam Ian'owi w oczy.
-Obiecuje że nigdy cię nie zostawię i też cię kocham...-powiedziałam,przypominając sobie moją chwilową nie obecność duchem.Był lekko zdziwiony.Pochylił się w moją stronę i oparł się czołem o moje.Patrzyliśmy sobie w oczy przez dłuższą chwilę.
-Nie patrz tak na mnie.Muszę wyglądać okropnie...-powiedziałam i chciałam się odsunąć ale mi na to nie pozwolił.
-Głuptasku dla mnie zawsze wyglądasz pięknie...-powiedział i pocałował mnie.Trwaliśmy tak chyba z 5 minut.Oderwaliśmy się od siebie dopiero kiedy usłyszeliśmy jedno zgodne"Awww..."zaśmialiśmy się.Zrobiłam mu trochę miejsca na łóżku a on usiadł i mnie przytulił.Bawiłam się trochę z Mandy.Rozmawiałam z dziewczynami i Ian'em przez dobre 20 minut.Musiałyśmy zakończyć bo do Perrie zadzwonił Zayn że też chcą ze mną spędzić trochę czasu.Zaśmiałam się,wszysczy zaczęłi wychodzić kiedy przytrzymałam Ian'a.
-Zostań ze mną...Proszę...-powiedziałam patrząc mu w oczy.
-Jak sobie życzysz Liluś...-powiedział i usiadł obok mnie na łóżku.Zanim chłopacy weszli do sali.przyszedł Dr.Lubelski i pokazał nam coś.
-Chcesz żeby dziewczyny też cię widziały?-zapytał się mnie.Na co przytaknęłam głową.On uśmiechnął się i podszedł do ściany naprzeciwko łóżka.Na początku myślałam że to ściana,ale on podszedł nacisnął jakiś guzik i coś takiego jak roleta zaczęła się podnosić ukazując okno z widokiem na korytarz.Akurat mogłam zobaczyć jak zdziwione dziewczyny patrzą przed siebie czyli na okno.Uśmiechnęłam się do nich i pomachałam ręką.Odwzajemniły gest.Doktor wszedł z sali,lecz po chwili wpadli chłopacy razem z dziadkiem.Dziadek jako pierwszy był przy mnie i mocno przytulił.
-Wiedziałem że się nie poddasz!!!-krzyczał po polsku.
-Dzia...dku...Nie...mogę...oddy...chać...-wysapałam w tym samym języku.Zaśmiał się i mnie puścił.Po chwili wszyscy usiedli na krzesełkach i jednocześnie zaczęli mówić o różnych rzeczach.Tylko dziadek i Liam siedzieli cicho.Chyba rozumieli że nie mam dużo siły.Przytuliłam się do klatki piersiowej Ian'a i uśmiechnęłam się widząc jak bardzo są szczęśliwi.Po jakiś 15 minutach oni zaczęli się o coś kłócić a Liam próbował ich uspokoić.Dziadek chyba zauważył że mam już dosyć tego jazgotu.
-Cisza!!!-krzyknął.Wszyscy ucichli,było jak makiem zasiał.
-Dziękuje dziadku...-powiedziałam wdzięcznym głosem.
-Nie ma sprawy do usług!-powiedział i puścił mi oczko.Do sali wszedł doktor i zaczął sprawdzać coś na tych głupich maszynach.
-Noo Lily...Wiem że nie lubisz być w szpitalach,dlatego jeszcze dzisiaj pozwolę ci iść do do domu chociaż nie powinienem.Ale wiem że w domu masz świetną opiekę.Jeszcze muszę ci tylko pobrać krew i jesteś wolna.Musisz uważać jak chodzisz,musisz dużo jeść i pić,chodzić na spacery...-powiedział.Super!!!Idę do domu.Doktor poszedł po potrzebne rzeczy do pobrania krwi.Wrócił po niecałych trzech minutach.Nałożył mi staze i wbił igłę.
-Blee...-powiedziałam kiedy spojrzałam jak zapełnia fiolki krwią.Doktor i chłopaki się tylko zaśmiali.Wszystko było gotowe.Chłopacy wyszli a przyszła mama i babci pomóc mi się ubrać.Zasłoniły okno.Kiedy byłam gotowa wyszłam z sali.Mogłam iść o własnych siłach ale mama uparła się że mnie podeprze.Więc takim oto sposobem ona i babcia mnie podpierały.Podeszłyśmy do rejestracji gdzie czekała już na nas Anastazja z Zuzią.Kiedy mnie zobaczyły podbiegły do mnie i przytuliły.Zaczęły pytać jak się czujesz.
-Dziękuje bardzo dobrze-odpowiedziałam.
-Idziemy się wypisać i lecimy do domu-powiedziała Anastazja.Przytaknęłam głowa.Za nami szła reszta.Dziadek trzymał Mandy na rękach.Dostałam wypis i wyszliśmy na parking.Tym razem podtrzymywał mnie Ian.Doszliśmy do samochodu Anastazji.Mama zapięła Mandy w foteliku.Zuzia usiadła na środku.Już miałam wsiadać kiedy ktoś złapał mnie za ramię.Odwróciłam się i zobaczyłam ciocie Danielle.Wzniosłam oczy ku niebu i przytuliłam ją na pożegnanie,potem postąpiłam tak z resztą.Przy tacie podałam mu tylko rękę.Spojrzał na mnie smutno.
-Mam nadzieje że jeszcze się spotkamy na jakiejś kawie albo coś...-powiedziała Jade.Tylko wzruszyłam ramionami.Wsiadłam do samochodu,a zaraz po mnie mama.Jeszcze przed odjazdem mama uchyliła okno i powiedziała w stronę ekipy.Babcia i Dziadek już byli w swoim aucie.
-Jak chcecie to możemy jakoś kiedyś wyskoczyć na kawę albo coś a na teraz Pa!-powiedziała i już jechaliśmy w stronę domu Anastazji.Ian'a podwieźli dziadkowie.Ojcu jakoś na razie nie mam zamiaru wybaczyć.Nie jestem na to jeszcze gotowa.Za bardzo mnie skrzywdził...
wtorek, 2 kwietnia 2013
Sorry Guys!!!
Mam małe problemy z blogerem :( Muszę schodzić z mojego laptopa na kompa stacjonarnego żeby dodać notkę :.( nie mogę pisać notek w szkole!!!!THAT'S SO UNFAIR!!!!
w razie co wybaczcie mi jak notki nie będą się pojawiać...
w razie co wybaczcie mi jak notki nie będą się pojawiać...
Subskrybuj:
Posty (Atom)

